Heartless In Tagalog Novels & Stories

Pangalawang ina na patuloy na nagmamahal sa pamangkin Lizyl Hany Shann Tahimik pero maalalahanin na tito Yeshun Daguirre Babaeng parating akala mo inaagawan Christy Euford Mga alagad na sunud-sunuran Ian Ashren SaJoy Mikato Mga malalambing at supportive na pamangkin QueenCess Daguirre PamErie Daguirre SaJun Daguirre Geli Joy Daguirre Vince Daguirre --- Ikaw at ako'y pinagtagpo Nahulog ako, ika'y lumayo Hinabol kita, ngunit sinaktan mo Tadhana'y naglaro Alaala'y naglaho Magawa pa kaya ng puso ang makaalala, Kung isip ko'y nakalimot na. May pag-asa pa ba para sa ating dalawa?

I was losing myself there and all I want to do is to cry. "I despise him. Sana siya na lang ang namatay!" dagdag na sabi ko. Sobrang lalim ng sugat sa puso ko at sobrang galit ang nararamdaman ko kay Brandon. Sana ay siya na lang ang nawala at hindi ang baby ko!

Nalaglag ang panga ni Heather sa kaniyang sinabi. Did he really just said that to me? Aidan on the other hand was so shocked at what came out from his mouth. He suddenly regretted saying those words to Heather. “I'm sorry, I didn't mean to—“ “Tama ka. Ano nga ba ang alam ko sa pagkakaibigan, eh wala naman ako masyadong kaibigan?” Pagak siyang tumawa. Heather felt a heavy weight her stomach. She was embarrassed, pained, and baffled at the same time. “But even though I only have a few friends, alam ko sa sarili ko na hindi ko sila sasabihan ng I love you lagi't lagi. I will, sometimes. Pero hindi araw-araw gaya mo. Sa ginagawa mong iyan, you might give someone false hopes.”

Natawa ng mahina si Jarred pero nandun parin ang paghanga sa kaniyang mga mata. "Akala ko papayag ka na mawala ako. Gusto ko ang sagot mo, kaya mahal na mahal kita eh. Syempre hindi ko rin hahayaan na mawala ako sayo. Ayaw ko na May ibang magmahal sayo at umaangkin sayo, dapat ako lang, heart. Ako lang." ani Jarred at ipinalibot ang kaniyang mga braso sa aking bewang at hinapit ako palapit sa kaniya. Bumaba ang kaniyang kamay sa aking pang-upo at bahagyang pinisil iyon na parang nanggigigil. Napasinghap ako sa ginawa niya.

sabi ko na may kasamang inis. "Sa totoo lang—baby,ngayon lang ako nakaramdam ng saya sa buong buhay ko. Lagi kasing malungkot ang buhay ko at hindi ako naniniwala sa pag-ibig.Ngunit nang makita at makilala kita— nagbago ang panananaw ko, at masaya ako sa pagbabago na ito baby.", litanya niya.At hinalikan ang likod ng palad ko.

na isang praise and worship hymn song. Ipinikit ko ang aking mga mata at sinabayan ang kanta. "As the deer panteth for the water So my soul longeth after thee You alone are my hearts desire And I long to worship thee" Mahina ang boses ko kaya walang ibang makakarinig sa 'kin at saka wala akong mai-estorbo.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

Nahihirapan siyang huminga dahil sa sakit at kirot ng puso niya. “Ikaw kasi, sinabihan na kita dati na h’wag siya. Kahit hindi ko pa siya kilala noon alam ko na kaagad ang ugali niya. Sa unang kita mo pa lang sa kaniya, malalaman mo kaagad na masama ang kaniyang ugali,” sermon nito habang hinahagod ang likod niya.

Niyakap ko siya mula sa likod. "Kung di babalik ang mga ala-ala mo. We will create a new one at ipapangako ko. Hindi na ka iiyak. Kung iiyak ka man ay sa kasiyahan na lamang." Humigpit ang yakap nito sa aking mga brason na nasa tiyan nito. Humarap ito sa akin. Hinawakan nito ang pisngi ko. "Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. I felt happy, pakiramdam ko safe ako pag nasa tabi kita. Even my heart beat so fast, hindi ka man kilala ng utak ko. Kilala ka naman ng puso ko."