Pagmamahal Sa Wika นิยาย & เรื่องราว

namumula ang mukhang wika niya. “How wasn’t it counted? A man like me who gets a woman’s virginity is rare. And for me, hindi lang siya trophy, it was I should be proud off. At dahil doon, tumatak ka na sa isip ko. And the more I get to know you, the more I get addicted to you. Until that moment when I woke up and saw you smiling while sleeping. It was a priceless moment na hindi ko ipagpapalit sa kahit na ano pa man. That I knew I’ve fallen in love you,” madamdaming wika nito. Pigil na pigil niya ang pagluha nang marinig iyon. Skyler was never been that vocal to tell her his true feeling but he did anyway. Ganoon siya kamahal nito.

Mahal na Hari, hindi niya ito tinawag sa kanyang pangalan na gaya ng kanyang kinagawian. Dito ay dahan- dahan na siyang humarap sa kanya bago muling nagsalita. “Hindi ko pinagdududahan ang iyong pag- ibig na nadarama para sa akin noong tayo pa ay magkasama, Mahal na Hari. Ngunit sa pagdaan ng panahong ako’y nawalay sa iyong piling ay unti- unting nawala ang damdamin mo para sa akin, dahil kung buo pa ang pagmamahal mo ay hindi ka makalilimot kahit pa ikaw ay nasa impluwensiya ng lason.” Mababa at tiyak ang kanyang tinig habang sinasabi ang mga katagang iyon.

Mabilis akong tumalon sa isang sanga at sinakal ang isang kampon ng kadiliman. “Hindi niyo alam ang ibig sabihin ng isang pagmamahal dahil napuno ng itim na mahika ang buong sistema niyo. Masarap mabuhay sa mundo kasama ng mga mahal mo sa buhay pero hindi niyo yan mararanasan dahil sa kasakiman niyo.” Mas diniinan ko pa ang pagkakasakal sa kaniya hanggang sa bumon ang matatalim kong kuko sa leeg niya. Mabilis na naglaho ang bangkay niya sa hangin. Ipaparanas ko sa inyong lahat ang sakit at hirap ng mundong ito.

Magalang na wika asawa ko bago binigay ni Papa ang aking kamay. “Bryan anak, wala na akong masasabi pa sa ‘yo dahil pinatunayan mo na sa akin kung gaano mo ka mahal ang anak at mga apo ko, sana anak hindi ka magbago,” Wika ni Papa habang pinunasan ang kanyang mga luha sa pisngi. “Pa,” saway ko naman sa kanya dahil talo pa niya si Mama sa kakaiyak niya.

"Na-brainwash ka na ba ng walang kwentang basurang ito? Mangyaring bumalik sa iyong katinuan ngayon!" Tapos dagdag pa ng nanay niya. "Hindi ka ba talaga nahihiya na kasama itong bastardong ito na ang alam lang ay maglinis ng palikuran at mga gawaing bahay?" Tinuro ni Dulce ang kanyang kamay sa mukha ni Jate. Pinagtatawanan ng karamihan si Jate. Pero hindi nagbago ang ekspresyon ni Jate. Tapos nagsalita si Jate. "I'm sorry pero mahal ko ang asawa ko". At pagkatapos ay isang maliit na ngiti mula kay Angela....

mahabang wika ni Mama Amor Kaagad din naman akong tumango “wala na po akong balak na magpakilala sa kanila. Wala na din po akong balak na bumalik sa kanila.” seryosong wika ko. “Iha---” Paninidigan ko po ang alam ng lahat na patay na ako. Ma, nitong nakaraang walong taon, naging tunay kang Ina sa akin. Naging Lola ka ng mga apo ko…kaya naman, pangako, hindi ka namin iiwan. Mananatili kang Ina ko at Lola ng mga anak ko.” Seryoso kong wika

“Maaaring ang bawat isa ay may ibang wika ng pagmamahal, Luciano. May mga taong nararamdamang mahal sila kapag binibigyan ng materyal na bagay, at mayroon ding nararamdaman ito sa pamamagitan ng pag-unawa at oras. Mahalagang malaman kung ano ang tunay na pinagmumulan ng kasiyahan ng isang tao.” Tumango siya nang malalim. “Tama ka. At sa tingin ko ngayon, ang kasiyahan na hinahanap ko ay hindi matatagpuan sa mga salu-salo, sa mga mamahaling regalo, o sa pagpapakita sa ibang tao. Ito ay nasa simpleng pag-uusap, sa pagkakaroon ng taong nakauunawa nang walang hinihinging kapalit.”

Ayaw na niyang patagalin pa at gusto na niyang maikasal na agad sa dalaga para hindi na sila mahadlangan pa ng kanyang daddy. Sandaling tumahimik ang mundo ni Chloe at saglit na naguluhan. Pero ang tanging nasa isip niya ay bakit pa ba niya patatagalin eh mahal naman nila ang isa't isa. Napapagod na din siya sa kanyang buhay at gusto na din niyang malagay na sa tahimik kasama ang kanyang pinaka- mamahal na lalaki sa kanyang buhay. Kaya agad na niyang sinagot na walang pag- aalinlangan ang kanyang nobyo.

malambing na wika ni ate Nimfa. Laking pasasalamat ko at napakabait nito sa akin. Ni hindi ako nakarinig nang kahit anong panghuhusga sa halip ay puro pagmamalasakit ang ipinadama sa akin. Ganun din sa mga kababaryo ko. Palibhasa ay alam nila na ulila na ako kaya siguro ganun na lang nila ako kaawaan na ni hindi nila ako magawang husgahan kahit pa nabuntis ako ng napaka-aga.

pigil ang ngiting wika ko rito "Hindi lang yun,Ikaw din ang nag papaaral sa kapatid mong nandun saka idagdag mo pa yung dalawa mong pamangkin na Ikaw din ang nag papaaral saka dahil sayo kahit papaano ay naka pag pundar ng negosyo ang Ate mo." matamis ang ngiting wika ko rito saka pinang gigilan ang ilong nito tinigilan ko lang ng makitang pulang pula na ito "Alam na alam mo talaga kung pano pagaanin ang nararamdaman ko eh."natatawang wika nito saka pinag siklop Ang kamay namin