All

พระเอกสายแอพ เฉยชาทว่าโบ๊ะบ๊ะภายใน โคตรรั่ว อัตราการแขวะ0.01วินาที ภายใต้หน้ากากสูงส่งบริสุทธิ์ ในนามปรมาจารย์ ที่ค้ำคอไว้ พบกับ พระเอกสายกาว ที่ไม่เอื้อนเอ่ย ใครกันจะรู้ภายในใจท่านคิดเช่นไร พบกับนิยายแนว ขุนเขาจอมยุทธ์ บุญคุณความแค้น แต่พระเอกสายฮา สะกดกลั้นความอาไว้ภายใต้หน้ากากหล่อเหลาอย่าเผลอนินทาอย่าเผลอหลงรัก เพราะปรมาจารย์ท่านนี้อ่านใจคนออก

"ฉันกับเดวาเราเป็นของกันและกันแล้วเมื่อสามเดือนก่อน และฉันก็เต็มใจที่จะรับผิดชอบเดวาด้วยการแต่งงาน“

เข้าเมืองโดยวิซ่าของพี่ชายฝาแฝดเพื่อหาเงินเรียนต่อ แต่กลับต้องไปพบกับองค์ชายรูปงาม ที่วางแผนการหนึ่งเพื่อจงใจให้เธอเป็นส่วนหนึ่งของแผนการ

เมื่อฉันถูกกล่าวหาว่าทำให้เขาเสียหาย และทำให้เขาต้องกลายมาเป็นผสระอัวของฉันและฉันต้องรับผิดชอบ มันใช่ที่ไหน! นี่มันครั้งแรกของฉันนะ! ส่วนนายมันกี่ร้อยครั้งมาแล้ว! อีตาคุณเรย์ตัวแสบเล่นฉันเข้าให้แล้วสิ!

ความผิดพลาดแค่คืนเดียวนำพาความวุ่นวายเข้ามาในชีวิตไม่หยุด จากที่ต่างคนต่างทำเฉยกับความสัมพันธ์ที่เกินเลยไปไกล กลับต้องมาร่วมมือกันโกหกคำโตเพื่อให้รอดจากการจับคู่และบังคับใจไม่ให้หวั่นไหวที่ต้องใกล้ชิดกัน

นางร้ายไป๋หรงระลึกชาติได้ว่าตนเองเมื่อชาติที่แล้วเป็นฮองเฮา ชาตินี้เธอมีชาติกำเนิดต่ำต้อย เธอจะใช้ความสามารถเมื่ออดีตชาติให้ตนกลายหงส์อีกครั้ง

จะเป็นยังไง ถ้าวันหนึ่ง ผู้หญิงที่เขาอย่างเอาชนะมากที่สุดในชีวิต จับพลัดจับผลู กลายมาเป็นว่าที่ ภรรยา แบบสายฟ้าแล็บ "ฉันจะทำให้ชีวิตหลังจากนี้ของเราสนุกสุดๆ ไปเลย" มธุษินทร์ อัครจินดา...แม็กซ์ อายุ 26 ปี "คุณต้องยกเลิกงานแต่งบ้าๆนั่น เดี๋ยวนี้!!!" ลลิลลดา เรืองขจร...ลลิน/เฟย์ อายุ 25 ปี

หลินซินจากนักศึกษาวิทยาลัยธรรมดา... เธอกลับถูกพัดพาข้ามกาลเวลามายังอีกโลกในนิยายและกลายเป็น ฮองเฮา แถมยังได้รับ ระบบเอไอสุดล้ำ มาเป็นผู้ช่วย ที่มีรูปลักษณ์เป็นเด็กชายตัวน้อยน่ารักอย่างเสี่ยวหลิง เธอคิดว่า ชีวิตใหม่นี้คงจะเต็มไปด้วยความสุข สบาย มีเวลาจิบน้ำชาในสวนทุกวัน แต่แล้วระบบกลับแจ้งเตือนว่า… “พระเอกของโลกนี้... เสียหายเกินเยียวยา!” “ระดับอันตราย: ทำลายล้างโลก!” หากเธอไม่สามารถ เปลี่ยนใจพระเอก ได้ล่ะก็... โลกนี้จะล่มสลายและเธอจะตายไปพร้อมกัน!

> เขา… แสงเหนือ รุ่นพี่วิศวะปีสาม ผู้ชายเย็นชา ปากร้าย และโหดจนใคร ๆ ต่างหวาดกลัว >เธอ… ลิลิน เฟรชชี่ปีหนึ่ง ตัวเล็กแสนสดใสที่ดันไปสะดุดตาเขาเข้าเต็ม ๆ จากวันแรกที่ก้าวเข้ามาในรั้วมหาลัย ชีวิตเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เพราะหัวใจของเธอกำลังถูกพันธนาการด้วย

ปัง!เสียงประตูที่เปิดเข้ามาและปิดลงในทันที ทำให้เจ้าของห้องที่นั่งอยู่ปลายเตียงถึงกับสะดุ้งตกใจ ลันตา หันไปมองคนตัวโตที่กำลังสาวเท้าเดินตรงมาที่เธอ ใบหน้าหล่อเหลาจ้องมองเธอด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดาได้ ลันตารีบลุกขึ้นยืนทว่ายังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้ตั้งตัว คนเอาแต่ใจก็จับแขนเล็กกระชากเข้าไปหาตัวเอง อย่างคนเอาแต่ใจและเจ้าอารมณ์สุด ๆ

"ท่างป้อ ข้านองกักท่างป้อย้วย ข้านองนี่นะ" ลู่จิวไม่พูดเปล่า เขาล้มตัวลงไปนอนกับพ่อบนที่นอน ที่ปูอยู่บนพื้นห้อง หลังจากที่อู๋ห่างเอาที่นอนมาปูให้แล้ว "เจ้าจะนอน...เจ้าก็นอนเถิดลู่จิว เจ้าอย่าได้ขยับตัวมาก พ่อปวดระบมไปหมดทั่วทั้งตัวอยู่" ชัดบอกกับลูกชาย ทั้งที่เขายังนอนหลับตาอยู่ เขาปวดเมื่อยไปทั้งตัว จนเขาไม่อยากจะลืมตา แล้วก็ไม่อยากจะขยับตัวไปไหนทั้งนั้น เขาคิดว่าพรุ่งนี้เขาคงจะลุกไม่ขึ้นแน่ๆ "ลู่จิว เจ้าไม่นอนกับพ่อรึ" หลี่หยางถามลู่จิวด้วยนํ้าเสียงที่เอ็นดู เพราะว่าตั้งแต่เข่อซิงไม่ได้แต่งหน้าเป็นเฟยหง ลู่จิวก็เหมือนจะติดเข่อซิงเหมือนเดิม ไม่เหมือนตอนที่เข่อซิงแต่งหน้าเป็นเฟยหง ตอนนั้นลู่จิวจะติดเขามากกว่า "นอง...นองกักท่างป้อย้วย นองเยอะๆเยย ฮึฮึ" ลู่จิวเงยหน้าขึ้นไปตอบพ่ออีกคนบนเตียง ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นแล้วเดินไปหาที่เตียง อย่างเด็กที่กำลังสนุกกับการมีที่นอนให้เลือก

ใครจะไปคิดล่ะว่าเจ้าบ่าวที่เพิ่งจะแต่งงานด้วยจะกลายเป็นประธานบริษัท แถมยังเอาแต่ใจมากเสียด้วย

"พี่ไปก่อนนะน้องเนย" เด็กชายวัยเจ็ดขวบพูดกับเด็กหญิงวัยห้าขวบในวันที่ต้องเดินทางกลับอเมริกาพร้อมครอบครัว "ฮือออ ฮืออออ....พี่วาตะไม่ไปได้มั้ยคะ" เด็กหญิงร้องไห้ไม่อยากให้เขาไป "พี่สัญญาว่าพี่จะกลับมาหาน้องเนย ถ้าน้องเนยโตขึ้นน้องเนยต้องเป็นเจ้าสาวให้พี่นะ" เด็กชายจับมือเด็กหญิงที่ยังเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด "สัญญาค่ะน้องเนยจะรอเป็นเจ้าสาวของพี่วาตะ" เจ้าสาวคืออะไรเธอไม่รู้หรอก รู้แค่ว่าพี่วาตะจะกลับมาหาเธอในวันที่เธอโตขึ้น "น้องเนยโตแล้วนะพี่วาตะจะกลับมาหาน้องเนยเมื่อไหร่ น้องเนยคิดถึงพี่วาตะ" เธอนั่งดูรูปพี่วาตะที่ลุงนายส่งมาให้ ดูไปก็นั่งกินขนมไปจนไม่รู้ว่ามันหมดเหลือแต่จานเปล่าๆ "ว๊า..ขนมน้องเนยหมดแล้วต้องไปขอคุณแม่ใหม่" และคำสัญญาในวันนั้นมันทำให้เขาไปไหนไม่ได้ เขาไม่อยากทีจะหมั้นไม่อยากที่จะต้องแต่งงานกับเธอ ยั ยอ้วนตุ้ยนนุ้ย เขาต้องทำให้ยัยนั่นเกลียดเขาจนยอมยกเลิกสัญญาบ้าบอนั่นด้วยตัวเอง ปล.เรื่องนี้เป็นรุ่นลูกจากเรื่อง เจ็บเพราะรัก นะคะ

ดาราสาวตกอับเพราะข่าวฉาวที่ตัวเองกุเรื่องสร้างขึ้น ทำให้ไอริณ หรือจันทน์กะพ้อ อินทขันต์ เรตติ้งตกฮวบฮาบงานหดหาย เดือดร้อนช่องสังกัดต้องคิดหาทางกู้สถานการณ์ตกต่ำของดาราสาวขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แต่เธอคิดว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก กำนันจอมพล สาลี พ่อหม้ายลูกติดที่ถูกเมียทิ้ง กิ๊กเก่าดาราดัง จำต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือ เมื่อดาราดังขอความช่วยเหลือต้องการมาทำเรียลริตี้หวนคืนบ้านนา อำเภอบางปลาม้า แต่กำนันคนดังหื่นกามคนนี้ ไม่ใช่คนง่าย ๆ คนจริงทำจริง พูดคำไหนคำนั้น ในเมื่อเมียรักหวนคืนกลับมาอีกครั้ง เขาจะไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไปเด็ดขาด ฟิลกู๊ด ดีต่อใจ มีมุขตลกให้หัวเราะ และระดับ NC25+

เขาไม่เชื่อในรัก ไม่เคยหยุดที่ใคร จนกระทั่งคืนหนึ่ง ที่เขาเผลอผูกพันกับน้องรหัสของตัวเอง จากการช่วยเธอ…กลับกลายเป็นเขาที่ถูกพันธนาการด้วยเธอ ความฝังใจนั้น ไม่ว่าจะพยายามลบเลือนแค่ไหน ก็กลับยิ่งชัดเจนขึ้นทุกครั้งที่เธออยู่ใกล้

เมื่อเทพจันทราได้ดลบันดาลให้องค์ชายฉินเสวี้ยนกง ผู้ปราดเปรื่องในยุคอดีกาล เพียรเฝ้าฝันถึงหญิงงาม ซึ่งมีนามว่า ฟ่านชิงเชียง ธิดาเพียงคนเดียวของเจ้าสัวฟ่านเต๋อหมิง พระองค์ฝันถึงนางตั้งแต่มีพระชนม์เพียง 9 ชันษาจนถึงชันษาในปีที่ 21 จนกลายเป็นความรัก ข้ามกาลเวลา ข้ามภพชาติและข้ามศตวรรษ ขวางกั้นกลางระหว่างยุคอดีตกาลและยุคปัจจุบัน ความรักและความคิดถึงที่มีต่อฟ่านชิงเชียง ข้ามภพ ข้ามชาติ จนหญิงสาวที่อยู่ในยุคปัจจุบัน ได้ยินเสียงเพรียกหาของพระองค์ “ชิงเชียง! ชิงเชียงจ๋า”เสียงทุ้มละมุน กระซิบแผ่วเพรียกหาเจ้าของนามดังกล่าว ใบหน้าละมุน สวยคมเซ็กซี่ รับกับผมสีนิลดำขลับขึ้นเป็นมันเงางดงามประดุจดั่งเช่นชาวเอเชียหากแต่มีเลือดผสมสองชาติคือไทยและจีน ดวงหน้าเริ่มส่ายไปมาเมื่อได้ยินเสียงเพรียกหานั้นราวกับว่าเสียงดังกล่าวอยู่แนบชิดริมหูของเธอก็ว่าได้ “จ๋า!”เสียงหวานตอบเสียงเพรียกหาปริศนานั้นกลับไปทั้งๆ ที่กำลังหลับสนิท “ชิงเชียงจ๋า มาหาข้าเถิด ข้ารอคอยเจ้ามานานแสนนานแล้วรู้หรือไม่”เสียงเพรียกหานั้นยังคงกล่าวกับเธอ ไม่รู้”เธอตอบกลับไปเสียงแผ่วเบาทั้งๆที่ยังคงหลับสนิทอยู่เช่นเดิม จีนโบราณ

เรื่องนี้มีโซ่ แส้ กุญแจพร้อม เตรียมรับความฟินค่ะ เพลิง…ชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยปมในอดีต ความเจ็บปวดจากภรรยาที่หนีตามชู้ยังไม่เคยจืดจางในใจเขา จนจิตใจของพ่อเลี้ยงหนุ่มด้านชา ไม่เคยมองเห็นหญิงสาวคนใดมีค่ามากไปกว่า ดอกไม้ประดับเตียง พอดอมดมจนพอใจก็โยนทิ้ง จนกระทั่งมาเจอเธอ ธันย์ณิชา ดอกไม้ดอกสวยที่ไม่ได้มีดีแค่ความสาว เธอยังมีเสน่ห์ปลายจวักอันยอดเยี่ยม และนั่นทำให้ความคิดของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล “ฉันเตือนเธอแล้วนะว่าอย่าคิดไปร่านกับคนอื่น ฉันสนองให้เธอถึงอกถึงใจไม่พอหรือไง ถึงต้องไปนอนแบให้มันเอา เลวไม่มีสิ้นดี มักมากไม่รู้จักพอ” เสียงแข็งกระด้างห้วนจัดพูดจบ เสียงแส้ก็แหวกอากาศมากระทบกับที่นอนข้างกายเธอ ปลายแส้โดนผิวเนื้อนวลขาวจนเกิดรอยแดง “ฟิ้ว...โอ๊ย” ความเจ็บทำให้เธอร้องอุทาน เขยิบตัวออกห่างแส้เส้นนั้น แต่เธอจะหนีไปไหนพ้นเมื่อข้อมือทั้งสองข้างถูกพันธนาการไว้ด้วยกุญแจมือ “พราวไม่ได้ทำอย่างที่พ่อเลี้ยงคิดนะคะ พราวไม่ได้ไปนอนกับใคร ฮือ”

เขาคือหนุ่มฮอตและเนิร์ดปีสี่วิศวะ แต่ต้องรบกับสาววิทยาขี้เมาและหลงตัวเอง...กับความเร่าร้อนของเซ็กส์ที่ดึงดูดกันและกันจนกลายเป็นเด็ก ‘ลับ’ เขาขึ้นมา

ในตายสิทำไมร่างที่ฉันทะลุเข้ามาอยู่ในตอนนี้ถึงชั่วร้ายขนาดนี้กันนะ แม้กระทั่งลูกของตัวเองแท้ ๆ ยังรังเกียจและไม่เคยใส่ใจให้ความอบอุ่นตั้งแต่ลืมตาออกมาดูโลกฉันจะต้องทำการปฏิวัติใหม่จะเป็นแม่ที่ดีให้ได้

“งืออออ… ท่านคะหยุดเถอะ… ” เสียงร้องวิงวอนน่าเวทนา… ทว่าท่าทางหวามไหว มิอาจหักห้ามความรู้สึกไม่ให้เสียวซ่านที่แสดงออกมา ทำให้ท่านประธานจอมหื่นยิ่งได้ใจ ฝ่ามือที่กำลังหงายรองพูสวาทจึงกดนิ้วกลางชำแรกแหวกร่องกลีบ “อู้ววว… กลีบแน่นมาก” ไทเลอร์ชอบใจ ลำนิ้วที่ตวัดรัวรุกรานกลีบสวาททำเอาเลขาสาวร้องครวญคราง ก้นกระดกขึ้นโดยอัตโนมัติเพราะความเสียวซ่านที่โดนลำนิ้วสอดใส่เข้ามาในกลีบสาว ไทเลอร์ชอบใจ… แทงนิ้วรัวเข้าใส่อยู่อึดใจใหญ่ๆ จนน้ำคาวสวาทของไข่มุกหลั่งไหลออกมาอาบชุ่มโคนนิ้ว สไลด์เข้าออกในซอกกลีบไม่หยุด