มู่หือ
เพื่อนสนิทของฉันหวานหว่านตัดสินใจกระโดดน้ำเพื่อจบชีวิตตัวเองหลังจากที่เธอถูกล่วงละเมิดทางเพศ และฉันคือคนเดียวที่รู้ว่าใครคือคนร้าย
แต่ฉันกลับเลือกปกปิดความผิดของเขา
ถึงขั้นที่แม่ของหวานหว่านคุกเข่าลงกราบขอร้องแทบเท้าฉัน แต่ฉันก็เลือกหันหลังเดินจากไปอย่างไร้เยื่อใย
ชาวบ้านคนอื่น ๆ ต่างรุมประณามด่าทอว่าไร้มนุษยธรรม บุกเข้ามาทุบประตูบ้านฉัน ฉันจึงปล่อยสุนัขออกไปไล่กัดพวกเขาโดยไม่ลังเล
สิบปีต่อมา ในวันที่ฉันกำลังจะจากโลกนี้ไป
ซุนชิงเสวี่ยเพื่อนสนิทที่หายตัวไปนานหลายปีกลับมาอีกครั้งในฐานะมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศ สิ่งแรกที่เธอทำคือใช้วิธีเดียวกับนักโทษประหารอย่างการส่งฉันขึ้นไปบนแท่นพิพากษาความทรงจำ
“จางอี้เหยา! เธอมันสัตว์เดรัจฉานที่คอยปกป้องคนร้ายคดีข่มขืน!ฉันกับหวานหว่านตาบอดจริง ๆ ที่คว้าคนอย่างเธอมาเป็นเพื่อน!”
“หวานหว่านตายมาแล้วสิบปี ส่วนเธอก็ปล่อยให้คนร้ายลอยนวลมาได้ตั้งสิบปี!”
“วันนี้ฉันจะใช้เครื่องถอดความทรงจำที่ฉันพัฒนาขึ้นมา ดูให้รู้ไปเลยว่าคนร้ายที่เธอปกป้องอยู่คือใคร!”
แต่เมื่อใบหน้าคนร้ายตัวจริงปรากฏต่อหน้าทุกคน ซุนชิงเสวี่ยกลับพังทลายลงอย่างไม่เหลือชิ้นดี ถึงขนาดที่คุกเข่าก็ยังแทบทรงตัวไม่อยู่
……