Horseback Riding Tagaytay นิยาย & เรื่องราว

Chester said as he escorted me inside his car. He toured me around Tagaytay, and it was magnificent. Sa palagay ko matagal na siyang naamamalagi rito dahil mukhang saulado na niya ang mga pasikot sikot sa lugar. We even tried horseback riding! It’s just that I look dumb in it. Habang siya… pogi lang. The day ain’t that long. Kaya nang naisipan naming kumain, dinala niya ako sa isa sa pinakamagandang lugar na nakita ko.

He was the one who actually taught me how to ride a horse. "Hindi ko akalain na mayroon din pala kayong stable rito," manghang sabi ko kay Shantel nang magsimula na naming tahakin ang daan patungo sa stable nila rito. She shrugged. "Yeah. Bonding kasi ng mga magulang namin ang target shooting at horseback riding. Kaya nagpalagay na rin ng stable rito sina Dad. At habang lumalaki ay nakasanayan na rin namin 'yon."

magalang na bati niya rito. Ngumiti ito at gumanti ng bati sa kanya. “Nabanggit sa ‘kin ng aking asawa na gusto mo raw mamasyal sa bundok kaya hinanda ko na ang gagamitin mong kabayo.” Binuksan nito ang stall at hinila palabas si Hagibis, ang matikas na black stallion. Hinimas-himas niya ang ulo ng kabayo. “Hello, Hagibis.” Inalalayan siya ni Mang Lando sa pagsampa kay Hagibis.

((( Janine POV’s ))) Agad akong nagpaturo kay Miss Ley. “Ganito ang galaw ng bishop. Pahalang lang sila. Habang itong tower maaring vertical at horizontal.” “Itong horse?” “Parang Letrang “L” lang yan.” “Ah. Eh ang queen.” “Maraming moves yan except sa moves ng horse.” May biglang tumapik sa balikat ko at binulungan ako ng. “Asahan kong matatalo mo ko bukas kung hindi…”

Masiglang suhestyon ni Kei. "Tamang-tama! Gutom na gutom na ako!" Sang-ayon ni Kate. "O, siya! Tara na!" Sabay silang lumabas ng gymnasium… ================================== Kasalukuyang nasa cafeteria si Kate, at hinihintay niya si Kei. Gusto ni Kei na ipagdiwang ang kanyang pagtanggap sa basketball team ng Waldorf University, kaya nangako siyang ililibre siya.

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

Xian’s POV I drove her all the way to Tagaytay, just as she asked, until we reached that quiet restaurant perched by the ridge. Dito ko siya dinala dahil alam kong dito siya nakakahinga—kung saan tanaw ang malawak na lawa at ang mga ulap na tila yumayakap sa mga bundok. The cool evening breeze swept through the open veranda, carrying the scent of pine and fresh grass, but even this calm could not brush away the heaviness I saw lingering in her eyes.

Ang annex naman ay para sa mga tauhan. Mula pagkabata, mahilig na raw sa horseback riding at archery ang batang amo ng pamilya Montenegro. Tinawid nila ang isang artipisyal na tulay at dumating sa leisure area sa tabi ng archery field. Huminto si Travis. Sa di-kalayuan, isang matangkad na lalaki ang nakasakay sa kabayo. Mabilis ang pagtakbo ng kabayo habang hawak nito ang pana. Sa isang iglap, dalawang palaso ang tūmama sa gitna.

“Akala ko uuwi na tayo.” “Uuwi rin. Pero hindi agad.” Kinuha ni Marky ang bag niya. “May nakita akong magandang ranch sa kabilang bayan. May horseback riding. Gusto mong sumakay ng kabayo?”

Tumaas ang mga kilay ni Damon. “Fifty.” “Siguro dapat kausapin mo na ‘yan at sabihan nang diretso na ayaw mo na talaga sa kanya. Because apparently saying that you want to be friends with him resulted in these excessive messages," payo ni Damon. Bumagal ang sasakyan pagdating nila sa kurbada kung saan naging pula ang dilaw na traffic light. “Pero ayaw ko siyang makita, Dee. Tinext ko na siya na ayaw kong mine-message niya ako.”