Poem About Student Life Novels & Stories

Maganda naman dito dahil sa halos dulo na ito ng canteen sa gilid ay maraming pang mga halaman na namumulaklak na isa sa mga nagpapasaya sa'kin lalo na kapag stress sa ganap sa school kabilang na rin sa trato samin ng mga kapwa ko estudyante . Uso din kasi sa university na ito ang pagle-label ng mga estado ng buhay-buhay ng mga nagaaral .At dahil kami lang dalawa ang bukod-tanging scholar sa HRM department at anak ng mahirap dahil isa naman tindera sa palengke ang mga magulang niya ay kami lang talaga ang laging magkasama,dahil kami rin ang laging hindi kabilang o ayaw ibilang sa mga grupo nila.

Dahil sa inis ko ay umalis na lang ako sa cafeteria at hinayaang pagbulongan ng mga studyante dito. My life here is so damn hard. Maraming nangyari sa tatlong taon na pagmamalagi namin dito. Kahit na madaming nangyari ang sa akin ay hindi pa rin siya mawala sa isip ko. He's been always here in my mind and in my heart.

Though I am certain that as time passes by, it only takes us further apart rather together again. College days were eternally slow and tough. Often, I would feel empty but I manage to distract myself by doing school works instead. I know I'm tired but I refused to rest, for rest gives place to breaking down. It's somehow a form of self-torment but I have no better way of coping up. Mahigit tatlong buwan rin ang lumipas. Naging abala kami sa kaniya kaniyang buhay at minsanan na lang kung magkita.

Karamihan sa mga student ay nag-iiyakan at nagyayakapan. Nakakaiyak na tapos na ang buhay sa secondarya at totongtong na sa panibagong yugto sa kolehiyo. Ang iba ay magpapatuloy abutin ang pangarap sa college at ang iba ay titigil upang magtrabaho. “Congrats, Babe!” Nakangiting Adrian ang bumungad sa harap ko pagkatapos kong punasan ang tumulong luha sa mata ko. Dala niya ay isang bouquet ng bulaklak at ang kaniyang diploma sa kanang kamay.

“I miss being a college student. I miss getting drunk and not having to go to work the following morning. I miss waking up wanting to puke my guts out and go to school with a hangover. “It was filled with fun and endless what ifs. Everything seemed possible during those times… you know, when we’re still not thinking about what would happen in the future and the biggest dilemma is getting through the next major exam.” I lived the same kind of lifestyle when I was still a student. I rest my head against hers. “It kind of sucks to grow up, huh?” “Sobra,” sagot niya. “I hate not really having enjoyed my life. I had Maeve to think about.”

Bills piled up on the table, and my landlord's not-so-friendly warning about overdue rent echoed in my head. "Perfect," I sighed, filling my instant noodle with boiling water. "Dream life unlocked. Broke, jobless, and single. Triple threat." Nakaupo lang ako habang titig na titig sa aking marangyang hapunan. Dahil sa kawalan ko ng gana ay hindi ko na tuloy maiwasan isipin ang naging buhay ko noong college. Those late nights studying, the countless lesson plans, the dreams I'd once had of shaping young minds.

“And of course, alam ko naman na wala kang pakialam.” For a while, he sounded a bit hopeless when he said the last sentence. Pero mas pinili kong ibaling ang tingin ko sa labas. I couldn’t handle this right now. Walang umimik sa pagitan naming hanggang sa makarating kami sa university. Bumaba ako nang parang lumulutang. Ang daming estudyante, maingay, at masyadong makulay. Masakit sa mata pati na rin sa tenga.

Nang makatapos siya ng high school ay hindi na siya nakapag-aral pa kaya’t minsan ay nakakaramdam rin siya ng inggit sa mga kaeskuwela na tumuloy sa kolehiyo. Minsan ay napapaisip siya kung bakit ganoon ang buhay. Tila unfair at hindi pantay-pantay. May pinapaburan nga ba talaga ang tadhana? At dahil sa madalas madarang sa apoy dahil sa pagluluto ng kakanin ay unti-unting lumalabo ang kanyang paningin.

I stopped and I bit my lower lip. College life was not just about studying what is written in the module, College also taught us to learn deep what's the meaning of life. Hindi lang naman tungkol sa science or math ang pag-aaral, it's also about life. How you cope up with your problems, kung paano ka magpapatuloy sa buhay kahit na ginagago ka na ng lahat at kung paano mo maipagsasabay ang reyalidad sa kung ano ang hindi naman kailangan.

Marami pa kaming pinag-usapan tungkol sa pag-aaral niya, at ano pa tinanong ko kung mas masaya ba ang college life. "Nakakastress minsan lalo kapag may thesis ang teacher She, hindi madali minsan naisip ko na lang talagang maging tambay at kausapin ang mga manok ng kapitbahay namin," natatawa ako dahil sa sinasabi niya.