All Web Novels & Stories

นางเคยโง่เขลาจนต้องสูญเสียบุตรในครรภ์ไป เพราะบุรุษที่เคยให้สัญญาว่าจะรักและไม่ทอดทิ้งนาง หวนคืนอีกครา นางกลับมาพร้อมกับความแค้น คนที่เคยทำร้ายนาง จะต้องตายด้วยน้ำมือของนางเท่านั้น !

เมื่อเจ้าของโรงเเรมอย่าง ชนก ต้องมาเจอกับ สาวสวยในคลับเเละรู้สึกถูกใจตั้งเเต่ครั้งเเรกเรื่องราวของคนทั้งสองที่บังเอิญเจอกันเเล้วยังบังเอิญอีกว่า เปรี้ยวหวาน คือเด็กที่กำลังจะมาฝึกงานที่โรงเเรมเขาอีก

คุณอาหนุ่มผู้สุขุม นุ่มลึกกับหลานสาวสุดแสบแถบขี้ยั่ว สิบปีที่ไม่ได้เจอกัน นี่หนูแก้มใสโตเป็นสาวแล้วเหรอเนี่ย สวยซะด้วย แล้วคุณอาของเราจะทำยังไงกับหลานสาวคนนี้ดีนะ

หนิงหย่า จับผลัดจับผลูตื่นขึ้นมาในร่างของ ‘ซูหนิงหย่า’ เด็กสาวที่ยังไม่ปักปิ่น จากปัจจุบันหวนคืนสู่อดีต แต่กลับยังพานพบกับเจ้ากรรมนายเวรอย่างเพื่อนสนิท อีกฝ่ายรวมหัวกับแฟนทรยศหักหลังเธออย่างเจ็บแสบ เพราะอยากแก้ไขสิ่งที่เคยผิดพลาด พอเจอหน้าจึงเกลียดชังหลบหลีกไม่อยากเข้าใกล้ กระทั่งทำให้พาตัวเข้าไปใกล้ เสวียนหลาง คุณชายใหญ่ตระกูลเสวียน ทายาทหมอเทวดาที่หล่อเหลาล้ำเลิศจนพานทำให้ใจสั่น เสวียนหลาง คุณชายใหญ่ตระกูลเสวียน ท่านหมอผู้หล่อเหลาล้ำเลิศ เขาค่อยๆ ถูกซูหนิงหย่าดึงดูดโดยไม่รู้ตัว แม้นางเป็นเพียงเด็กสาวที่ยังไม่ปักปิ่น ทว่าความเฉลียวฉลาดท่าทางสุขุมเยือกเย็นที่ซุกซ่อนภายใต้ท่าทางยิ้มแย้มขี้เล่น รวมไปถึงความกล้ารักกล้าชังของนาง ทำให้เขามองเห็นในด้านที่หลายคนมองไม่เห็น สตรีเปิดเผยไม่แยสายตาผู้คน นางเป็นสตรีคนแรกที่เขารู้จักที่ก้าวออกมาจากขอบเขตของการเป็นสตรีในเรือนหลัง กระทั่งในที่สุดนางยังกล้าทำให้เขาปฏิเสธในสิ่งที่ตนไม่ต้องการ นั่นก็คือปฏิเสธการแต่งงานที่เขาเองก็ไม่เต็มใจ...

ไม่! ทุกคนทำไมถึงทิ้งเธอไว้คนเดียว เธอทำไมอ่อนแออย่างนี้ ถ้าเธอย้อนกลับไปได้ ถ้าเธอสามารถช่วยทุกคนได้เรื่องร้ายๆ ก็คงไม่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเธอ' ครอบครัวที่น่ารักของเธอ เป็นเพราะพวกแก ที่ใช้คำว่าญาติมาทำให้ครอบครัวของเธอ ต้องเป็นแบบนี้!! ขณะที่ซูเมิ่งพูดกับตัวเอง ก็มีไฟจากหน้ารถที่ดัดแปลง พุ่งชนเข้ามาอย่างจัง ทำให้ซูเมิ่งเสียชีวิตทันที! “ซูเมิ่งๆ ตื่นได้แล้วลูกไม่ไปทำงานเหรอ” ซูเมิ่งตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงง ทำงานอะไรเมื่อกี้เราเพิ่งถูกรถชนนี่ ซูเมิ่งมองหน้าแม่ ที่คิดถึงสุดหัวใจด้วยดวงตาที่แดง หรือเราย้อนเวลากลับมาแล้วจริง? ๆ “เป็นอะไรลูกทำไมตาแดง” “ไม่เป็นอะไรคะแม่พอดีฝันร้ายนิดหน่อย” “ฝันร้ายเขาว่าจะกลายเป็นดี แม่ว่าลูกตื่นไปอาบน้ำ และรีบลงไปกินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวจะไปทำงานสายเอา” “ได้ค่ะแม่ หนูจะตามลงไป แม่ลงไปก่อนเลย” ถ้าเธอได้โอกาส ย้อนเวลากลับมาเพื่อที่จะแก้ไขทุกอย่างจริงๆ เธอจะใช้ชีวิตนี้ให้ดี เธอจะช่วยคนอื่นและครอบครัวให้รอดพ้นจากวิกฤติที่จะเกิดขึ้นให้ได้ ส่วนคนที่เคยพรากครอบครัวของเธอไปในชาติก่อน เธอคงจะไม่ปล่อยให้มีชีวิตอยู่นานนักหรอก หนี้แค้นนี้เธอต้องชำระอย่างแน่นอน..... ซูเมิ่งกลับมานั่งที่เตียง เธอนั่งคิดกับตัวเองว่าเรื่องที่เธอรู้สึก เรื่องที่เธอเห็นเป็นความจริง หรือว่าฝันไปกันแน่ ขณะที่นั่งคิดอยู่ ซูเมิ่งมองไปเห็นรอยสักเล็กๆ เป็นรูปพระจันทร์ตรงนิ้วนางข้างซ้าย

เมื่อเธอและเขา one night stand กันโดยไม่ตั้งใจ "คุณภูมิ" "คุณจูนจะทำอะไรครับ" "จูนร้อนคะ" "เดี๋ยวผมไปเร่งแอร์ให้" "ไม่คะ จูนอยาก ช่วยจูนด้วย" "จะให้ผมช่วยยังไงครับ" "จูนต้องการคุณ "

เมื่อโค(ยังไม่แก่เท่าไรแค่32เอง)ริอยากจะลิ้มรสหญ้าอ่อน สาวน้อยวัยขบเผาะที่ยังไม่พ้นรั้วมหาวิทยาลัย แต่เผอิญมีความสวยไม่เป็นรองใคร แถมหุ่นสะคราญใจชายของคุณเธอมันเตะตาต้องใจหนุ่มหล่อมาดเนี้ยบเฉียบขาดลูกครึ่ง ไทย-เยอรมันเข้าจังเบ่อเร้อ ทว่าเธอยังเรียนไม่จบนี่สิ ทำให้ความคิดที่อยากจะเขมือบลิ้มชิมรสเป็นอันพับเก็บใส่กรุ เหลือไว้แค่หยอดนิดตอดหน่อยคอยแทะโลมและเล็มอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆเท่านั้น หากฤทธิ์รักมันก็ไม่เข้าใครออกใคร และกลิ่นหญ้าอ่อนก็ช่างหอมหวนยั่วยวนใจชวนให้ตะบะโคหนุ่มพร้อมจะแตกได้ทุกเมื่อแล้ว คีรินทร์ ภูวภาดล แม็คเวล จะทนไปได้สักกี่น้ำ VS สาวน้อยวัยกระเตาะที่ทำงานเก็บเงินส่งเสียตัวเองเรียนมหาวิทยาลัยจนเกือบจะจบอยู่รอมร่อ แต่แล้วชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายของสาวน้อยแสนโสภาก็พลันต้องพลิกคว่ำพลิกหงาย เมื่อเจอโคหนุ่มหล่อลากดิน บุคลิกเยี่ยม ผู้มีเรือนร่างเขย่าหัวใจ แถมรวยไม่บันยะบันยังเข้ามาพัวพันในชีวิต ไอ้เรื่องปากจัดกัดเจ็บนี่เธอยังพอทนไหว แต่ว่าปากหยอด มือขยับ แล้ยังจูบ เอ้ย! กัดไม่ปล่อยนี่สิ เธอจะทำอย่างไรดี เมื่อหัวใจดวงน้อยๆ ถูกฤทธิ์รักเล่นงานเข้าให้อย่างจัง แล้วสาวน้อยแสนสดใสผู้อ่อนต่อเชิงชายอย่างศิริกานดา วัชรการณ์ จะรอดเงื้อมือโคหนุ่มไหม?

(ต้นขมปลายหวาน+พระรองได้กลายเป็นพระเอก+พ่อกับลูกสาวเสียใจทีหลัง+ความรักต้องห้ามจอมปลอม+พระเอกนางเอกอายุห่างกัน) หลังจากแต่งงานได้หนึ่งปี จู่ๆ กู้สือซวี่ก็ไม่ยอมเข้าใกล้ผู้หญิง จากนั้นก็ตั้งห้องพระไว้ในคฤหาสน์ สร้อยลูกประคำก็ไม่เคยห่างมือ ไม่ว่าฉันจะพยายามยั่วยวนยังไง เขาก็ยังเย็นชาอยู่เสมอ ไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งคืนหนึ่งในเวลาต่อมา ฉันยืนอยู่หน้าห้องน้ำ เห็นเขากำลังระบายความใคร่ใส่รูปของผู้หญิงคนอื่น ที่แท้ กู้สือซวี่ไม่ได้ไร้หัวใจหรอก เขาแค่ไม่มีใจให้ฉัน ฉันหลอกให้เขาเซ็นข้อตกลงการหย่า จากนั้นก็หายไปจากโลกเขา แต่ฉันกลับได้ยินมาว่า เขากำลังตามหาฉันอย่างบ้าคลั่ง! เมื่อได้เจอกันอีกครั้ง ก็คือในพิธีการแต่งงานของลุงเขา ฉันสวมชุดแต่งงานสีขาว เขากลับมีดวงตาแดงก่ำ ให้ตายก็ไม่ยอมเรียกฉันว่า “ป้าสะใภ้”!

“ก่อนหน้านี้ข้าหูตามืดบอดไปเองที่เห็นบุรุษน่ากลัว ร้ายกาจเช่นจวิ้นอ๋องหล่อเหลาน่าชื่นชม ถึงขั้นคิดแต่งงานเป็นพระชายาเขา เฮ้อ...ช่างไร้สาระสิ้นดี” จินเยว่เอ่ยกับสาวใช้คนสนิท

เธอ "นานา" สาวน้อยอายุ 18 ปี ถูกส่งเข้ามาทำงานในรังของมาเฟีย ตระกูลมาเฟียที่เลื่องชื่อและมีอิทธิพลที่สุดของเอเชีย ของ ฮอว์กิน ไวท์ เธอต้องปลอมตัวเข้ามาเป็นพนักงานในคลับ Red Rose มาเฟียนามว่า "ฟาริส" ที่ทุกคนรู้ในเรื่องของความโหด โฉด และความซาดิสม์ที่เขาฆ่าคนเป็นว่าเล่น เกิดไม่ถูกใจอะไรขึ้นมาเขาจะเรียกเข้ามาเล่น คำว่าเล่นของเขาคือ...การเห็นเลือดของอีกฝ่าย ภารกิจของเธอเดิมพันด้วยชีวิตสองชีวิตคือเธอและพี่สาวที่โดนจับมาเป็นตัวประกัน เธอต้องทำทุกอย่างเพื่อล้วงความลับเอาไปให้ฝ่ายศัตรู เพราะต้องการคำว่าอิสรภาพ และอยากเจอพี่สาวอีกครั้งในชีวิต เธอถึงยอมรับงานเสี่ยงตายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่งานนี้กลับไม่ง่ายเลยจะเป็นยังไงมาร่วมลุ้นไปพร้อม ๆ กันนะคะ

สามีของเธอคือพระเอกนิยาย เขามั่งคั่ง มีอำนาจและรักเดียวใจเดียว...แต่คนที่เขารัก ไม่ใช่เธอ! CEO สาวที่ถูกเตะเข้าไปในนิยายที่เพิ่งอ่านจบจะทำอย่างไรต่อไป เมื่อบทที่เธอได้รับคือ…นางร้ายหมายเลข 1 มาร่วมเอาใจช่วยเธอไปพร้อม ๆ กันนะคะ

"ฉันไม่มีวันหมั้นกับผู้ชายมักมากนิสัยเสียอย่างนาย ไม่มีวัน" ณดาเอ่ยพร้อมกับเชิดหน้าใส่ ขณะที่เธอนั้นพยายามดันตัวออกจากการรัดกุมของดีเอ็ม "ทำไม คนอย่างฉันมันทำไม" ร่างสูงเอ่ยถามพร้อมกับจ้องใบหน้าสวยใส ด้วยสีหน้าและแววตาดุดัน "มักมากและสำส่อน เอาไม่เลือกอย่างนาย ต่อให้เหลือนายแค่คนเดียวฉันก็ไม่เอา" ณดาเอ่ยกับคนใจร้ายอย่างเหลืออด "สงสัยที่ปากเก่ง เถียงฉอดๆ แบบนี้ ไม่อยากเป็นแค่ว่าที่คู่หมั้น แต่อยากข้ามขั้นเป็นเมียฉันแทน" ร่างสูงเอ่ยจบ ก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าและลำคอด้วยท่าทีโมโหสุดๆ เขารู้ว่าเธอนั้นเกลียดเขาเข้าใส้ แต่ทำไงได้ละในเมื่อครอบครัวดันเสนอตัวเธอมาให้กับเป็นคนของเขา แบบนี้ใครจะปล่อยให้โง่ละ มันก็ต้องลองกันหน่อย

อันชิงเหมยเป็นคู่หมั้นของเสิ่นหว่านอี้ เขาให้คำมั่นสัญญาว่าจะรักนางมีนางเพียงผู้เดียว ให้รอเขากลับมาเราจะแต่งงานกันทันที ผ่านไป1ปีเสิ่นหว่านอี้ชนะศึกกลับมา แต่เขากลับพาสตรีนางหนึ่งมาด้วย บอกว่านางคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตเขาไว้ " ข้าหยางซือหรูเป็นภรรยาของพี่หว่านอี้" นางเจ็บปวดน้ำตาคลอ บุรุษผู้นี้ลืมสิ้นแล้วคำสัญญา มีเพียงนางที่หลงเชื่อคำสัญญาเลื่อนลอยอยู่ผู้เดียว " เหมยเอ๋อ ตำแหน่งฮูหยินเอกยังเป็นของเจ้า ส่วนนางเป็นเพียงฮูหยินรองเท่านั้น เจ้าช่วยเมตตานางหน่อยได้ไหม" " ไม่ต้องให้นางเป็นฮูหยินรองหรอก ให้นางเป็นฮูหยินเอกเถิด ข้าอันชิงเหมยผู้นี้ขอถอนหมั้น ต่อไปเราไม่เกี่ยวข้องกันอีก" อันชิงเหมยเดินไปใกล้หยางซือหรู "บุรุษหน้าบากขาเป๋ผู้นี้ข้ายกให้" ต่อมาชินอ๋องผู้เกรียงไกรกลับมาจากแดนใต้ขอสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ เขาชี้ไปที่นาง " ข้าจะแต่งกับนาง " เสิ่นหว่านอี้ร้อนรนเดินไปขวางหน้าขอร้องนางด้วยนัยตาแดงกร่ำ " เหมยเอ๋อ ให้โอกาสข้าสักครั้งได้ไหม " " คนอย่างข้าเลิกแล้วก็คือเลิก ไม่นิยมกลับไปกินของเก่า ใครบอกว่าสตรีต้องมีบุรุษเพียงคนเดียว "

“อุ๊บส์!” นานเท่าไหร่ก็ไม่อาจรู้ได้ ที่เธอสลบไปเพราะฤทธิ์ยากลิ่นประหลาด เมื่อตื่นลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเสื่อน้ำมันในห้องพักขนาดเล็กที่ทำด้วยสังกะสีทั้งสี่ด้าน ข้าวของเครื่องใช้ที่วางอยู่อย่างระเกะระกะหลายจุดหลายมุมทำให้รู้ว่าเป็นของใช้ของผู้ชายทั้งสิ้น แน่นอน กลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ ยังไม่แรงเท่ากลิ่นเหงื่อกลิ่นสาบของคนใช้แรงงาน !

ในบ้านที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและความลำบาก เด็กสาววัย 13 อย่าง “หานซูอวี้” รู้ดีว่าการเป็นแค่ “ลูกสาวของครอบครัวที่พ่อไม่เอาไหน” ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะอยู่รอด แต่หัวใจของเธอเต็มไปด้วยฝัน ฝันที่จะพาแม่ออกจากความทุกข์และสร้างชีวิตใหม่ด้วยมือของตัวเอง แม้ตอนนี้เธอยังเด็กแต่เธอเชื่อมั่นว่าการเรียนรู้และความพยายามจะเป็นกุญแจไขไปสู่อนาคตที่ดีกว่า ในโลกที่ผู้หญิงต้องสู้กับโชคชะตาอย่างหนัก หานซูอวี้จะกลายเป็นแสงสว่างเล็ก ๆ ที่เปลี่ยนชีวิตทั้งของตัวเองและแม่ไปตลอดกาลได้หรือไม่โปรดติดตามได้ใน “ชีวิตนี้…ฉันขอลิขิตเอง”

เรื่องหว่านเสน่ห์ใส่สตรีของคุณชายจวนแม่ทัพช่างเก่งกาจ แต่นางที่เป็นเพียงสหายของน้องสาวมีหรือจะยอมตกบ่วงนั้นง่าย ๆ แต่แม้นางจะตั้งมั่นเพียงใดสุดท้ายเพื่อความอยู่รอด ตัวประกอบเช่นนางก็ต้องยอมงัดเล่ห์กลเพื่อหลอกล่อให้พระเอกผู้เก่งกาจเช่นเขาหลงรักหัวปักหัวปำ เพราะ ‘สหายของน้องสาว ไหนเลยจะสำคัญเท่าฮูหยิน’ ..................... “เจ้าบอกว่าจะเชื่อฟังไม่ดื้อรั้น ทั้งยังยอมให้พี่กินเต้าหู้ตามใจ” “ไม่ใช่เสียหน่อย ข้าบอกแค่ว่าจะเชื่อฟังท่านอย่างเดียวนอกนั้นท่านต่อเติมเสริมแต่งเอาเองเจ้าค่ะ” “จริงหรือ เจ้าจำผิดหรือไม่” เขากล่าวพลางเอานิ้วบีบปลายจมูกนางอย่างหมั่นเขี้ยว ดูเหมือนนางจะใจกล้าและช่างต่อรองขึ้นเยอะ เหอซือซือที่เป็นอยู่ในตอนนี้ช่างกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าของเขาเสียจริง “ท่านแกล้งข้าเช่นนี้ ข้าจะไปฟ้องเล่อเล่อเจ้าค่ะ” นางยกมือกุมจมูกของตนพลางยู่ปาก ท่าทางโดนกลั่นแกล้งทำให้เขานึกอยากรังแกนางมากเข้าไปอีก “เช่นนั้นก็อย่าลืมบอกเล่อเล่อด้วยว่านอกจากพี่จะกลั่นแกล้งเจ้าแล้ว วันนั้นที่ในรถม้า พี่ยังจุมพิตเจ้าตรงนี้ด้วย” กล่าวจบเขาก็เชยคางนางให้เงยหน้าขึ้นก่อนจะกดริมฝีปากลงบนปากนาง

เพราะฉันเมาแล้วเผลอไปมีอะไรกับใครโดยที่ไม่รู้จักกันไม่เคยเห็นหน้าไม่รู้จักชื่อ สองเดือนถัดมาฉันตรวจพบว่าตัวเองกำลังท้อง ฉันมีทางเลือกสองทาง เก็บเด็กไว้แต่ต้องลาออกจากมหาวิทยาลัย กับเอาเด็กออกแล้วกลับไปเรียนต่อ ฉันไม่อยากมีลูกก็จริง แต่ฉันก็ทำใจทำร้ายเลือดเนื้อของตัวเองไม่ลง จนฉันได้เจอกับความสุขที่เรียกว่าแม่ เด็กแฝดทำให้ฉันมีชีวิตชีวามากขึ้น

แข่งขันชิงดีชิงเด่นกับสตรีทั่วเมืองหลวง เพื่อหวังให้บุรุษที่ตนหมายปองสนใจ แต่เมื่อเกิดเหตุจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด จึงเข้าใจแล้วว่าความรักไม่จำเป็นต้องแย่งชิง ความรักจากบุรุษไร้ใจนางไม่ต้องการอีกแล้ว

เสียงกรีดร้องด้วยความสิ้นหวังดังออกมาจากห้องเล็กในเรือนที่ใกล้ผุพังท้ายจวนตระกูลซ่ง ดวงตาปูดโปนของเถียนสวี่ หลันจ้องมองเดรัจฉานมนุษย์ทั้งห้า ที่กำลังย่ำยีร่างกายของนางด้วยดวงตาแดงก่ำ ตอนนี้นางสิ้นไร้เรี่ยวแรงที่จะขัดขืนอีกต่อไปแล้ว กว่าสองปีที่ถูกขังเอาไว้ในห้องที่เล็กแคบและเหม็นอับแห่งนี้ กว่าสองปีที่นางถูกทรมานและย่ำยีจากบุรุษมากหน้าหลายตา พวกที่มีจิตใจวิปริตชมชอบร่างกายที่พิการของสตรี ต่างก็จ่ายเงินให้สามีนางเพื่อที่จะได้สำเร็จความใคร่ กับร่างกายที่ไร้แขนขาของเถียนสวี่หลัน นางเคียดแค้นและชิงชังแต่กลับไม่สามารถทำสิ่งใดได้ ตอนนี้นางสำนึกผิดแล้วต่อกรรมที่นางกระทำเอาไว้กับอดีตสามี หากสามารถย้อนเวลากลับไปได้ นางจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก ขอให้นักอ่านทุกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการเสพนิยายนะคะ เพราะนิยายทุกเรื่อง ชื่อเมืองและตัวละคร ล้วนแต่งขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เขียน ไม่ได้อ้างอิงมาจากประวัติศาตร์ใด ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักที่ยังคงติดตามผลนิยายของ Zuey มาโดยตลอด อ่านจบแล้วอย่าลืมกดหัวใจเพื่อเป็นกำลังใจ ในการสร้างผลงานต่อไปของไรท์ด้วยน๊า ขอบพระคุณมากค่ะ

คนที่มีบาดแผลฝังลึกในใจยากที่จะลืม ความรักที่เคยเป็นสิ่งสวยงาม ในตอนนี้มันว่างเปล่าเหมือนไม่เคยมีอยู่จริง หนึ่งคนที่เคยผิดหวังและไม่คิดที่จะเริ่มใหม่กับใคร กับอีกหนึ่งคน ที่แค่อยากที่จะรักเขา แค่อยากที่จะมีเขา เขาคือรักแรกของเธอ สายตาเธอมีไว้มองแค่เขาคนนั้นคนเดียว