Novel & Cerita Awakens

Sigurado siya roon. Kaya bakit— “Amara… oh my God… Amara, gising ka na ba?” Isang boses ang pumasok sa pandinig niya. Babae. Nanginginig. May halong iyak at takot. Sinubukan niyang magsalita, pero ang tanging lumabas sa bibig niya ay isang mahinang ungol. Biglang nagkagulo ang paligid. “Doctor! Nurse! She’s awake!”

Malakas, nakakatakot, at puno ng pwersang hindi nila maipaliwanag. Napatitig si Zero, bahagyang nagulat. “What…? This shouldn’t be possible.” “Kael…” mahina ngunit puno ng kaba ang bulong ni Cassandra. Ngumiti ang isang Watcher, halos parang sumasamba. “Another awakening has begun.” Nanlamig si Cassandra. Isa pang paggising? Sino? At paano? Napalingon siya kay Zero, ngunit ngayon, imbes na ngiti, malamig na titig na ang nasa mukha nito.

Paano kung wala akong magawa para mabago ito? At habang unti-unting nilamon ng pagod ang kanyang damdamin, isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. Isang hininga na tila nagpapaalam sa mga pangarap niyang hindi na kailanman matutupad. Sa likod ng masayang musika at palakpakan, napagtanto niya ang katotohanan: pumasok siya sa isang mundo ng kawalang-kasiguruhan, isang kwentong walang kasiguraduhan kung paano sisimulan at paano magtatapos.

Ewan ko, bigla na lang nanigas ang aking katawan. "Ba-bakit? Sino ka?" putol-putol kong sambit. "I'm Josh Monteron. Nice to meet you," sabay ngiti niya. Mukhang hindi naman pala siya delekadong taong. Maayos naman ang pakikitungo niya. Binigyan ko naman siya nang matamis kong ngiti. "I like your eyes. It looks like the stars." "Ahm, thanks."

The Awakening Between Two Worlds Tahimik. Ngunit ibang klase na ang katahimikang ito. Hindi na ito katahimikan ng pagkawala ng system. Hindi na rin katahimikan ng takot. Ito ay katahimikang parang humihinga ang buong mundo… at naghihintay kung sino ang unang kikilos. Sa loob ng underground facility, nakatayo si Zia sa gitna ng liwanag.

Chapter 21 - A date to remember(1) “GOOD MORNING, MANANG!” Masayang bati niya pagkabukas ng gate sa kanya ng isa sa mga katulong nina Aliza. “Magandang umaga din po, Sir Vaughn.” sagot sa kanya nito.

Tugon ni Erica habang tumatawa. Lumutang ang tawanan nilang dalawa sa tahimik na lugar. Tanging tawanan lamang nila ang maririnig. Mula sa pagkakatawa, unti-unting sumeryoso ang anyo ni Jacob, "Kung sakali, ano ba ang gusto mong maging first baby natin?" Kumunot ang kanyang noo, "Ano ka, hilo? Hoy ha, first and last ang magiging baby natin," muling naglatag ng ngiti sa kanyang labi si Jacob.

Ayoko pa naman umuwi sa bahay na ‘yon dahil para lang akong nakakulong sa hawla. Habang nag-iikot ako rito ay hindi ko maiwasang humanga sa disenyo nitong company na ito. Minimalist ang disenyo nito pero alam mong sa unang tingin ay mahal ang mga ginamit dito. Glass wall ang harapan nitong company pero tinted siya, kaya hindi mo makikita ang nasa loob kapag nasa labas ka.

Alas siyete kasi ang oras ng klase nila. “Miro! Gumising ka na, may pasok ka pa.“ malakas kong sigaw sa kaniya. Tulog-mantika rin kasi ang isang ito at kailangang lagi pang sigawan para bumangon. Nakita ko namang hindi pa siya umiibo. Aba! “ALMIRO CREIVEN! Tanghali na, bumangon ka na riyan!“ padarag na sigaw ni Mama.

" OH GOD ROHESIA YOU ARE FREAKING ASLEEP FOR 8 HOURS STRAIGHT, HINDI MO BA ALAM NA GABI ANG PAGTULOG AT HINDI UMAGA?! " " Mi dispiace mamma. " kinusot ko ang mga mata ko at dahan-dahang tumayo. Kaya pala ang daming naganap sa panaginip ko, I am asleep for 8 hours and for all those hours I spent, I am having a good day in my dreams. I even meet new people and faces. I met Yaela's elder cousin which is ate Kells. And, that guy who took a picture of us.