Gardener คนสวนชวนแซ่บ Novels & Stories

เขาแกล้งหยอกนางเล่น “เจ้าค่ะท่านตา ข้าจะรีบขยันทำงานมาซื้อที่ดินจากท่านนะเจ้าคะ” คนแก่หัวเราะชอบใจ หลังจากที่ทำการซื้อที่ดินและดำเนินเรื่องเอกสารเสร็จจินเยว่ก็รีบลงมือปรับปรุงดินทันที จนระยะเวลาล่วงเลยมาถึงปัจจุบันที่ดินเหล่านี้ก็พร้อมสำหรับการเพาะปลูกแล้ว เวลาว่างหลังจากทำขนมเสร ็จพวกเขาก็มาช่วยกันปลูกผักและผลไม้จนพวกมันเริ่มเจริญเติบโต

แสงอรุณของวันใหม่ทาบทับขอบฟ้าดูเรืองรอง อาบไล้ต้องยอดผักในสวนอรุณรัก บรรยากาศทั่วทั้งสวนอบอวลด้วยความคึกคัก เสียงหัวเราะร่าเริง เสียงตัดหรือถอนผักอย่างตั้งใจ รวมถึงเสียงตะโกนแซวกันไปมาของคนงานดังระงมอยู่ทั่วบริเวณ เจ้าของสวนผู้เปี่ยมด้วยพลังงาน ยังคงผูกผ้าคาดเอ วสีชมพูแปร๊ด เดินฮัมเพลงที่แปลว่า ดอกไม้ ท่อนฮุค ถือตะกร้าหวายไว้ข้างเอว ก้าวเท้าย่ำดินอย่างกระฉับกระเฉง ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ดวงตาเปล่งประกายสดใสงดงามสดชื่นราวบุปผาแรกแย้ม *******************

ธาดานั่งเท้าคางหันหน้ามองไปยังสวนฝั่งตรงข้ามบ้าน ต้นทุเรียนของเจนภพตั้งพุ่มสวยใบดกดำสีมันเงา ได้ยินชาวบ้านที่ผ่านไปผ่านมาแถวนี้เอ่ยปากชมเจนภพว่าทำสวนเก่ง ลงทุนโดยไม่ต้องสิ้นเปลืองฟุ่มเฟือยเท่ากับสวนอื่นๆ หลายครั้งที่เขาเห็นคนกลุ่มใหญ่มาเดินชมสวนและขอเคล็ดลับ หากวัน นี้จิลลาของเขาได้กลับมาเห็นพี่ชายของเธอ หญิงสาวคงดีใจมาก “นั่นมันเจ้าเจนนี่” มือเหี่ยวย่นของหญิงชราโบกไหวๆ ไปฝั่งตรงข้าม

เกรซแนะนำตัว พลางลดจอบไทเทเนียมลงเพื่อแสดงความเป็นมิตร "ฉันตั้งใจจะมารีโนเวทสวนแห่งนี้... คุณคือหัวหน้าคนสวนของที่นี่ใช่ไหมคะ?"

“ได้จริงหรอน้องรีน่า พี่ชอบเขาแต่เขาอาจจะไม่ได้ชอบพี่ก็ได้นะ” น้ำส้มรู้สึกเกรงใจ ทำไมเธอถึงได้เริ่มรู้สึกแปลกๆกับคำพูดของมารีน่ากันละเนี้ย “เขาบอกพี่ว่าเป็น ‘คนสวน’ ใช่ไหมคะ”

"ไหวมั้ย" "ไหว" "ไม่ไหวบอกไหวรึเปล่า" "หึ แค่ร้อน" คนตัวเล็กเดินกางร่มพร้อมกับหมวกสานในมือตรงมาหาคนสวนจำเป็นอย่างผมที่โดนคุณพ่อตาใช้ให้ช่วยจัดสวนดอกไม้ที่คุณแม่ยายปลูกไว้ทั้งหมด ทั้งหมดก็คือยกกระถางต้นไม้จากตรงนี้ไปตรงนั้น จากตรงนั้นเปลี่ยนมาวางตรงนี้จนกว่าคุณพ่อตาจะพ อใจ เท่านั้นยังไม่พอเปลี่ยนดินเติมดินหรือลงต้นกล้าใหม่ก็เป็นผมทั้งหมด ส่วนท่านนั่งจิบกาแฟกินขนมอร่อยๆ ฝีมือคุณแม่ยายอยู่ในศาลามีลมพัดเย็นๆ ไม่ไกลคอยสั่งงานผมสบายๆ ยกยิ้มบางเบาดูพอใจที่ได้แกล้งว่าที่ลูกเขยคนนี้

"ค่ะคุณแม่ แล้วนี่คุณพ่อไปไหนคะ" "นู่นน่ะนั่งรับลมอยู่ในสวนหลังบ้าน อยู่กับนก อยู่กับต้นไม้ สบายใจเขาล่ะ" พิมพาพยักพเยิดหน้าไปทางหลังบ้านที่จัดเป็นสวนเล็ก ๆ สำหรับพักผ่อนหย่อนใจ จนกลายเป็นมุมโปรดของทศพลผู้เป็นสามีไปแล้ว

เซี่ยซีหว่านพูดด้วยท่าทางเขินอายอย่างรวดเร็วว่า “คุณคิดว่าฉันสามารถดูแลพวกมันคนเดียวได้อย่างนั้นเหรอ พวกคุณป้าที่เป็นเพื่อนบ้านช่วยฉันดูแลมันค่ะ” ลู่หานถิงเห็นว่ามีหญิงวัยกลางคนสองสามคนอยู่ในสวน พวกเขากำลังนั่งถอนวัชพืชและใส่ปุ๋ยให้กับผักและผลไม้เหล่านั้น

นับวันความรู้สึกของวเรณย์ที่มีต่อธาวินยิ่งมีแต่ความไม่ชอบพอ ไม่เข้าใจ และอาจลามไปถึงความอิจฉาเสียอย่างนั้น เช้าวันอาทิตย์ ก้องเกียรติและจันทร์วิมลมักจะทำสวนเป็นงานอดิเรกจึงชวนธาวินที่กำลังนั่งเล่นตุ๊กตากระต่ายอยู่ตรงระเบียงห้องมาปลูกกล้าไม้ที่เพิ่งซื้อใหม่ด้วยกันเพื่ อจะได้ชวนคุยสร้างความสนิทสนมให้เขาพูดและแสดงความรู้สึกมากขึ้นตามที่หมอแนะนำ

หญิงสาวมองกระจกหลังเมื่อเห็นว่าเขาเดินอ้อมมาเปิดประตูข้างคนขับ "เดี๋ยวคนในบ้านก็เห็นเอาหรอกคุณ" "ใครจะเห็นก็ช่างเขาปะไร" "ฉันแค่ออกไปธุระ" "ผมก็จะไปเป็นเพื่อนนี่ไง" "คุณเป็นแค่คนสวน" "เป็นคนสวนแล้วทำไม" "คุณไม่คิดเหรอว่ามันไม่เหมาะสม"