Semua

“อือ มะ...ไม่ไหวแล้ว...ฉันไม่ไหวแล้ว ให้ฉันกลับเถอะนะ” หน้าสวยชื้นเหงื่อเซซบอกแข็งแรงของเขา สองมือเล็กจับเอวหนาของเขาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตนเองล้มลงกับพื้น “อ่า เป็นเมียผมต้องอดทน ไม่ว่าเหนื่อยแค่ไหนถ้าผมยังไม่อิ่มคุณก็ต้องอ้าขาให้ผมนะทิมมี่” เขาผลักร่างน้อยออกห่างแล้วกดไหล่เล็กให้ย่อตัวคุกเข่ากับพื้น ชญาดาย่อตัวตามแรงกดของมือใหญ่อย่างอ่อนแรง พอได้นั่งคุกเข่าระดับการมองเห็นของหล่อนก็อย่ากับแก่นกายแข็งร้อนที่ชูชันของเขา หล่อนถึงกลับก้มหน้าแดงซ่านเขินอาย “ฉันไม่ใช่เมียคนบาปอย่างคุณ ฉันไม่ใช่” หล่อนบอกปฏิเสะทั้งๆ ที่มันคือความจริงว่าตอนนี้ลหล่อนตกเป้นของเขา และหัวใจดวงน้อยๆ ก็เริ่มมีคนบาปแทรกแซงเข้ามาทีละน้อยๆ แล้วเช่นกัน “ชูว์ คุณกล้าบอกพวกข้างนอกไหมล่ะว่าเราไม่ได้เมคเลิฟกันในนี้ เสียงของคุณครางเสียวดังขนาดนั้นแล้วคุณจะกล้าหน้าด้านบอกพวกเขาอีกเหรอว่าไม่ใช่เมียคนบาป” เขาเน้นย้ำทุกคำพูดในประโยคแล้วโน้มลงมาเชยคางมนคนที่นั่งคุกเข่ากับพื้นให้แหงนเงยขึ้นรับจูบร้อนอ่อนโยนของตน

องค์หญิงหกจางฟ่านปิง ถูกส่งเป็นเครื่องบรรณาการสู่แคว้นศัตรู ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์อ่อนแอขี้โรค นางคือผู้นำสูงสุดแห่งหอกุ้ยเหมย ผู้ถือครองข่าวกรองและวิชาพิษร้ายกาจที่สุดในใต้หล้า!!

“ผมจะฟังทุกเรื่องที่แพงอยากบอก ผมจะฟังเวลาแพงบ่น จะไม่เบื่อในสิ่งที่แพงพูด แพงก็เหมือนกันนะครับ อย่าเบื่อ ถ้าผมจะจีบแพงทุกวัน อย่าเขินอาย ถ้าผมจะแสดงความรักกับแพง เพราะผมมีแค่แพงคนเดียว ที่ผมอยากทำทุกอย่างด้วย “ แสงไฟระยิบระยับข้างล่างงดงามอย่างที่เจ้าถิ่นบอก แต่อ้อมกอดนี้ อบอุ่นและสวยงามยิ่งกว่าที่ไหนๆที่เคยไปมา ริมฝีปากหนาจูบปากบางอีกครั้ง “เป็นแฟนกับพี่นะแพง “

ชาติก่อนนางทำทุกอย่างเพื่อเขาผลักดันเขาจนขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิต แต่ที่ได้รับคืนกลับมาคือการทรยศหักหลัง ชาตินี้นางจึงไม่คิดจะเป็นภรรยาของเขาอีก คิดไม่ถึงว่าน้องสาวต่างมารดาของนางก็ได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่เช่นเดียวกัน อีกทั้งยังแสดงเจตจำนงว่าจะเป็นภรรยาของเขาด้วย ผีเน่ากับโลงผุอยากจะอยู่ด้วยกันนักแล้วนางจะขัดขวางไปทำไม ในเมื่อน้องสาวของนางอยากจะลงขุมนรกที่นางพึ่งจะปีนขึ้นมาได้นักนางก็พร้อมจะสนับสนุนอย่างเต็มที่ ชาตินี้นางตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะไม่เหน็ดเหนื่อยเพื่อผู้ใดอีก จะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในฐานะพระชายาม่ายผู้ร่ำรวยก็พอ

แค่ลูกหนี้ที่ต้องกลายมาเป็นทาสสวาทอย่างเธอจะหวังหัวใจอะไรจากเขาได้เพียงแค่ดูแลอยู่ใกล้ๆแค่นี้ก็พอใจแล้ว เขาแต่งงานกับหญิงสาวจนๆที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกหนี้ไม่มีชาติตระกูลเพื่อต้องการที่จะประชดคนเป็นแม่โดยการแต่งงานนี้มีเงื่อนไขว่าหญิงสาวจะไม่ใช่เจ้าของเขาแต่เขาเป็นเจ้าของเธอ เธอต้องจำใจมาเป็นภรรยาให้ชายหนุ่มที่เห็นเธอเป็นแค่เครื่องระบายอารมณ์ต้องตกเป็นเหมือนทาสในเรือนสวาทอย่างปฏิเสธไม่ได้ไม่รู้ว่าการใช้ชีวิตอย่างไม่มีใครเห็นค่าเช่นนี้จะจบลงเมื่อไรตัวเธอจะทนได้อีกนานแค่ไหน

บัวชมพู ต้องเข้าพิธีแต่งงานกับ ศาสตรา เจ้าของปางไม้ชื่อดังเมืองเหนือ แทน บัวไพลิน ที่หนีตามชายชู้ไปในวันก่อนแต่งงาน เธอต้องทำหน้าที่แทนพี่สาวทั้งที่ไม่ใช่คนรักของ เขา แต่หญิงสาวก็ยินดีทำทุกอย่าง ด้วยความเต็มใจ

เขาจะทำให้เธอได้รู้ว่า… เขาไม่ใช่เหยื่อให้ครอบครัวเธอปั่นหัวเล่น เขารู้ว่าเธอคือแฝดพี่ที่มาแทนน้องสาว แต่เขาก็ตามน้ำไป แสร้งไม่รู้และทำเนียนนอนกับเธอเล่นๆ

นางร้ายถังแตกอย่าง 'ริษา' จำใจต้องยื่นข้อเสนอแลก'เงิน' กับแฟนเก่าที่เคยทิ้งกันไปอย่างไม่ไยดี ส่งผลให้อดีตคนเคยรวยแบบเธอต้องกลายเป็นลูกจ้างใต้บังคับบัญชา ในขณะที่คนใจร้ายแบบ 'เขา' รับบทบาทเจ้านายจำเป็น

เธอตื่นขึ้นมาในร่างใหม่ก็โดนสามีบอกเลิกซะแล้ว ได้สิถ้าเขาต้องการอย่างนั้นเธอก็ไม่ขัดข้อง แต่ลูกทั้งสองที่นั่งกอดคอกันร้องไห้นี่สิทำให้เธอตัดสินใจได้ยากยิ่ง

วันที่แฟนของเขากลับมา แม่อุ้มบุญอย่างเธอก็หมดความหมาย “คนที่โทรหาฉันเมื่อกี้คือแฟนฉันเอง” “…” “พรุ่งนี้แฟนฉันจะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่” “…” “พรุ่งนี้เธอเก็บเสื้อผ้าแล้วย้ายกลับไปอยู่ที่บ้านของเธอได้เลยนะ” “ได้ค่ะ” “เธอไม่ต้องมาเป็นเลขาของฉันแล้วนะ เพราะฉันจะให้ทาลินมาเป็นเลขาแทนเธอ” “ค่ะ”

“คะ...คุณอาหมอ...จะ...จะทำอะไรคะ” “ทำในสิ่งที่ชายและหญิงควรทำกัน” ยั่วนักแม่สาวน้อยเตือนแล้วว่าอย่ามายั่ว “หนูแค่ล้อเล่นเองค่ะ...แฮะๆ” “ใครให้เรามาเล่นกับอารมณ์หื่นกามผู้ชาย” “คะ...คุณอา...หนูขอโทษ....” “เปลี่ยนคำว่าขอโทษ...เป็นครางบนเตียงกับอาเถอะ”

“พี่คะ... ช่วยเบาเสียงหน่อย หนูสวดมนต์อยู่!” นั่นคือความผิดพลาดเดียวในชีวิตของ ‘แสนดี’ (สาวแว่นป้ากับชุดนอนลายกระต่าย) เมื่อการเคาะห้องผิดเวลาทำให้เธอถูก ‘คิงส์’ แอคเค่อ 18+ อันดับหนึ่งลากไป ‘เล่นสด’ ออกไลฟ์ต่อหน้าคนดูนับล้าน เพราะเขาคิดว่าเธอคือ ‘คอสเพลย์สาว’ ที่เพื่อนส่งมาให้ เขาไม่ได้รู้สึกผิด... แต่ ‘คลั่ง’ กับความลับใต้ชุดนอนและ ‘ความบริสุทธิ์’ ของเธอ โดยไม่รู้เลยว่า... จาก ‘เกมล่าเหยื่อ’ ... จะกลายเป็น ‘เหยื่อที่ถูกล่า’ “ร้องขอดีๆ สิคะ... พี่คิงส์”

อี้เวยหนิง นางร้ายอัปลักษณ์ สตรีผู้น่ารังเกียจนิสัยชอบอิจฉาริษยาผู้อื่น กริยาทรามโง่เขลาเบาปัญญา วาจาต่ำตม ไม่มีผู้ใดอยากคบหา ผู้คนคิดว่านางนั้นอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าผู้ใด แต่กลับกัน!!! อี้เวยหนิง ช่างรู้สึกมีความสุขจริงๆ กับข่าวลือนี้ ทว่าความสุขนั้นกลับถูกคุกคามด้วยท่านอ๋องหน้าโง่ ที่สั่งโบยนางทั้งใส่ความว่าทำร้ายคนรักของเขา ‘เจ้าอ๋องโง่เอ๋ย สตรีงดงามหลบในเช่นข้าจะไปทำร้ายสตรีของเจ้าเพื่อประโยชน์ใดกัน’ ************************ ‘ลือกันไปเถิดจะได้ไม่ต้องมีบุรุษใดมายุ่งกับข้า’ อี้เวยหนิง

การที่ไปมีอะไรกับคนแปลกหน้าแต่ดันทำให้เขาหลงรักและคอยปกป้องอยู่ข้างหลังตลอดจนได้มาอยู่ห้องข้างๆถึงเธอจะจำเขาไม่ได้แต่เขากลับหลงรักเธออีกครั้ง ความบังเอิญหรือว่าพรมลิขิตที่ทำให้เธอได้มาอยู่ใกล้เขา

ยีนส์เด็กหนุ่มบ้านนอก ต้องมาผจญโลกในเมืองกรุง ท่ามกลางแสงสี จนหลงระเริงเมื่อถูกทอดทิ้ง เขาจึงคิดได้ กลับมายืนหยัด ด้วยลำแข้งตัวเอง

"ไม่มีใครช่วยเธอฟรี ๆ หรอกนะ" "มาเป็นคู่นอนให้ฉันสามเดือนสิ" ข้อเสนอที่เธอจำเป็นต้องรับไว้อย่างเลี่ยงไม่ได้

ปากบอกไม่ชอบขี้หน้า แต่พอโมโหก็ลากขึ้นเตียง หึงก็ลากขึ้นเตียง อารมณ์ไม่ดีก็ลากขึ้นเตียง ไม่ชอบขี้หน้าแบบใด?

คำว่ารักที่ต้องเก็บซ่อนมาตลอด ต้องมาโป๊ะแตกเพราะความเมา หญิงสาวจะทำอย่างไร ให้ความสัมพันธ์กลับมาเหมือนเดิม…

“เป็นเพียงวิญญาณชั้นต่ำ กล้าดีเยี่ยงไรมาท้าทายข้า” น้ำเสียงเย็นเยียบของหญิงสาว ผู้มีใบหน้างดงามปานเทพธิดา ทว่ากลับดุดันเยี่ยงพยัคฆ์ร้าย ดวงตาเปล่งประกายวาววับนั้น แจ่มชัดนักในยามค่ำคืน นางมาเพื่อล่า! แลกกับเงินก้อนโต ส่วนเขา...เจ้าคนตัวซวย ที่มาทำให้นางยุ่งยาก สมควรทำอย่างไร เก็บไว้หรือสังหารทิ้งเสีย...

"ฉันก็แค่ของแถมที่ไม่มีค่า" "เธอมันก็แค่ของแถม..อย่าคิดว่าตัวเองมีค่าสิ" รณกร หรือ รณ ลูกชายคนกลางของทอร์ชในเรื่อง 'แค้นฝังรัก' หล่อ เย็นชา ป่าเถื่อน หวงของ . . . . "แล้วของแถมอย่างฉัน..จะถูกทิ้งเมื่อไหร่" นิพาดา หรือ นับตังค์ หญิงสาวที่ถูกแม่เลี้ยงกลั่นแกล้งแล้วยังถูกยกให้เป็นของแถมฟรี ๆ ให้กับลูกค้ารายใหญ่ที่มาที่ดินของพ่อหญิงสาว ใบหน้าสะสวย แต่มีดวงตาเศร้า แต่ยิ้มง่าย จิตใจดีชอบช่วยเหลือคน เคยมีอดีตที่ดีในวัยเด็ก . . เรื่องนี้เป็นจิตนาการของนักเขียน อาจจะมีเนื้อหาที่รุนแรง กระทบกระเทือนจิตใจโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน . สงวนสิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติ่ม) พ.ศ. 2558 *ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทุกกรณี*