Strangers Again Novels & Stories

mahina kong sabi. “Ano’ng aksidente?” suspicious na tanong niya. “Aksidenteng…” huminga ako nang malalim, “nakitulog ako at may nangyari sa aming dalawa.” May katahimikan sa linya. Then— “NAKANINO.” “Sa… guy.” “ANONG GUY.” “Guy-guy,” mabilis kong sagot. “Yung… stranger.” Sumabog ang sigaw ni Lora. “DERALIE?!”

"Sinabi ko na na may business trip ako, diba? At ngayon na yun." Hindi totoo ang business trip na ito ni Martin, ang totoo ay nagkaroon uli sila ng koneksyon ng dati niyang kaibigan nung highschool, at nagkasundo silang magkita para makapag-hang out. Nataon naman na nag-away na naman sila ng kanyang asawa kaya kinuha na rin n'ya ang pagkakataong ito para makapag-break sa magulo nilang pagsasama.

"Agusto is an orphan and adopted by your grandparents, Fernando Sanchez and Amor Sanchez. Ginawa nila ito para mayroong maging kapatid ang kaisa isa nilang anak na si Lorenzo, ang daddy mo. Lumaki silang parang tunay na magkapatid lalot pareho lang sila ng edad ng daddy mo. Subalit nabago ito nang mamatay ang iyong lolo at lola. Ipinangalan nila ang malaking bahagi ng ari arian nila sa daddy mo at binigyan naman ng kaunting bahagi si Agusto. Dahil dito, nainggit si Agusto sa dad mo especially when he marry your mom, Sofia, na sekretong minamahal din ni Agusto. Nalaman lang ng parents mo ang lahat ng sama ng loob at hinanakit ni Agusto sa kanila bago ito magpakasal kay Caridad, your mom best

Akala ko ba maglalahad pa siya ng milyon para layuan ko ang apo niya? I don’t even know that stranger! “Sa totoo lang ay hindi kita gusto para sa apo ko, Ms. Adieli,” diretsang saad sa ’kin ng matanda. Hindi ko rin gusto ang pamilya niyo. “Pero ayaw kong masira ang apelyidong inaalagaan ko ng ilang taon kapag nalaman nilang engage kayo pero hindi matutuloy ang kasal kalaunan, ngayon pang alam ng lahat na mayroon kayong relasyon. Ayaw ko ring malaman ng lahat ang nangyari sa pagitan niyo ni Arkin.” Nag-iwas ng tingin ang dalawa nang tignan ko ito.

Subalit mas humanga lang sila sa isinagot nito. "Grandma, sabi po ni Mommy ay inseparable kaming dalawa. Kaya't sa kaniya po ako sasama. May little brother po ako, Grandma. Ngunit kailanman ay hindi ako gusto. Mas mahal pa nga nila ang stranger kaysa kay Mommy." Magalang nitong pagkukuwento.

Tinalasan niya ang pandinig. “I will never forget the night with you, stranger. The one night I spent with you seemed like an eternity. I can't get you out of my mind. If fate works a miracle, I want to be locked in your arms again. To taste your lips and touch your lovely skin…” Parang binabayo sa kaba ang dibdib ni Red nang marinig ang awiting ‘yon. Natagpuan na lang niya ang sariling naroon sa tapat ng saradong pinto. Nasa loob niyon ang narinig niyang boses na umaawit.

Rinig na rinig sa buong kabahayan ang masigla nitong boses. Napangiti nalang ang dalawa at mabilis na bumaba. Pareho silang b****o sa mga ito. Agad naman na pumunta si Eliza sa kusina para maghain. Sumunod naman agad si Clarence at tinulungan ang asawa. Maya-maya lang ay nagsimula na ang masiglang kwentuhan ng pamilya. Ito ang isa sa mga gusto ni Eliza, nabiyayaan sya ng mababait na biyenan at asawa. Hindi sya nagsisi sa kabaliwan, noong pumayag syang magpakasal sa isang estranghero. Biglaan din kasi ang lahat ng pangyayari, nagising nalang syang asawa na pala sya ni Clarence Garmet.

Nagpahila pa ako sa matinding kamunduhan at pangangailangan. Am I really that horny for me to easily cave in with a stranger's touch? Dapat traumatized na ako sa mga stranger e. Nagka-anak pa nga ako sa isa. Am I craving too much for a stranger's attention? Because, the last time that I gave in for a stranger, Lukariah Zaugustus came in. What's with me and with a stranger, really? I can just call him, maybe? Hindi ko nalang siya haharapin dahil mas madali 'yon. No destructions, just pure negotiations.

Nakaismid din ito. Aba! M*****a to… "Hmm… so, ikaw pala ang babaeng trending ngayon dito sa lugar namin. The stranger bride. Well, you're beautiful but Aliyah is much better than you," tahasang sabi nito sa akin. Napanganga ako sa pagiging prangka at pagkukumpara nito sa akin sa ex fiancée ni Isaac. "Excuse me? Ang pangit ng bunganga mo," nasabi ko na lang habang magkasalubong ang mga kilay.

Namuo agad ang luha sa kanyang mga mata. Nanginginig niyang inulit ang sinabi ng lalaki. "From now on... We are strangers?" "Take care." Iyon lang ang sinabi ni Marco, nilampasan siya, at mabilis na lumakad palayo. Napahagulgol si Yazzy. Itinuring niya itong parang diyos, pero sa huli, na-uwi lang pala sa pagiging estranghero nila. Tinakpan niya ang mukha, lumuhod, ibinaba ang ulo sa tuhod, at tahimik na umiyak.