روايات وقصص ضمن Gardener คนสวนชวนแซ่บ

เคียแรนประชดพลางยิ้ม “ก็ไม่แน่! แต่เอาจริง ๆ นายอย่าลืมว่าผลงานของผมทำให้สวนนี้มีกินมีใช้ ถ้าไม่มีผม นายกับเคลคงต้องปลูกผักกินเองแล้วละ”

“ไอ้เตชินท์ แกปล่อยให้เมียฉันรดน้ำต้นไม้ทำไมฮะ ไอ้ดินก็อีกคน ยืนบื้ออยู่ทำไม หน้าที่ดูแลสวนเป็นหน้าที่ของแก ไม่ใช่ของเมียฉันนะโว้ย” เจ้าของบ้านโวยวายใส่คนสวนกับบอดี้การ์ดของตนอย่างโมโห ที่ปล่อยให้ภรรยาสุดที่รักมารดน้ำต้นไม้กลางแดดเช่นนี้

นางเอ่ยตอบกลับไป ก่อนจะถามเพื่อความแน่ใจ “คุณผู้จัดการใช่ไหมคะ” ผู้จัดการสวนยิ้มรับ มือของเขายกขึ้นแตะที่อกเล็กน้อยเป็นการแสดงความเคารพ เขาคือ คุณศักดิ์ ชายวัยกลางคนรูปร่างสันทัด ผิวคล้ำแดดจากการทำงานกลางแจ้งอยู่เป็นนิจ ใบหน้าของเขาดูใจดี มีรอยยิ้มอบอุ่นประดับอยู่เสมอ ดว งตาของเขาฉายแววเป็นมิตรและดูซื่อตรง เสื้อเชิ้ตลายสก๊อตที่สวมใส่ดูทะมัดทะแมง บ่งบอกถึงความเป็นคนทำงาน เขาดูเป็นคนเรียบง่ายและเข้าถึงง่าย ซึ่งทำให้ เธอ รู้สึกสบายใจตั้งแต่แรกเห็น

คืนพระจันทร์เต็มดวงคำแก้วออกมายืนมองสวนผลไม้ของตนอยู่ชานบ้านด้านนอก “หนูทำสำเร็จแล้วนะคะพ่อ แม่” คำแก้วหมายถึงพ่อกับแม่ที่อยู่ในยุคปัจจุบัน ในที่สุดเธอก็ได้เป็นชาวสวนสมใจตามที่ได้ร่ำเรียนมา ถึงแม้ว่าการทำสวนของเธอจะมีตัวช่วยมากกว่าคนทั่วไปแต่เธอก็ยังภูมิใจ เพ ราะการทำทุกขั้นตอนมันก็ไม่ได้ทำง่ายเลย เพราะจากป่ารกกว่าจะกลายมาเป็นสวนผลไม้ที่สวยงามแบบนี้ก็ใช้เวลาเป็นปีเหมือนกัน แต่ก็ถือว่าสำเร็จเร็วมาก

ตอนที่ 25 น้ำพริกเผา สวนผักสกุลลู่งอกงามจนชาวบ้านรู้สึกอิจฉา ไม่รู้ว่าสะใภ้ลู่ใช้สิ่งใดทำปุ๋ยหมักบ้าง ผักถึงงดงามเช่นนั้น บางคนใจกล้าหน่อยก็วิ่งมาขอปุ๋ยหมักของจ้าวลี่หลิน ตอนแรกนางก็ใจดีให้ไป ทว่าเมื่อผักของผู้นั้นงอกงาม คนอื่น ๆ ก็มาขอบ้าง นางเองก็ทำได้ในจ ำนวนจำกัด จึงได้บอกปฏิเสธไป แต่กระนั้นก็สอนวิธีทำให้ แต่ผู้ใดจะไปรู้ ชาวบ้านที่เอาสูตรของนางไปทำ ผักกลับเหี่ยวตาย บางคนก็ไม่พอใจมาต่อว่านางถึงบ้าน ทว่าลู่ชุนก็ไล่ไปจนหมด

“ครับ” หญิงสาวฟังบทสนทนาอย่างตั้งใจพยายามจดจำทุกอย่าง เธอไม่เข้าใจมากนักเกี่ยวกับการทำสวน แต่รู้สึกได้ว่าชายตรงหน้านี้รักในสิ่งที่เขาทำมากเพียงใด

“กูว่าคนนี้เหมาะกับมึงที่สุด ยิ่งลูกคุณหนูแบบนี้นะ มึงพาเข้าสวนที่บ้านมึงเลย รับรองบันเทิงแน่นอน” คีรินยังคงหัวเราะเสียงดัง เพิ่งเคยเจอคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อกับเพื่อนเขาที่สุด คนหนึ่งลูกเจ้าของสวนองุ่นใหญ่โต อีกคนก็ลูกคุณหนูเดินไม่ติดพื้น ไม่เคยเจอใครที่เหมาะสมกันขนา ดนี้มาก่อน

ดอกไม้ในสวนเบ่งบานงดงามเป็นอย่างยิ่ง บรรดาคนสวนเดินเข้าออกไปมา พร้อมกับถ่ายรูปส่งไปให้ฮั่วหงดู มีคนบังเอิญแหงนหน้าขึ้นไปเห็นฮั่วจี้เจ๋อพอดิบพอดี จึงเอ่ยปากทักทายเขา

เสียงขุดดินเป็นจังหวะดังแว่วมาตามลม บ่งบอกให้รู้ว่ามีคนกำลังทำงานหนักท่ามกลางแสงแดดจ้ายามบ่ายแก่ กะรัตลอบมอง ‘คนสวน’ ใหม่ที่กรอกใบสมัครแบบไม่ถามความเห็นเจ้าของบ้านและเริ่มทดลองงานโดยไม่ได้ร้องขอ จากใต้ร่มไม้ที่ห่างไปเพียงไม่กี่สิบเมตร ‘ไหนลองพูดมาสิ ว่าแปลงกุหลาบพวกนั้น น่าสนใจกว่าพี่ตรงไหน?’ ‘..พิงค์ชอบดอกกุหลาบ มันก็เลยน่าสนใจมากกว่า’ ‘ฟังแล้วน่าน้อยใจชะมัด!’

ภาคภูมิเอ่ยชวนทุกคน “ไปๆ ไปหายายขิม” เจ้าของสวนลิ้นจี่ที่แลกมาด้วย Labubu 2 ตัว กระตือรือร้นขึ้นมาทันที “เรื่องเที่ยวนี่ไวกันจริงๆ” ทุกคนมันเขี้ยวความน่ารักของกามเทพน้อย