รักโบราณ

เขาเป็นอ๋องอ้วนอัปลักษณ์ ซ้ำยังว่างงาน ส่วนนางเป็นบุตรสาวที่ถูกฮูหยินใหม่ของบิดากลั้นแกล้งจนต้องหนีมาอยู่ชนบท เนื่องจากยศฐาและเงินทองที่มีไม่อาจเหนี่ยวรั้งคนรักไว้ได้ "โซ่วอ๋อง ฉู่ชิงเฟิง" หอบสารร่างอ้วนใหญ่หนีความช้ำใจจนพลัดตกน้ำ อเนจอนาถอย่างยิ่ง ทว่าเหมือนเขายังไม่หมดบุญ เขาได้ "หลินเสี่ยวหร่าน" บุตรสาวของขุนนางใหญ่ที่กำลังตกยากช่วยเหลือเอาไว้ นางดูแลเขาเป็นอย่างดีในฐานะของ "อาเปา" ชายหนุ่มร่างอ้วนความจำเสื่อม ทว่าเวลาผ่านไป หลินเสี่ยวหร่านกลับค้นพบความพิเศษที่ชายหนุ่มเก็บงำประกายเอาไว้ ทั้งความรู้ ความสามารถ ยังไม่นับรูปร่างหน้าตาที่เปลี่ยนไปราวคนละคนนั้นอีก "ให้ตายสิ นี่อาเปาดูดีแบบนี้ตั้งแต่เมื่อใดกันนะ"

แรกเริ่มนางคือสตรีแดนไกลไร้คุณค่า แต่ในวันที่เขาขับไล่นางจากไปเหตุใดจึงเป็นเขาเองที่คิดถึงคะนึงหานางแทบขาดใจ!

ตลอดชีวิตที่แล้วหากถามว่าผู้ใดทุ่มเทให้กับเขาเพียงใด นางกล้าตอบว่าเป็นตนเอง และหากถามว่าใครทำให้ชีวิตของเขาติดขัดมากที่สุดก็เป็นนางอีกเช่นกัน ก็เพราะว่า..นางคือนางร้าย เป็นอุปสรรคในชีวิตพวกเขาเพื่อให้ความรักของทั้งสองยิ่งมั่นคง ลึกซึ้งพันทวี เมื่อตายไปจึงได้รู้… เมื่อได้มีโอกาสกลับมา ครานี้หลี่ซูซินสัญญากับตนเอง ไม่เป็นแล้วนางร้าย ชาตินี้ข้าไม่เป็นนางร้ายที่โง่งมอีกแล้ว…

เจ็ดสาวงาม นิยายเรื่อง”เจ็ดสาวงาม” เป็นนิยายสั้นรวมเจ็ดเรื่อง "หญิงใหญ่สายรุก" จะหาชายหนุ่มคนใดยอมแต่งงานเข้าสกุลหญิงสาวให้เสื่อมเกียรติ ในเมื่อหายากเย็นนัก "หญิงรองแสนเร่าร้อน” พี่สาวคนรองผู้แสนเร่าร้อนอย่างนางจำต้องควานหาชายหนุ่มซึ่งมีสมองมาช่วยคิดหาหนทางไม่ให้กิจการค้าโดนตะครุบไปต่อหน้าต่อตา "หญิงสามจอมหยอกเย้า" นางไม่ชอบการค้าขาย นางชอบเพียงการต่อสู้เท่านั้น "หญิงสี่สุดร้อนแรง" นางเพียงมาเจรจาการค้าในหอคณิกา ไยเขาจึงจับนางมาโยกขย่มอย่างรุนแรงเช่นนี้ "หญิงห้าแสนเย้ายวน" นางเพียงชอบศึกษาเล่าเรียน แต่พวกเขากลับเอาแต่กลั่นแกล้งรังแกนาง "หญิงหกน่าลวงล่อ" ข้าเพียงอยากมีชีวิตสุขสงบ ไยเขาจึงมาล่อลวงข้าถึงเพียงนี้ "หญิงเล็กจอมยั่ว" สาวน้อยวัยแรกแย้มผู้หลงรักชายผู้เคยช่วยชีวิต นางต้องทำอย่างไรเขาจึงจะมองเห็นนาง เรื่องราวของเจ็ดสาวพี่น้องซึ่งโลดแล่นไปตามครรลองของชีวิต ภายใต้สถานการณ์ที่ต้องแต่งชายหนุ่มเข้าสกุลเพื่อช่วยเหลือและดูแลการค้าอันยิ่งใหญ่ เน้นความรักหนุ่มสาวและฉากฟินแซ่บของคู่พระนาง โดยจะลงทีละเรื่องต่อกัน ในแต่ละเรื่องไม่ได้เกี่ยวเนื่องกันมากนักสามารถอ่านอย่างต่อเนื่องหรือไม่ต่อเนื่องก็ได้ค่ะ

เคยได้อ่าน เคยได้ฟัง หากคนเราตายแล้ว... อาจได้ข้ามมิติหรือย้อนเวลากลับมาได้ แต่เหตุไฉน... ซือเล่อคนนี้ถึงข้ามมิติมาได้ทั้งที่ยังมีลมหายใจ

นางเคยตายอย่างไร้ค่า กระทั่งได้ตระหนักความจริงจากระบบได้รู้ว่าตนที่แท้ถูกแย่งชิงวาสนาให้กลับกลายตัวประกอบที่ใช้แล้วทิ้ง! ครานี้นางจะไม่ยอมจำนนอีกต่อไป นางได้โอกาสใหม่ที่ชื่อว่า “ระบบเพิ่มพูนวาสนา”

จากพี่ชายบุญธรรมสู่สามี ใครจะไปคาดคิดว่าการเก็บบุรุษได้ในครั้งนั้น จะเปลี่ยนให้นางกลายเป็นสตรีที่โชคดีที่สุด ไม่คิดเลยว่าเขาจะเล็งข้าไว้ตั้งแต่ตอนนั้น ต้องเป็นเพราะข้าน่ารักและน่าเอ็นดูเป็นแน่ เขาถึงได้รักมั่นและหวงแหนข้าเช่นนี้ ......... “ไม่ได้เจอเจ้านาน พี่คิดถึงเจ้ายิ่งนัก” แม้จะไปมองดูนางอยู่บ่อยครั้งแต่ทว่าเขามีหรือจะได้ใกล้ชิดเช่นนี้ “พี่ซือเหยียนปล่อยข้าเถิดเจ้าค่ะ” ยามนี้ในใจนางสั่นหวั่นไหวยิ่งนักกับความใกล้ชิดเช่นนี้ “หรือเจ้ายังโกรธเคืองที่พี่ดุเจ้ายามที่อยู่ในห้องเรียน พี่ขอโทษ” กล่าวจบเขาก็กระชับมือที่โอบกอดนางเอาไว้ หากไม่กลัวว่านางจะโกรธเกลียดเขาคงพุ่งตัวเข้าไปกระชากบุรุษผู้นั้นให้ออกห่างจากนางแล้ว “พี่ซือเหยียนท่านปล่อยข้าได้แล้วเจ้าค่ะ ทำเช่นนี้ไม่เหมาะสม” “หากเจ้ายอมอยู่รับสำรับกับพี่ พี่จะปล่อยเจ้า” คุณชายหานกล่าวทั้งที่ในใจอยากบอกนางเหลือเกิน ว่าเป็นเขานี่แหละเหมาะสมที่สุด “ข้าจะอยู่รับสำรับกับท่านก็ได้เจ้าค่ะ ปล่อยข้าได้แล้ว” “ชิงซินของพี่ใจดีที่สุด” เขากอดรัดนางแน่น ๆ อีกครั้งก่อนจะยอมปล่อยนางแต่โดยดี .......

“เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หรือว่าเธอยอมรับแล้วว่าคืนนั้นเป็นเธอที่นอนอยู่กับฉันเกือบทั้งคืน” หลีเหว่ยเอ่ยถามลู่หลิน พลางนึกย้อนไปถึงคืนที่เขาถูกวางยา

หญิงสาวต้องมาสิ้นใจตายพร้อมกับลูกในท้อง ก่อนจะทะลุมิติมาอยู่ในยุค 80 เธอดันมาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่ใคร ๆ ต่างก็เกลียดชัง โชคยังดีที่มีสมุดวิเศษติดตัวมาด้วย เธอจะใช้สมุดวิเศษเล่มนี้พลิกชะตาชีวิตให้ได้

นางพบเขาเมื่อตอนไร้หนทางเลือก จึงยอมตกลงเป็นคณิกาของเขาเพียงเพื่อหนีจากหอนางโลม ใครจะรู้ว่าถูกฟ้ากำหนดให้มาพบกับท่านอ๋องเอวดุที่ต้องการนางไม่สิ้นสุดเช่นนี้กันเล่า!! สวัสดีค่ะรี้ดที่น่ารักทุกคน เรื่องนี้เป็น 1 ใน 4 สุดยอดบุรุษแห่งต้าเฉิน เป็นนิยายที่ไร้ต์เขียนและดองในไหอยู่นานกว่าจะนำมาเผยแพร่ค่ะ นิยายต่อเนื่อง 4 เรื่อง 4 ท่านอ๋องของแต่ละเมือง นิยายจะมีตอนไม่มากไร้ต์พยายามจะให้จบประมาณไม่เกิน 40 ตอน / เรื่องนะคะ ( มี E-book แล้วนะคะเรื่องนี้) ว่าแล้วก็ ไปลองตามอ่านกันดูนะคะ เนื้อเรื่องไม่ได้มีปมมากมาย เน้นความรักชายหญิงเบาๆ ไม่เน้นดราม่านะคะ เป็นสายสุขนิยมจ้าาา

ทะลุมิติมาเป็นนางเอกในนิยายที่กำลังอ่าน ‘สตรีผู้ถือตำราลับสกุลหยาง’ บุตรีของหมอหลวงผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในแคว้นต้าเหลียง บิดาและบุตรสาวค้นพบความลับของยาสมุนไพร พระเอกของนาง ก็ต้องเลือกเองน่ะสิ

หลินซินจากนักศึกษาวิทยาลัยธรรมดา... เธอกลับถูกพัดพาข้ามกาลเวลามายังอีกโลกในนิยายและกลายเป็น ฮองเฮา แถมยังได้รับ ระบบเอไอสุดล้ำ มาเป็นผู้ช่วย ที่มีรูปลักษณ์เป็นเด็กชายตัวน้อยน่ารักอย่างเสี่ยวหลิง เธอคิดว่า ชีวิตใหม่นี้คงจะเต็มไปด้วยความสุข สบาย มีเวลาจิบน้ำชาในสวนทุกวัน แต่แล้วระบบกลับแจ้งเตือนว่า… “พระเอกของโลกนี้... เสียหายเกินเยียวยา!” “ระดับอันตราย: ทำลายล้างโลก!” หากเธอไม่สามารถ เปลี่ยนใจพระเอก ได้ล่ะก็... โลกนี้จะล่มสลายและเธอจะตายไปพร้อมกัน!

สามีข้าถูกตัดลิ้นเป็นใบ้ตามตัวยังมีรอยแผลเป็นน่าเกลียดเต็มไปหมดส่วนข้าเป็นจิ้งจอกที่วิญญาณไปอยู่ในร่างของสตรีโชคร้ายคนหนึ่ง "เยี่ยนฟาง ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธข้าน้อยใจข้าที่ข้าปฏิเสธเจ้าครั้งนั้น แต่เจ้าก็ไม่ควรคว้าใครที่ไหนก็ได้มาแบบนี้แถมเขายังเป็นใบ้อีก กลับไปกับข้าเถอะข้าจะทำลูกให้เจ้าสัก4-5คน" " เหวินฟู่เจ้าเลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ข้าเคยให้โอกาสเจ้าแต่เจ้าไม่รับไว้เอง ตอนนี้เจ้าหมดสิทธิ์แล้ว "

“ตายยังไม่พอ..ฉันต้องแต่งกับผู้ชายตั้ง 7 คนในนิยายที่ฉันเพิ่งสาปแช่งด้วยเรอะ!” ลี่เหยา นักอ่านสาวสมัยใหม่ตื่นขึ้นมาในร่างของไป๋หลิน นางเอกในนิยายย้อนยุคดราม่าเรตเจ็บหัวใจ ที่เธอเพิ่งสาปส่งไปเมื่อคืน!

แค่ตายเพราะความสะเพร่าก็ว่าซวยแล้ว แต่ตื่นขึ้นมาในร่างนางร้ายที่คนทั้งเมืองอยากตบหน้านี่มันเกินไป เมื่อบทนางเอกไม่ใช่ของนาง เช่นนั้นข้าจะเขียนขึ้นมาใหม่แล้วกัน

เมื่อเทพจันทราได้ดลบันดาลให้องค์ชายฉินเสวี้ยนกง ผู้ปราดเปรื่องในยุคอดีกาล เพียรเฝ้าฝันถึงหญิงงาม ซึ่งมีนามว่า ฟ่านชิงเชียง ธิดาเพียงคนเดียวของเจ้าสัวฟ่านเต๋อหมิง พระองค์ฝันถึงนางตั้งแต่มีพระชนม์เพียง 9 ชันษาจนถึงชันษาในปีที่ 21 จนกลายเป็นความรัก ข้ามกาลเวลา ข้ามภพชาติและข้ามศตวรรษ ขวางกั้นกลางระหว่างยุคอดีตกาลและยุคปัจจุบัน ความรักและความคิดถึงที่มีต่อฟ่านชิงเชียง ข้ามภพ ข้ามชาติ จนหญิงสาวที่อยู่ในยุคปัจจุบัน ได้ยินเสียงเพรียกหาของพระองค์ “ชิงเชียง! ชิงเชียงจ๋า”เสียงทุ้มละมุน กระซิบแผ่วเพรียกหาเจ้าของนามดังกล่าว ใบหน้าละมุน สวยคมเซ็กซี่ รับกับผมสีนิลดำขลับขึ้นเป็นมันเงางดงามประดุจดั่งเช่นชาวเอเชียหากแต่มีเลือดผสมสองชาติคือไทยและจีน ดวงหน้าเริ่มส่ายไปมาเมื่อได้ยินเสียงเพรียกหานั้นราวกับว่าเสียงดังกล่าวอยู่แนบชิดริมหูของเธอก็ว่าได้ “จ๋า!”เสียงหวานตอบเสียงเพรียกหาปริศนานั้นกลับไปทั้งๆ ที่กำลังหลับสนิท “ชิงเชียงจ๋า มาหาข้าเถิด ข้ารอคอยเจ้ามานานแสนนานแล้วรู้หรือไม่”เสียงเพรียกหานั้นยังคงกล่าวกับเธอ ไม่รู้”เธอตอบกลับไปเสียงแผ่วเบาทั้งๆที่ยังคงหลับสนิทอยู่เช่นเดิม จีนโบราณ

นางนั้นฐานะเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ ถูกปฏิบัติมิต่างจากบ่าวคนหนึ่งในจวน แม้กระทั่งวันหนึ่งพี่สาวต่างมารดาหนีงานแต่ง นางกลายเป็นผู้ที่ต้องก้มหน้ารับผิดชอบเข้าพิธีมงคลนั่นแทน

เสิ่นเฉิงแฝดผู้พี่หายตัวไประหว่างเดินทางไปเจียงซี เสิ่นต้าเหนิงแฝดน้อง จำต้องปลอมตัวใช้ชีวิตแทนพี่ชาย จนกว่าจะหาตัวพี่ชายพบ

สำหรับเขานางคือลูกกบฎพ่วงตำแหน่ง 'สตรีเจ้าปัญหา' ทว่ากับนางนั้น 'ตงเปียนอ๋อง' คือชายที่นางต้องจับมาเป็นพระสวามีให้จงได้! หลัน จินเยว่ ในยุคปัจจุบัน เป็นเด็กกำพร้า พ่อแม่เสียตั้งแต่เธออายุแค่สี่ขวบ อาศัยอยู่กับป้าจินจวงและลุงจินอวิ๋น ทั้งสองรักเธอมากเพราะพ่อแม่ของเธอได้ช่วยเหลือครอบครัวป้าจวงไว้ตอนที่ถูกเจ้าหนี้ตามไล่ฆ่าด้วยการขายที่ดินที่ตกทอดมาจากปู่ย่าจ่ายหนี้เพื่อช่วยชีวิตพี่สาวที่เป็นคนในครอบครัวคนเดียวไว้ตามคำสั่งเสียของตาเธอว่า เป็นพี่น้องต้องรักใคร่ ช่วยอะไรได้ให้ช่วยเหลือ เช้าวันทำงานจินเยว่ตื่นสายกว่าปกติทำให้รีบจนไม่ไม่ดูสัญญาณคนข้ามถนนที่เปลี่ยนเป็นสีแดงพอดีทำให้ถูกรถชนอาการโคม่า ดวงจิตสลับกับเยว่ซินในอีกมิติซึ่งคืออดีตชาติของเธอเอง

เขาเป็นบุรุษจืดจาง ไร้ความโดดเด่น แต่นางก็เห็นเขาได้อย่างชัดเจน หวังเพียงคนผู้นี้มอบครอบครัวเล็กๆ อยู่อย่างสมถะ มีชีวิตหลังแต่งงานที่เงียบสงบเรียบง่ายและปลอดภัยก็พอ แต่ทว่า... ชีวิตสงบสุขเรียบง่ายที่ใฝ่หา เหตุใดช่างยากเย็นนัก อา...แต่ไม่เป็นไร เพราะในที่สุดนางก็ได้รู้ ชีวิตที่ยุ่งเหยิงอันตรายเช่นนี้ล่ะ ช่างมีสีสันดีนักแล