All

เมื่อเขาได้เจอน้องสาวของลูกเขยครั้งแรก ก็ตกหลุมรักเด็กเข้าอย่างจัง ทว่าใจคนแก่กลับห่อเหี่ยวทันทีเมื่อโดนเด็กเรียกว่า... ลุง

เยี่ยนฟาง ป่วยเป็นโรคร้ายก่อนตายเธออ่านนิยายเรื่องหนึ่งเอาไว้ ผู้ใดจะคาดคิดว่ายามวิญญาณหลุดออกจากร่าง เธอกลับทะลุมิติเข้ามาในนิยายเรื่องนั้น มาอยู่ในร่างของอาจารย์หญิงแห่งสำนักหลานเฟินที่มีชื่อแซ่เดียวกัน แต่ชะตากรรมของเธอในนิยายกลับไม่น่าอภิรมย์นักหรอก เพราะต้องตายตั้งแต่กลางเรื่อง มารดามันเถอะ! ป่วยตายไม่พอ ทะลุมิติมายังต้องตายอีกหรือไง เพื่อหลีกเลี่ยงชะตาอาภัพไม่ให้ตัวเองต้องตายแล้วตายอีก เธอจำใจต้องช่วยเหลือเลี้ยงดูฟูมฟัก ตงป๋อเหวิน ศิษย์ตัวน้อยในสำนักที่อนาคตจะกลายเป็นตัวร้ายของเรื่องและเป็นผู้สังหารนาง ให้เติบโตขึ้นมาท่ามกลางความดีงาม ปลูกฝังความคิดดี ๆ ไม่ให้หลงเดินทางผิดไปกระทำเรื่องชั่วร้าย ไม่ว่ายังไงตงป๋อเหวินก็ห้ามเป็นตัวร้ายเด็ดขาด เพราะถ้าเขาร้าย เธอก็ตาย ถึงแม้งานนี้จะไม่ง่าย แต่วางใจเถอะ ท่านอาจารย์อาคนนี้จะเลี้ยงดูฟูมฟักเจ้าเอง!

"ไม่ว่าจะยังไงรักของฉันที่ให้เธอก็ไม่มีวันที่จะเป็นรักที่แท้..จริง" ไออุ่น ลูกสาวคนเดียวของนมอุ่น มีนิสัย ร่าเริงสนุกสนาน รักเพื่อน ชอบที่จะเป็นผู้ชนะ เธอได้รถคันหรูมาฟรี ๆ เพราะชนะพนันจากเพื่อน ไค น้องชายหมอคีย์ เป็นคนที่เก่งมาก รูปร่างหน้าตาก็หล่อเหลา มีนิสัย เจ้าชู้ ควรหญิงไม่ซ้ำหน้า ชอบดื่ม ชอบเที่ยวและสังสรรค์ เขาได้เป็นเจ้าของผับได้ก็เพราะชนะพนันพี่ชาย ทั้งที่เขายังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ

เขมชาติไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงทุกคนจะเหมือนกับมารดาหรืออดีตภรรยาของเขาหรือไม่ แต่ความผิดหวังทำให้เขาเป็นคนเย็นชาและเฉยเมยกับทุกสิ่งทุกอย่าง จวบจนพบกับเธอ... ลูกหนี้ของผู้เป็นป้า ที่ต้องตกเป็นเมียของเขาอย่างคาดไม่ถึง ไม่รู้ทำไมยิ่งใกล้ชิดเธอมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดเขาก็ได้พิสูจน์ว่าผู้หญิงทุกคนไม่ได้เหมือนมารดาหรืออดีตภรรยาของเขาที่ทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดีเลยสักนิด... ปิ่นปัทมาไม่รู้ว่าสิ่งใดกันแน่ที่ชักนำให้เธอได้มาเจอกับเขา ผู้ชายเย็นชาที่ไม่ยอมพูดจา เอาแต่ใจตัวเอง แต่ทำไมไม่รู้ เธอถึงได้ตกหลุมรักผู้ชายเย็นชาคนนี้นัก ในเมื่อตกหลุมรักสามีของตัวเองไปแล้ว เธอจึงต้องทำทุกวิถีทางให้เขากลับมาเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและรักเธอสุดหัวใจให้จงได้...

เขาใช้เธอเป็นเครื่องมือในการเลิกกับคนรัก ตั้งใจจะไถ่โทษแต่เผลอใจมีอะไรกัน หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนเป็นซาตานตามหวงที่ไม่ยอมรับสถานะตัวเอง

เมธาวีนักศึกษาสาวเพิ่งเรียนจบหมาดๆ ความฝันที่อยากเริ่มต้นชีวิตด้วยตัวเองต้องพังทลายลง เพราะโชคชะตากลั่นแกล้ง แม่ล้มป่วยหนักจนไร้ที่พึ่ง พ่อไม่อยู่ ญาติไม่เหลือ โชคดีเพื่อนรักของแม่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือทั้งค่ารักษาและให้ที่อยู่อาศัยด้วย เพื่อจะได้สะดวกต่อการรักษาดูแลมารดาเธอ แต่วันแรกที่ก้าวเข้าสู่เมืองหลวงเธอกลับซวยซ้ำซวยซ้อน ถูกโรคจิตจับก้นกลางร้านอาหาร และเรื่องแย่ลงเมื่อความเข้าใจผิดที่ตามมา ชายหนุ่มที่เธอใส่ไม่ยั้งด่าเขาว่า “ไอ้โรคจิต” ที่แท้คือ กรวัฒน์ลูกชายคนเดียวของเพื่อนรักแม่ คนที่เธอต้องมาอาศัยอยู่ด้วยในบ้านหลังเดียวกัน จากวันนั้นเป็นต้นมา ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน ไม่เคยมีคำว่า “สงบศึก” ระหว่างทั้งคู่ เรื่องวุ่นๆ มักเกิดขึ้นเสมอ บ้านหลังใหญ่กลายเป็นสมรภูมิย่อมๆ ที่เต็มไปด้วยการปะทะคารมของทั้งสองคน กรวัฒน์ นักธุรกิจหนุ่มผู้เคยเปล่งประกายอนาคตไกล เขาสร้างความสำเร็จด้วยสองมือ แต่เรื่องหัวใจกลับล้มเหลวถูกคนรักหักหลังจนเสียศูนย์ จากหนุ่มหล่อหน้าตาดี กลายเป็นชายหนุ่มซังกะตาย ปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่สนใจอะไรอีก แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปตั้งแต่วันที่ได้เจอกับเมธาวี หญิงสาวที่มองเขาเป็นแค่ไอ้โรคจิต คำพูดแรงๆที่ทิ่มแทงหัวใจ มันได้สติเขาอยากลบคำสบประมาทนั้น

ด้วยพันธะสัญญาของบรรพบุรุษ ทำให้เขาต้องถูกเธอชี้นิ้วเลือกมาจากบรรดาพี่น้องทั้ง 5 คนและยัดเยียดหน้าที่สามีให้ ด้วยความรักที่มอบให้เขาตั้งแต่แรกเห็น ทำให้เธอยอมทำตามความต้องการของบรรพบุรุษด้วยความเต็มใจ เมื่อคนหนึ่งแสนจะเต็มใจ แต่อีกคนหนึ่งกลับเต็มไปด้วยความเกลียดชัง นรกบนดินจึงอุบัติขึ้น...!

ความสุขจากสิ่งที่ยื้อแย่งเขามา จะต่างอะไรกับการอยู่บน ‘วิมานเพลิง’ “เพราโพยม” จิตกรสาวมากความสามารถ เส้นทางชีวิตเต็มไปด้วยเกียรติยศและชื่อเสียง มีทุกสิ่งที่ปรารถนา ยกเว้น... ความรัก และเมื่อความรักโบยบินมาพบพาน รักของเธอก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทว่ากลับถูกโรยด้วยความงดงามของกลีบดอกงิ้วที่ฉาบไว้ด้วยหนามแหลมคม และร้อนแรงราวอยู่ในกองไฟ “ปราณรต์” ช่างภาพหนุ่มรูปหล่อ ความรักของเขา... เหมือนสายลม ที่พร้อมจะพัดพาให้ความเย็นชื่นใจ และโหมกระหน่ำทำลายไม่หลงเหลือ ++ “ผัวก็เหมือนแปรงสีฟัน ของส่วนตัว ต้องใช้คนเดียวเท่านั้น ไม่ใช่ของที่ใครจะยืมไปใช้ชั่วครั้งชั่วคราว แปรงสะอาดหายคันแล้วก็เอามาคืน” “ฉันไม่ได้ต้องการเงินของคุณ! จำเอาไว้! ไม่ต้องมาซื้อผัวฉัน!”

เส้นทางการเป็นจิตแพทย์ของ ‘แสนดี’ เธอตั้งใจเรียนเพื่อใครบางคนที่จากไป เธอหวังว่าจะช่วยรักษาจิตใจที่บอบช้ำของคนไข้ได้ และหนึ่งในคนไข้ที่เธอปฏิเสธที่จะทำการรักษามาตลอดนั่นคือ ‘หมอปืน’ อดีตนายแพทย์ หรือชายคนรักของเพื่อนสนิทผู้ล่วงลับ เขาเสียสติหลังจากที่ ‘ญะญ๋า’ จากทุกคนไปอย่างไม่มีวันหวนคืน “ฉันจะรักษาหมอปืนให้หาย แกไม่ต้องเป็นห่วงนะญะญ๋า...” (ตอนจบแบบเก่า-old ending) เตือนเพิ่มเติม!! : เรื่องนี้เป็นนิยายสะท้อนสังคม เนื้อหาบางช่วงบางตอนค่อนข้างหดหู่ใจ ชวนให้จิตตก นักอ่านท่านใดที่รู้ตัวว่าจิตใจบอบบาง อ่อนไหวง่าย แนะนำให้ข้ามเรื่องนี้ไปเลยนะครับ ด้วยรักและห่วงใย

“ผู้หญิงนี่เอามาทำอะไรได้บ้างเล่า...ถ้าไม่จับลงนอนหงายแล้วเราอยู่ข้างบนน่ะ ฮึ...นายบอกฉันทีเถอะ...หรือนายจะให้ฉันเอาแม่คนนั้นมานั่งไว้บนแท่นปูผ้าขาวลาดกราบวันละสามเวลา จะได้เจริญกับตัวเอง” คำพูดอย่างผยอง ดูหมิ่นนี้ ออกจากปากเขา ภิไธย หนุ่มเข้าขั้นเศรษฐี ปากร้าย เอ่ยถึงผู้หญิง ช่างไม่น่ารัก ส่วนเธอ เกนเกด คือผู้หญิงคนนั้น คนที่มีงาน นางรำ เป็นอาชีพ เธอรับงานรำตามแต่คนจ้าง งานที่เป็นเงิน เธอมีสโสแกนว่า ไม่ใช่แค่เพียงอาชีพ แต่คือลมหายใจ เธอมองงาน เป็นลมหายใจ!!! และเพราะต้องรักษาลมหายใจทั้งของตัวเองและญาติผู้ใหญ่รวมถึงคนรักที่บาดเจ็บสาหัสมาจากสงครามชายแดน ทำให้เธอรับการว่าจ้างจาก ชนา ไปรำอวยพรวันเกิดให้กับภิไธย จุดเริ่มต้นของมนตรา ที่สอนบทเรียนให้ชายหนุ่มผู้หยิ่งผยองยอมรับว่าหัวใจที่มีขนาดก้อนเนื้อเท่ากำปั้นนั้นสำคัญเพียงใด เธอขายศิลปะการร่ายรำ สมคำว่า นางรำ แต่เธอไม่มีวันขายหัวใจ ที่มันหมายรวมถึงคำว่าศักดิ์ศรี พบกับเธอ เกนเกด สาวสวย หัวใจทระนง ใน นางรำ

“มายืนทำอะไรตรงนี้ปัณณลักษณ์” “นะ หนูมารอ เอ่ออ หนูจะเอาการบ้านมาให้อาจารย์ตรวจค่ะ” ธันวามองปัณณลักษณ์ตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่เห็นมีการบ้านให้เขาตรวจเลยสักนิดยัยเด็กขี้โกหก!

เสียงตีดังเพียะ ดังออกมานอกห้อง คนข้างนอกต่างสงสารคนในห้องจับใจนัก ทำไมนะทำไม น้องครีมต้องทนถึงเพียงนี้ คนข้างนอกห้องต่างภาวนาให้พายุอารมณ์ของคนในห้อง สงบลงโดยไว ภาวนาให้ทุกอย่างจบลงอย่างรวดเร็ว ก่อนที่คนที่ถูกกระทำ จะบอบช้ำไปมากกว่านี้

“ถ้าไม่อยากสัก...เธอจะกลืนฉันแทนก็ได้” เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างใบหู ขณะที่ปลายนิ้วของเขาไล้วนตรงกลางเรียวขาเธอ พร้อมเสียงเครื่องสักที่ยังสั่นครืดอยู่ข้างลำตัว เขาไม่ได้มาขอรอยสักธรรมดา เขาต้องการ "รอยที่ไม่มีวันลบออก" และร่างกายของเธอ...ก็คือผืนผ้าที่เขาเลือกจะจารึกมันไว้ คืนเดียว กลายเป็นพันธะตลอดชีวิต และเมื่อเธอยอมให้เขา ‘สักตรงด้านในต้นขา’ เธอก็ไม่มีทางหนีจากเขาได้อีกเลย “อ๊ะ...เดี๋ยว...ฉันจะเสร็จ” “ก็เสร็จไปสิ...แตกใส่นิ้วฉัน ตอนที่เข็มมันกดชื่อฉันลงในตัวเธอ” “จำไว้ เด็กดี เครื่องนี้ไม่ใช่ของเธอ ร่างเธอก็เหมือนกัน”

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’ สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก “รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน “อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

ใบ้แล้วอย่างไร สติแล้วอย่างไร หล่อเหลาถึงเพียงนี้ แถมยังเป็นพระชายาท่านอ๋องอีกด้วย ชีวิตมีแต่ความสุขสบาย มาทำภารกิจให้เสร็จแล้วกลับโลกปัจจุบันของตัวเองดีกว่า บทนำ เสี่ยวลี่ สาวยุคปัจจุบันเสียชีวิตแล้วทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่เคยอ่าน ร่างที่เข้ามาอยู่คือ “พระชายาอ๋องเจ็ด” สตรีร้ายกาจที่ทุกคนรังเกียจ สามีของนางคือ “ท่านอ๋องใบ้” ผู้เสียสติหลังถูกวางยาพิษในวัยเด็ก แต่ด้วยความหล่อระดับเทพ นางจึงไม่คิดหย่ากลับพยายามจีบสามีทุกวัน สิ่งที่นางไม่รู้คือท่านอ๋องไม่ได้ใบ้ ไม่ได้บ้า และกำลังวางแผนโค่นบัลลังก์อยู่เงียบ ๆ และนางเองก็มีระบบมิติติดตัวมาด้วยหลังจากทะลุมิติ ระบบได้บอกแก่นางว่า “โฮสต์ โปรดระวังสามีของท่านมีค่าความอันตราย 99%” ระบบที่ติดตัวมีภารกิจให้นางทำหากจบภารกิจจะส่งตัวนางกลับโลกเดิม คือ ต้องเปลี่ยนชะตาตายของเจ้าของร่างเดิม สืบหาความลับในวัง เพิ่มค่าความโปรดปรานของพระเอก อย่างนี้เสี่ยวลี่ในร่างของไป๋หลินเหย่จะทำได้หรือไม่ และต้องพบเจออันตรายและเรื่องราวมากมายเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน และความลับที่อ๋องเซียวหนานซ่อนเอาไว้ ดึงให้นางตกอยู่ในอันตราย ชีวิตของนางจะได้กลับไปยังโลกปัจจุบันหรือไม่?

'แพรไหม' เลขาสาวสุดสวยของนักธุรกิจหนุ่ม 'จอมทัพ' ความสัมพันธ์ระหว่างเลขาสาวและเจ้านายหนุ่มจอมเนี้ยบต้องเปลี่ยนแปลงไปในชั่วข้ามคืนเพียงเพราะการไปดูงานต่างจังหวัด...

หนี้ 18 ล้านเปลี่ยนเธอเป็นคนรักของพ่อ แต่ร่างกายกลับตกเป็นจำเลยสวาทของลูกชาย! เมื่ออดีตคนรักกลับมาในสถานะ ‘แม่เลี้ยง’ สุดที่รัก เพลิงแค้นและบทลงทัณฑ์อันแสนเร่าร้อนจึงเริ่มต้นขึ้น!

เขากับเมย์เป็นแฟนที่เปิดเผย ไม่เคยมีความลับต่อกันและไม่เคยปิดกั้นอิสระของกันและกัน ไม่ว่าเรื่องใด แม้กระทั่งเรื่องเซ็กส์ก็ยังเปิดโอกาสให้แต่ละฝ่ายสนุกและเรียนรู้กับคนที่ตัวเองชื่นชอบ เรียกง่ายๆ ว่า ความสัมพันธ์ของเขากับเมย์ เป็นความสัมพันธ์แบบเปิด ทั้งคู่สามารถไปมีอะไรกับใครก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเอากับแฟนตัวเอง เพราะเชื่อว่ามันคือรสชาติใหม่ๆ ที่สามารถลองได้เรื่อยๆ เพื่อความสุขของตัวเอง แล้วแบบนี้ เมื่อแฟนสาวไม่อยู่บ้านหลายวัน หล่อนยังมีแก่ใจส่งเพื่อนมาให้แก้เหงา เขาหรือจะอยู่เฉยได้ ก็คงต้องตอบสนองความใจดีซะหน่อย แค่คิดใจก็หวิว หากได้เจอเพื่อนหล่อนคงยิ่งกว่าหวิวเป็นแน่... ** พลอยมาอาศัยอยู่บ้านของเมย์เพื่อนสาวคนสนิท เป็นการชั่วคราวช่วงกำลังหาหอพัก หล่อนได้รับการดูแลจากพี่เดช แฟนหนุ่มของเมย์เป็นอย่างดีแบบอิ่มเอมและมีความสุขจนล้นทะลักทุกวันเป็นเวลาร่วมสัปดาห์ ลีลาการดูแลของพี่เดชทำหล่อนลืมความทุกข์ใจที่โดนผัวแก่สลัดรัก ยัดเยียดให้เป็นแม่หม้ายตั้งแต่อายุยังน้อย หล่อนได้กลับมาใช้ชีวิตวัยรุ่นในรั้วมหาวิทยาลัยอีกครั้ง ในขณะรอให้เปิดเทอมหล่อนมีเวลาว่างทำสิ่งที่ชวนตื่นเต้นกับเพื่อนบ้านที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ และไม่คิดว่าการทำความรู้จักของหล่อนกับเขาจะสนุกสุดเหวี่ยงและน่าตื่นเต้นถึงเพียงนี้

จากเด็กหญิงเล็กๆ ที่ได้รับการปลุกปั้นขึ้นมาเป็นนักร้องเสียงทองสุดสวยแห่งยุค พิจิกา โลดแล่นไปตามจังหวะเสียงเพลงจนถึงจุดสุดยอดในชีวิต และเส้นทางนั้นก็ไม่ได้งดงามเสมอไปเมื่อ สุวิชา ชายหนุ่มรูปงามก้าวผ่านมา เขาไม่ได้เป็นเทพบุตรสำหรับเธอ แต่เป็นมารร้ายที่ทำให้เธอตระหนกตกใจสุดขีด เขาทำให้จังหวะเพลงชีวิตของเธอผิดเพี้ยนไป กว่าเธอจะรู้ว่ามารร้ายมีหัวใจรักมั่นคง...ก็เกือบจะสายเกินไป พิจิกา สาวน้อยวัยเยาว์ผู้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง นักร้องยอดนิยม แห่งยุคเพราะการผลักดันของคนเป็นแม่ เมษา สุวิชา ผู้ชายหนุ่มโปรไฟล์ดี แต่เพราะหลงทระนงเกินทำให้ชีวิตคู่ครั้งแรกพังพินาศ จนมาพบเธอ พิจิกา ส่าวน้อยวัยใส เขาล่วงเกินเธอเพราะเข้าใจผิด แต่เมื่อรู้รส รู้รัก เขาพบว่ามันคือ ความรัก มิใช่แค่ใครใหลหลง พิจิกาคือเมีย...ไม่ว่าเธอจะหนีแคไหน เขาจะตามเธอ...กลับมาสู่ชีวิต

‘แกะน้อย’ หลงเข้ามาในดง ‘ผู้ล่า’ มีหรือจะหนีพ้นกับดักหัวใจ ‘จามิกร’ ต้องการตัว ‘ตมิสา’ ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพื่อใช้เป็นเครื่องมือต่างหาก ‘ตมิสา’ หัวใจที่แหลกสลายเพราะถูกหลอกลวง ยากจะกลับมาสมบูรณ์ดังเดิม ... “เอ้า อยากดิ้นก็ดิ้น” ร่างสูงใหญ่พาร่างเล็กล้มลงไปบนเตียงด้วยกัน และกอดรัดแนบอกตนแน่น “เอาเลย ดิ้นให้เต็มที่เลย ในเมื่อไม่อยากฟังกัน ก็ปลุกให้ผมตื่นไปเลย จะได้ทำอย่างอื่น”