Can't Fight This Feeling Mga Nobela at Kwento

Then after that, everything's blurry. Itong lalaking katabi ko kaya ang nagligtas sa'kin mula sa mga iyon kagabi? Pero apat laban sa isa ang nangyari kung gano'n, at imposible naman yatang natalo niya silang lahat, unless, he's good at fighting? Tsaka, 'di ko siya kaano-ano, so bakit naman niya ako ililigtas? Baka nga kasabwat pa siya ng mga iyon para dalhin ako rito at mapagsamantalahan? I felt helpless... Kailanma'y hindi na talaga ako iinom sa clubs, magkamatayan man!

Ang masaktan ng ganito ay ang pakiramdam ng sakit na higit pa sa pisikal, kaluluwa o emosyonal. It’s everything at once..and it’s almost suffocating- and I’m fighting to breathe. Kaya, naghuhukay ako ng malalim, sinusubukang pukawin ang aking espiritu at sinusubukang maging malakas. Hindi ko alam kung kaya ko, ngunit wala akong ibang pagpipilian. Gusto kong lumipad muli, upang makatakas sa lugar na aking nahulog- at alam kong kaya ko..pero magtatagal ito.

Happy, lonely, angry, alone. Pero kung may isang bagay na hindi ko kayang labanan, it is . . . feeling empty. I cannot feel even the rising happiness in my heart, even the raging fire in my chest that is starting to build up, or even the figurative daggers that are stabbed in my soul. Slap to my already dried hands that are pleading to be withered all over again. Fish tea. Ang dami ko na namang naisip.

Hindi niya pa ring maiwasang matakot. Ito ang may probleme pero bakit siya pa ang apektado sa nangyayari at nagiging emosyonal. I hate myself for this. Pinatayo siya ni Trick at niyakap ng mahigpit na mahigpit. Mas lalong dumaloy ang kanyang mga luha.

I want to run after him and burst those things right in front of his face but I remained on my ground quitely until I cannot able to see him anymore. It's just that, I don't have any energy left in me. The pain, the hatred, the sorrow and agony are all mixing deep inside and my emotions are drowning me, I don't know if I can still able to fight this pain but for the mean time, I don't want to see Cloud. Kulang ang sakit para e describe ko ang nararamdaman ko. "Abby" Napabuntong hininga ako at nilingun si manang na hindi ko namalayang nakalapit na pala sa akin.

Anunsyo niya at hindi pa rin ako tinatapunan ng tingin. Sa lakas ng ulan ay hindi imposible na bumaha nga. Sa situation namin ni Ali ngayon ay parang naiilang akong kasama siya. Hindi niya kasi ako pinapansin at hindi ko alam kung paano i-handle ito.

Hindi ko napigilan ang sariling bumulong, "Sanay na akong maiwan." Sumandal ako sa upuan, pinilit tanggalin ang bigat ng alaala. Pero kahit anong gawin ko, ramdam ko pa rin ang lamat na iniwan ng mga pagkakataong hindi ko hawak. Pinisil ko ang manibela, pilit iniipon ang natitirang lakas ng loob. Kahit gaano kahirap, hindi pa rin ako susuko. "This time," sabi ko sa sarili ko, "I won't let her go without a fight."

sabi ko dito bago tumango sa akin. Tanging si Frost ang kaya kong sandalan ngayon. Kahit hindi ko makuha ang lahat ng shares basta merong matira sa akin. Napapikit ako at napahilot sa sentido ko. I will not give up without putting a goddamn fight !!!!!!

Sobrang saya mo 'no? Sana gano'n din ang nararamdaman ko. Sana iyon din pero hindi e. Hati ang nararamdaman ko at hindi ko nagugustuhan ito. Ito na yung sinasabi ko na mahihirapan talaga ako kapag natapos yung agreement namin. Parang kagabi lang iniisip ko pa na sana ay matapos na ito pero ngayon? Ngayon na natapos na nga ang kasunduan namin ay hindi ko na alam. Nalulungkot ako.

To feel those lines. Namamangha na tumingin si Kino kay Andy habang pinipilit mag-strum ng gitara na hindi naman talaga siya marunong. Hindi niya inaasahan na kahit putol-putol ang boses ni Andy sa pagkanta ay maganda pakinggan ang boses nito. My heart is drenched in wine But you'll be on my mind Forever