Nang Dumating Ka Sa Buhay Ko นิยาย & เรื่องราว

PARA KAPAG KAKO NAGKAGIPITAN AY HINDI AKO GAANONG MASASAKTAN. SAB, MANIWALA KA. NAMBABAE MAN AKO YON AY DAHIL PARA HINDI AKO MASAKTAN SAKALING DUMATING YUNG ORAS NA MALAMAN MO ANG LAHAT. SAB, IKAW LANG ANG BABAENG MINAHAL KO SA BUONG BUHAY KO PERO HINDI TAYO TOTOONG KASAL AT NABAWI KA NA NI MART SA AKIN KAYA WALA NANG SILBI PA ANG MABUHAY AKO SA MUNDONG ITO. MAHAL NA MAHAL KO KAYO NI SEVE. HANGGANG SA MULI NA LANG NATIN NA PAGKIKITA. MY WIFEY KO. MAHAL NA MAHAL KITA AT HANGAD KO ANG KALIGAYAGAHAN MO. paalam mahal ko.

"Nang dahil sa nangyari…” Sandali siyang tumigil na para bang kahit siya ay nahihirapang sabihin ang mga susunod niyang salita. "I don't even know if I still love you." Naestatwa ako sa kinatatayuan ko. Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo ko matapos kong marinig ang mga salitang iyon. Ang lalaking minsang nangakong habang-buhay akong mamahalin, ngayon mismo ang nagsasabing hindi na niya alam kung mahal pa ba niya ako. Hindi ko namalayang tuluyan nang bumagsak ang mga luha ko. Habang nananatili lamang siyang nakatingin sa akin nang walang anumang bakas ng awa sa kanyang mga mata.

Ani ko. Ngumisi ito. "Oo na. Manenermon ka na naman. Basta, hindi muna ako lalayo sa 'yo, masyadong mainit ang ulo sa akin ng mga taong dala dala ng ex mo. Mamaya hindi ako maka-uwi ng buhay, kaya ikaw na muna ang bahala sa akin."

"Aya..." "Kung nangyari man ang kinatatakutan kong iyon, okay lang din naman. Dahil nangako ako sa sarili ko na kung sakaling nagising ka na hindi ako maalala, ipaaalala ko sa 'yo nang paulit-ulit kung sino ako sa buhay mo."

Buhay ko na akala ko ay hindi na kailan man magiging normal pa. Pᴀɢ ɪᴋᴀᴡ ᴀɴɢ ᴋᴀsᴀʙᴀʏ, ᴘᴜsᴏ'ʏ ɴᴀᴘᴀᴘᴀʟᴀɢᴀʏ

"Tanga?! Tanga rin kayong lahat! Kahit pa isiwalat n'yo ang mga kasakiman ng aking ama, wala na akong pakialam!" Ngumisi s'ya. "You're right. Wala ka na ron dahil kami ang madadamay. Kaya nga naisip ko na lang na patayin ka. Para habang buhay ka nang matahimik, hindi ka na mangbubulabog ng may buhay, 'di ba?"

Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon kadaling sabihin nya 'yong ganoong salita gayung hindi naman sya 'yong nasaktan. "Dahil sa'yo, nawala 'yong pinakaimportanteng tao sa buhay ko." Doon na ako naiyak ng todo habang nakatingin pa rin sa kanya. "Kaya kung may balak kang sirain ulit ang buhay ko, parang awa mo na, huwag mo ng ituloy."

Naramdaman kong lumalakas ang loob ko. "Sa buong buhay ko... ikaw lang ang naging mahalaga. Ikaw lang ang gusto kong makasama. Hindi ko kayang malayo sayo. Gusto ko, sa lahat ng pagkakataon, andiyan ka sa tabi ko."

"Oh I see, sayang naman! Ang tagal niyo ng dalawa, akala ko pa naman ay aabot na kayo sa kasalan." "Hindi talaga natin masasabi ang pwedeng mangyari sa buhay natin. But it's okay, I'm okay naman." saad ko at pagkatapos ay hinila niya ako. Do'n na lang daw muna ako sumama sa kanila dahil nag iisa lang naman ako.

wika nito, na ikina kunot nang noo ko. "Ha? Salamat, para saan? Ako nga dapat ang magpa salamat kasi kung hindi dahil sainyo baka hindi ako nakauwi. At pasensya na pala rin sa buhay na meron ako." nakayukong saad ko.