Mahal Tagalog Novels & Stories

Dali-dali akong lumapit dito at niyakap ito ng mahigpit. "It's okay now, Mahal! It's okay!"

"Mahal, come here and eat me!" "What?" Hindi niya malaman kung matatawa ba siya o maiinis dito. "I-I mean... kumain na tayo, mahal. Kanina pa ako nagugutom e." Kumakamot sa ulong lumapit ito sa kaniya. "Halata nga. Kung anu-ano na ang sinasabi mo e," humahagikgik niyang tugon.

data-p-id=bc866c7632ce4eee9f110328e9fa6635, “Ooh, Zek! Mahal na mahal kita.” data-p-id=8ccf8e27a989783807faaf8bec881868, “Mas Mahal na mahal kita, akin sinta.” Hindi maitago ang kasiyahan na nadarama ng bawat isa. Halos hindi mapaghiwalay ang dalawa. data-p-id=9614749e7effaae6745eeac25250780a, “Tawagin mo si Ezra at ang Reyna ng Tyre, Tara!” masayang utos ng Mahal na Reyna.

“Kamahalan!” “Mahal na Hari!” Ang pag hahangos ng punong tagapagbantay ng hari, dahilan upang matigilan ang lahat. Kaya naman, napalingon nuon ang hari sa kanya habang tangan ang pag kainis dahil sa bigla nitong pang abala sapag diriwang ng pag tanggap "Paumanhin sa abala kamahalan, subalit nawawala po ang mahal na reyna!"

English yun eh. “Grabeh! Umeenglish. Naol.” Tawang-tawa ko pero agad napatigil ng may humintong sasakyan sa harapan namin at bumaba ang mahal na hari na akala mo isang diyos na bumaba sa langit. “Aayyy! Nandito na si Mahal na hari.” Anunsiyo ko pa. Lumayo kami sa kanila. For couple only eh. Sanaol sweet! Ako kaya kailan ko kaya maranasan ang ganyan? Haayyss!

Hindi na ako nag-atubili at naghain agad ko ng tinapay sa aking pinggan. "Amella?" si Mommy Patricia na inangat ang paningin mula sa Ipad na hawak. "Nasabi mo sa 'kin kahapon na may pupuntahan ka." "Yeah, pupunta ako ng Ilocos ngayon, mommy." Yumuko ako upang ipagpatuloy ang pagkain. "Ilocos? Ang layo no'n mula dito sa atin," si mommy na nilapag ang Ipad sa ibabaw ng mesa.

Ngayon, maliwanag na at bukod doon, malinis, maayos lahat at mabango ang paligid. Walang kahit isang kalat na makikita sa sahig. Dahan-dahan niyang sinara ang pinto, at tinatawag ito, "Mahalia!" Buong pangalan iyon dahil ayaw niyang i-short cut na mahal. Para kasing hindi mababanggit ng dila niya. Naiilang siya. Mula sa kusina, lumabas ito. "Nandiyan ka na sir?"

"Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN" Sobrang sakit! Nagtiis ako kasi hanggang ngayon umaasa pa rin ako na maayos yung relasyon natin pero ganito lang? Papaalisin mo na lang ako? Nasaan na yung 'MAHAL KITA AT MAHAL MO KO' bakit nawala? Bakit pakiramdam ko basura lang ako?

sagot nito Pinaghain ni Sabel si Red ng paborito nitong ulam sinigang na baboy na maraming gulay. Marami siyang nakain dahil paborito niya ito. Matapos kumain ay dumating ang ina nito galing opisina. Nagmano ito. "Oh kailan ka pa dumating?" tanong ng ina nito "Kanina lang po" sagot naman nito.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.