Nang Dumating Ka Sa Buhay Ko นิยาย & เรื่องราว

"Mahal na mahal kita dude." Hinawakan ko ang mukha niya. Tinitigan ko siya sa kaniyang mga mata. "Sumama ka na kasi sa akin. Iwan mo na ang kinalakhan mong buhay. Doon tayo sa buhay na alam kong mas malayo ang mararating mo, buhay na makakasama mo ako hanggang sa pagtanda. Iyong buhay na hindi ka natatakot sa iyong kaligtasan? Gusto kong ibigay ang buhay na iyon sa'yo. Alam ko nahihirapan ka sa inyong pagtago-tago, sa walang kasiguraduhang pakikibaka."

" dinig kong tugon ng DJ. "Hi? I came back to life, for you. Nabuhay ako para tuparin ko yung pangako ko sayo. Kung nakikinig ka man sa akin ngayon, masaya akong napapakinggan mo ako at sana maalala mo na ako. Maalala mo na kung sino ako. Nahanap na kita at hinihintay ko na lang yung oras na mahanap mo na din ako. Sana makilala mo na ako."

HIndi ito nakaimik. "Tama na ang minsang naluko mo ako. Umalis ka na sa buhay ko bago pa kita mapatay. Maraming mas mayaman sa akin na kaya mong paikutin. Hwag ako dahi natuto na ako sa buhay." galit kong wika at kaagad na tumayo.

saad ko sa kaniya at napailing-iling. "Huwag po kayong mag-alala, malalaman niyo rin iyang kulang sa buhay niyo," saad niya sa akin kaya tumango na lamang ako.

Baka Dito nalang siguro mag tatapos Ang buhay ko. "U*h miss, kainin mo kaya?"

huminto siya. "Sa lahat, sa totoo lang 'di ko akalain na mararanasan ko lahat ng ito. Simula ng dumating ka sa buhay ko nag bagong lahat yon. Yong dating mga pinapangarap ko lang ay nararanasan ko na. Ang laki ng naging ambag mo sa buhay ko. Salamat kasi dumating ka sa buhay ko." matipid naman siyang ngumiti sa akin.

" May Zaylon na dumating sa buhay ko, nakasama kita ngayon at sa susunod pang mga taon na walang iniindang karamdaman." “Gusto kong magalit sayo..kasi hindi mo naman kailangan magsakripisyo to the point na pati sarili mo beninta mo para gumaling ako. Nakita ko ang paghihirap mo…Palagi akong nagdarasal na sana hindi ka magaya sa akin, walang asawa, walang karamay..”

sambit nito sakin. Hindi ba Ako umimik iniisip ko nalang kung anong maarong nangyari sakin, hays nakakalungkot isipin na napaka gulo ng buhay ko marami namang iba diyan pero bakit pa sakin ibinigay Hindi ko alam kung ano pa bang gagawin ko para maging maayus Naman ng konti itong buhay ko na wawalan tuloy ako ng pag asa na maging maayus pa ang buhay ko.

Nag simulang manubig muli ang mga mata ko. "Bullshit!" Utas ko ng mahina saka pumatak sa mga kamay ko ang mga luha ko. "Hindi talaga ako pwedeng mabuhay ng tahimik." Sambit ko pa sa inis at pag dadalamhati kahit buhay pa ako. Todo na ba ito? Wala na bang mas i ga-grabe ang buhay ko? Tangina naman kapalaran e, nahiya ka pa!

napatingin ako sa kisame, pilit pinapakalma ang puso ko. “Wala ka nang lugar sa buhay ko.” 'Yon ang isang bagay na malinaw.