Tagalog Quotes About Life Lessons And Mistakes Mga Nobela at Kwento

Nakita ko pa ang pagluha niya bago niya ako tuluyang yakapin. Sa sandaling 'yon, hindi na namin kailangan ng kahit ano pang salita. Sapat na ang init ng yakap niya para maramdaman kong labis na niyang pinagsisisihan ang mga nagawa niya. Wala namang taong perpekto, lahat tayo nagkakamali. May mga pagkakataon sa buhay natin na nakakagawa tayo ng bagay na makakasakit sa mga tao sa paligid natin, ngunit ang mahalaga, matuto tayong lahat mula sa mga pagkakamaling 'yon. There's no need to beat ourselves because of that mistakes. Tao lang tayo. We must all learn to forgive and move on.

mapait na tugon niya at napapahid pa ito ng luha. "Hijo, we tend to make mistakes at hindi maiiwasan iyon but what is the most important thing in that situation? " mariin siyang tiningnan ng lola niya mata sa mata, napailing siya ng ulo," Natuto tayo sa ating pagkakamali, we learn, moved on and be happy." "Gra-Grandma..." "Believe me Hijo, I'd been there, in the same situation as you, and I learned every single lesson in a very hard way but it's all worth it. "

Napaupo naman siya ng maayos sabay napahawak sa kamay ko dahilan upang magulat ako. “Who taught you that?” tanong niya sa akin. “Mali naman yung sinabi nila. We people tend to make mistakes, because we’re not perfect. Nagkakamali tayo, but that doesn’t mean na kailangan mong pagbayaran ang pagkakasala mo sa buong buhay mo,” wika niya sa akin. Napangiti naman ako sabay napainom.

Hindi ko nga lubos akalain na darating ang araw na 'to, na muli kaming magkikita kita at magkakapatawaran pa. I'm so thankful that Geleen, admits her mistakes in the past. And the most importantly is she learned from it. Nalaman niya ring hindi lahat ng gusto mo ay pwedeng mong makuha in just one snap. Hello! Miski naman ako, ang dami kung pinag daanang masasakit na bagay na nangyari muna sa buhay ko bago ko nakamtan ang lahat ng tinamasa ko ngayon. At isa pa ika nga ng lahat our life is too short, kaya sabi rin nila gawin mong makabuluhan ang buhay mo dito sa mundong ibabaw, para wala kang pagsisihan sa pag tanda mo. At maging nakakatawang ala-ala na lamang ang lahat sa pag lipas ng panahon

“I may look perfect for you, Via, but in the eyes of people isa akong kaladkaring abogada na nakipag-one-night stand ng dahil sa kalasingan. Isang disgrasyada. Isang malaking kahihiyan sa pangalan ng Talessdo. Ako ang sumira sa pangalan na pinagsikapang buohin ni daddy.” “Ate, you're not a failure. Yes, you made a mistake, but that doesn’t diminish the excellent work you’ve done. You’ve established a strong reputation as a skilled lawyer, even at the beginning of your career. You never truly lose, even if it's your first time defending a case. That’s how talented you are. You might not see it yourself, but I notice all your hard work. Whether inside or outside the courtroom, you’ve given you

Nakangiting sabi ko sa kanya. "Ofcourse I am.. but I'm just a human being who makes mistakes sometimes." Sabi nya. "It's okay to make mistakes sometimes.. no one is perfect.. but the important thing is that you learn from your mistakes and don't repeat them." Nakangiting sabi ko sa kanya. Maganda na sana ang usapan namin nang biglang dumating ang mga inorder nyang pagkain. Sa kalagitnaan ng pag tikim namin sa mga pagkain ay bigla akong huminto.. Pinanuod ko na lamang syang tumikim ng iba pang pagkain dahil bigla akong nakaramdam ng pagka busog.

kuwento nito. "What im saying is, you may hate people like them from you're life, but someday, you will realize, they leave important part of you're growth, that was lesson." Matagal na hindi nagsalita si Ruth, nakatitig ang mga mata niya sa soda na hawak subalit wala doon ang isip niya. "Kung aral sila sa buhay ko puwede kaya akong maging sumpa sa buhay nila? Gusto kong hindi nila ko makalimutan habang buhay," baling niya rito.

“Madalas kong tanungin ang aking sarili nitong mga nakaraang araw. Paano nangyari ang lahat ng ito? Paano tayo napunta sa ganitong sitwasyon?” Lumingon ako sa kanya, at pinagmasdan ko ang kanyang mukha na tila naguguluhan sa kanyang sariling mga kilos. Humigop muna ako ng kape bago sumagot nang mahinahon. “Ang buhay ay puno ng mga hindi inaasahang pagliko, Alexander. Minsan, ang mga desisyong akala natin ay tama sa paningin ng iba, ay siya palang magdadala sa atin sa kalituhan. Minsan din, ang mga taong itinuturing nating wala nang halaga, sila pa ang magiging pahinga natin sa huli.”

Doon na bumangon ang mama niya at inalis lahat ng nakalagay sa mukha nito. "Anak, may mga bagay kang dapat tanggapin lalo na sa edad mong yan. Matuto kang tumanggap ng pagkatalo mo. Hindi sa lahat ng pagkakataon ay tama ka, at pwedeng itama ang pagkakamali kahit hindi talaga pwede. Ito ang reyalidad ng buhay. Lalaki ka pa naman pero akala mo inagawan ka ng kendi ah." "Mag aasawa daw kasi siya mama ng iba kapag nangulit ako."

"Ba't ka kasi nagpunta sa malalim gayong alam mo namang malakas ang alon? Gaga ka talaga!" "I know it's my fault, but I didn't know it was strong enough to sweep me away," depensa niya pa. "Lesson learned na din sa 'kin ito na mag-ingat na sa susunod. Mahirap nang malagay ang buhay sa alanganin gayong marami akong responsibilidad lalo na sa anak ko." "Mabuti at alam mo. Iisa lang ang ating buhay kaya dapat natin 'yong pahalagahan," paalala nito. Mabelle smiled in response.