Poem About My Self Romane & Geschichten

At sa pagkakataong ito, sa harap ng pag-alis, dala niya ang mabigat na katotohanan na hindi lang siya basta bayani—siya rin ay may karapatang masaktan, umiyak, at mangarap ng mas mabuti. Habang nakatingin siya sa bintana ng bus, lumipad sa isip niya ang mga linya ng kanta — isang paalala ng kanyang tunay na sarili, na higit pa sa mga imahe sa labas, higit pa sa mga inaasahan ng mundo. "I can't stand to fly I'm not that naive I'm just out to find The better part of me..."

Because this time… Hindi na ako nawawala sa gitna ng gulo. Ako na ang gumagawa ng sarili kong landas. At kahit hindi pa malinaw… Handa akong tahakin ito. Isa-isa. Hakbang-hakbang. Para sa sarili ko. At sa kung sino talaga ako.

Magising sa isang bangungot na kagaya nito. Dinala ako sa isang kulungan na ako lang ang tanging naroroon at walang kasama. Madilim ang paligid kaya niyakap ko ang sarili sanhi sa lamig ng lugar. Sinubsob ko ang mukha sa sariling palad at naiyak nalang sa mga nangyayaring napaka bilis. Parang naka time lapse ang pangyayari talaga ngayong araw. Hindi mo inaasahan.

Kaya naman I usually go home as much as I can. Pero sabi nga ng nanay ko, hindi ako tagapagmana dahil wala naman silang ipapamana, kaya naman kailangan nating magtrabaho dahil hindi tayo senyorita. After finishing my sandwich and coffee, I got up and looked at myself at the mirror before looking out. I am pretty, hindi naman sa nagmamalaki pero maganda naman ako in my own special way sabi nga ng nanay ko. May matangos na ilong, medyo maliit na mukha, maliit na bibig at medyo maliit din na mga mata. Pero hindi singkit ha. Lahat ata sakin maliit kasi at 5 feet flat, pati d****b ko medyo flat din, pero keri lang kasi maganda naman ako pumorma at malaki yung balakang ko. Sabi nga nila, you can n

Napayuko na lamang ako upang itago ang mukha tsaka pinanood na malaglag ang mga luha sa kamay. "Alam ko naman kung ano lang ako. Alam ko naman na hindi ako kagaya ng ibang babae na matataas ang confidence, magaganda at iyong siguradong karapat-dapat mahalin. You know what, I realized so many things and none of them is positive. Siguro kaya ganoon na lang ako kung iwanan dahil sa pag-iisip ko. I'm an overthinker and I can't do anything but to fight with myself," pahina nang pahina kong turan at pinagsiklop ang mga daliri tsaka pinunasan ang mga luha.

Napangiti ako. Parang may bagong pintuang bumukas sa buhay ko. Hindi ko alam na kaya ko pala itong gawin. Hindi ko akalaing ganito pala kasaya ang lumikha. Parang bawat guhit ng stylus ay may kasamang pangarap. Parang bawat kulay ay may sariling kuwento. At sa unang pagkakataon... Pakiramdam ko mayroon akong mundong matatawag na akin.

Kausap ko sa aking sarili. *********

So no one should feel like they are above me. Inaamin ko na napaka mahiyain kong tao. I am not into showing my self kasi hindi ako confident. But when it comes to this, when it come's to a situation where I felt like I was being underestimated too much. Napupukaw ang dragon na mahimbing lang natutulog sa aking kalooban. No one should mess with me because I can breathe out a fire anytime.