Nang Dumating Ka Sa Buhay Ko นิยาย & เรื่องราว

Dalawa sa pinakaimportanteng tao sa buhay ko ang nawala. "I will miss you,"sambit ko habang hinahaplos ang mga nakaburdang letra ng kanyang pangalan. "Ikaw ang taong nasasandalan ko sa tuwing may problema ako.Ikaw 'yung taong pinagaan ang buhay ko.Lagi kang nasa tabi ko sa tuwing kailangan kita.I'm sorry kung hindi ko nasasabi sa 'yo palagi kung gaano ka kahalaga sa buhay ko.Hanggang sa iyong huling hininga,ako pa rin ang inaalala mo."

Nagpumiglas siya pero hindi ko pa rin siya binitiwan. Kung nadulas talaga siya o kung magpapakamatay man siya, I didn’t care anymore. I knew that there was a point in my life na gusto ko na ring sumuko, but that only made me think that I died for a second. And now, I was still alive and embracing my life. Oo, mahirap ang buhay… pero napakasarap naman ang mabuhay!

'Paano ko maibabalik iyon? Tumulo muli ang aking luha ngunit sa pagkakataong ito, hindi ko iyon pinunasan. Hindi ko na pinigilan ang aking emosyon. Bakit ko pa itatago kung ako lang naman ang narito? "Malas ka! Simula dumating ka sa buhay ko, na-letse na ang lahat! Lahat ng kamalasan, dinala mo sa bahay! G*go ka! Ang tanga ko para patirahin ka sa bahay ko! Ang tanga mo sa lahat ng bagay, ang bobo mo! Sana di nalang ako naawa sa'yo para maayos pa ang buhay ko! Buhay pa sana si Daddy"

Nanatili nalang akong tahimik. “You…” “You’ll pay, pagsisihan mong pumasok ka sa buhay ko, pagsisihan mong nabuntis ka at pagsisihan mong nawala siya diyan sa loob mo…”

Naghalo na sa pagitan namin ang mga luha—sila ang tahimik na saksi sa isang pagmamahal na wasak at nangangailangan. Hanggang sa marinig ko ang tinig niya, basag at puno ng sakit. “Patawarin mo ako, I can’t live without you. Bumalik ka sa akin. Kung wala ka, wala na ring silbi ang buhay ko.”

Duda nitong tanong "Well ako lang naman ang nakabili ng last cake kaya naubos na pag pasok mo." "You know what your something." At ngumiti na rin sa wakas ang M ko. Kumaway pa ng sumakay ito ng kotse nila. Ang sarap talaga sa pakiramdam kahit ulit ulitin pa ang buhay ko kahit mahirap at masakit basta makasama ko lang sya uli. Nag flying kiss ako sa kanya at bumulong sa hangin ng I love you.

Nandito na siya. Hindi na ako nag-iisa sa hamon ng buhay na ito. "Gumising ka diyan! Huwag kang tatamad-tamad! Siguro naman at natauhan ka na, tama na ang pagkulong ko saiyo ng isang linggong para maisipan mong magbalik-loob!" Dagdag pa nito.

“At ngayon, isinugal ko rin ang buhay ko para maibalik ka.” “Tabla na tayo.”

Tumakbo ako palapit sa kanya saka yumakap. "Babe, thank God that you are alive. Umamin sa akin si Farrah sa ginawa niya sa 'yo. And I swear, ginawa ko ang lahat para mahanap ka," sabi nito at hinawakan ang mukha ko. Pinagdikit nito ang noo namin at h******n ako sa labi. Lalo akong naiyak nang maalala na may ginawa akong malaking kasalanan dito kagabi.

"Ngayon lang talaga sumakit ulo ko ng ganito..." Ngumiti ako nang malapad. "O, edi ngayon alam mo na. Lancy Boy, welcome sa buhay ko!"