Pagmamahal Sa Bayan Halimbawa นิยาย & เรื่องราว

mahinang boses ko. “Bro, kahit paano nagmahal din naman ako. Kaya alam ko ang pakiramdam na nararamdaman mo. May babae na akong minahal nang higit pa sa buhay ko. Kahit hindi ka pa maniwala. Sasabihin ko sa ‘yo na. Tumigil ako sa pangbabae ko simula nang nakilala ko siya. Tinuon ko ang lahat ng oras ko sa kaniya. Binigay ko ang lahat. Minahal ko siya nang sobra. ‘Yong bang tipong, ginawa ko siyang mundo ko. Masarp ang magmahal David. Lalo na kapag maramdaman mor in ang pagmamahal na ‘yon pabalik sa ‘yo. Kason ga lang may kakambal na sakit. Hayts, iniwan ako ng babaeng minahal ko. Alam mo ang masaklap pa doon. Nahuli ko siyang may lalaki sa araw kung saan balak ko nang magpropose. Pero, pasal

"Pero mas maganda ang umaga." Sa ilalim ng liwanag ng buwan, ang basurerong naging bilyonaryo, ang haring naging ama, ay natagpuan ang kanyang huling at pinakamahalagang tagumpay. Hindi ito sa pagkuha ng kapangyarihan, kundi sa pagtanggap ng kapayapaan. Hindi ito sa pagiging isang "diyos," kundi sa pagiging isang simpleng tao na kontento sa pag-ibig, pamilya, at sa isang mundong kanyang ipinaglaban upang maging mapayapa. Ang kanyang tunay na kayamanan ay nasa kanyang mga kamay, sa hugis ng isang pamilyang kanyang minamahal. At iyon ang pinakamagandang kuwento na kanyang isinulat.

Nahimasmasan naman ito sa mga sinasabi at biglang binawi ang mga nabitawang salita. "Don't misunderstood what i said earlier honey, ganon talaga yon, pag nagmahal ka, kaya mong gawin lahat para sa minamahal mo, " biglang bawi nito. Alam n'ya ang ibig sabihin nito. So ngayon medyo malinaw na sa kan'ya ang ibang detalye ng pagpapanggap nito. Malamang bunga ng pagmamahal at paghihiganti kung kaya nagawa nito ang ganitong mga bagay, ang pumanig sa side ng mga kaaway makuha at makasama lamang ang kan'yang ama na sinunod pa nito ang mukha ng babaeng piniling pakasalan ng daddy n'ya.

May mas ibabagsak pa pala iyon. “Masaya akong kasama ka. Nasanay akong may sumasalo sa akin. Pero alam ko, ang ganitong klaseng pagmamahal at pag-asa ay hindi tulad ng romantikong pagmamahalan. Ito’y pagmamahal ng isang pamilya.” Seryosong ang lahat na nakinig.

"Kailangan kong sabihin sa kanya ang totoo. Kailangan kong sabihin sa kanya na gusto kong bigyan ng pagkakataon ang aking ama." Ngayon ko lang napagtanto na ang pagmamahal ay hindi lang tungkol sa pagprotekta sa isang tao – ito rin ay tungkol sa pagbibigay ng pagkakataong magbago at bumawi. At alam kong si Damien ay mauunawaan iyon. "Babe, pumunta ka dito sa office ng 3pm. Gusto ko ikaw ang meryenda ko. I love you!" text niya sa akin. "Okay, babe! See you!"

“Hindi ko siya gusto mawala, Ma.” “Eh di sabihin mo sa kanya. Kahit takot ka. Kahit hindi mo pa alam ang lahat. Basta totoo ka.” “Paano kung hindi na ako sapat? Paano kung hindi ko na siya mapasaya?” Ngumiti si Mama. “Ang pagmamahal, hindi paligsahan ng kung sino ang pinakamasaya. Ito ay pagtanggap sa bawat parte ng isa’t isa. Kahit pangit. Kahit sira. Kahit durog.”

Bakas din sa mukha niya ang matinding stress na pinagdaanan nito sa loob ng nakalipas na mga buwan. “Well, ngayon ko napatunayan na kailangan munang magkamali ng isang tao bago ito matuto. At sadyang tunay na makapangyarihan ang pag-ibig dahil kaya nitong baguhin ang isang tao. Nagawa nitong turuan ng leksyon ang isang babaerong tulad ni Xavien Hilton at ngayon ko lang natuklasan na Ibang klase pala kapag nagmahal ang isang Hilton. Dahil hindi lang ang pagmamahal ni Xavien ang natanggap ko kundi ang pagmamahal ng buong pamilyang Hilton….”

) Malawak rin ang bahay nila at mukhang may kaya sila sa buhay dahil maraming kotse naka-parada sa may garahe. "Jeon-e yeogi-e sal-ass-eoyo?" banggit ko naman sa kanya binigyan niya ako ng maiinom nang iwan niya ako saglit. (You used to live here before?) Nabaling ang tingin niya sa akin may nangyari sa aming dalawa pero iba pa rin ang tinitibok ng puso ko suwail din itong puso ko gustong-gusto ko nang kalimutan ang ex-boyfriend ko at ibaling kay KJ ang atensyon ko mabait at iba siya ramdam ko ang safe place ko sa kanya sa tuwing kasama ko siya unlike sa ex-boyfriend ko.

Ang kaninang masiglang ambience ay napalitan ng matinding pagdama ng respeto at awa. Hindi ko mapigilang mapaisip: Ano kaya ang pinagdaanan ni Mommy? At anong klaseng lalim ng pagmamahalan meron sila ni Daddy para kayanin ang ganong klaseng pagsubok? Bumalik ang tingin niya sa amin, at ngumiti. “Kaya mga anak, kapag dumating sa punto na susubukan kayo ng buhay, piliin n’yong kumapit, hindi bumitaw. Kasi minsan, ‘yung pagmamahal ay hindi sinusukat sa saya, kundi sa kung gaano kayo kayang manatili kahit masakit.”

Hindi ito iyong tipo ng lalaking puro matatamis na salita lang. Mas madalas pa ngang tahimik si Caleb kaysa madaldal. Ngunit sa bawat simpleng kilos nito—sa paraan ng pagtulong nito sa mga tao sa hacienda, sa tahimik nitong pag-aalala sa kanya, at sa paraan ng pagtitig nito na tila siya lang ang nakikita—doon niya nakikita ang klase ng pagmamahal na hindi kailangang ipagsigawan para maramdaman.