Morning Sunrise Images Mga Nobela at Kwento

ulit na yakap niya at natawa na ako. I wrapped my arms around her and looked at Manong Esteban, who looked at us in happiness. *** Erykah Sunshine . Maganda ang gising ko, dahil ang magandang sinag ng araw ang bumati sa akin mula rito sa bintana ng kwarto. In this mansion, I have the most beautiful view of sunrise, and I have the rooftop during sunset. I got the best spot.

She may be frustrated by now. Maya-maya lamang ay nakarinig ako ng aliw-iw ng rumaragasang tubig sa malapit. Sinundan ko ang tunog hanggang sa makarating ako sa batis. I was stunned when I saw the panoramic view of the river. It wasn’t lovely because of the falls, or the trees or rocks, but it was lovely because I saw little by little that the sun was starting to rise and the true color of the forest was starting to show up.

Napatingin siya sa dalampasigan nang may matanaw na taong nakaupo sa buhanginan. "Uyyy…Grant aga mong nagising," bati niya. "Good morning. Maaga talaga akong gumigising. I always want to watch the sunrise lalo na kung hindi nagmamadali…" "Good morning. At happy birthday ulit. Bakit ano nga palang meron sa sunrise at gusto mo palaging mawitness?" usisa niya. Tinapik nito ang buhanginan sa gilid nito kaya naupo siya. Inalalayan pa siya nito bago muling humarap sa papasikat na araw.

Nilapitan ko siya, sabay ninamnam ang malamig na hangin at ang unti-unting pagsikat ng araw. “Ang ganda…” mahina kong bulong. “Somehow, I feel that. Watching the sunrise feels familiar. Parang nagawa ko na ito noon. Hindi ko lang alam kung saan, kailan… at kung sino ang kasama ko,”. Ang tanawin sa harapan ko ay parang painting sa canvas, sobrang linaw, sobrang buhay. Ang sarap sa mata, ang sarap sa pakiramdam.

Tinignan niya ito habang inaayos ang camera, hanggang sa umanggulo ito, at sinimulang kuhanan ng litrato ang sunset. "Yeah. Maganda nga." sagot nya bago muling itinuon ang mata sa sunset. "Pero siguro mas maganda ang sunrise. Wala nga namang makakatalo sa muling pagsikat ng mga bagay na nauna nang lumubog, hindi ba?" dagdag niya naman.

Naramdaman ko ang pagyakap ni Xavier sa akin mula sa likuran at ang magaan na halik niya sa ulo ko. “I’m sure this will be one of the many sunrise that we will see together baby.” “It’s so beautiful baby! Maswerte ako at ikaw ang kasama ko para makita ito.” he hugged me closer habang nakatingin kami sa pagsikat ng araw After the sunrise ay dinala ako ni Xavier sa mga maliit na tindahan sa area. May mga nagtitinda doon ng breakfast so doon na kami kumain ng almusal kasama ng guide namin.

Ang lumulubog na araw ay dahan-dahang nagpinta sa buong paligid ng mga kulay ng ginto at orange. Ang mga nakalatag na ulap ay nagliwanag sa ilalim ng humihinang liwanag, lumilikha ng isang kahanga-hangang tanawin. Nakatitig sina Maureen at Sunshine nang may matinding pagkamangha. "Aunt Liya!" "It's so pretty!" "So, so pretty!" Ngumiti si Maliya habang kumukuha ng walang katapusang larawan ni Maureen na nageenjoy sa view.

Kinabukasan, magaan ang pakiramdam ni Kianna nang magising. Bumangon siya at lumapit sa may bintana. The morning sun invited her to feel its gentle warmth. Hinawi niya ang kurtina at tumambad sa kanya ang napakagandang tanawin. The lush greenery was mesmerizing, and the beauty of nature had a profound effect on her mood, lifting her spirits and soothing her soul.

Nagningning ang kanyang mga mata nang magsimulang lumabas ang araw. "Picture tayo, dali!" Agad namang kinuha ni Ashton ang kanyang cellphone. Idinikit niya ang kanyang mukha kay Amber at saka pinindot ang camera. "Ang ganda!" Hindi naitago ng dalaga ang kanyang pagkamangha habang tinitigan ang larawan. "Sunrise symbolyzes hope and new beginning. And now, I am hoping that this day marks a new beginning for us."

Pakiramdam ko para kaming teenager ngayon. Nang makalabas kami ng kwarto. Tama nga siya malapit ng lumubog ang araw kaya naman napakaganda ng kulay ng kalangitan. Paborito ko rin ang sunset kumpara sa sunrise. Para kasi sa akin it symbolizes at peace. Panatag kang matutulog na walang iniintinding kahit na anong problema pa yan. Habang naglakakad kami sa dalampasigan at natatanaw ko na nga ang beach resort mas lalo akong napangiti sa ganda nito. Hindi ko nga lubos akalain na may mas gaganda pa rito. Kanina kasi sobrang liwanag at medyo hindi makita ang ganda ng kalangitan at karagatan. Palapit na kami ng palapit sa sunrise at mas kita ko na ng buong buo ang karagatan at kalangitan. Gusto ko s