การหักหลัง Novels & Stories

บื้องหลัง ชดจึงเล่าทุกอย่างที่ตนโดนกระทำ ตั้งแต่จุดเริ่มต้น จนถึงวันที่ถูกหักหลัง “ครอบครัวนี้มันเหี้ยทุกตัว โดยเฉพาะอีหน่า สวยแต่รูป ใจแม่งทราม เหี้ยมผิดมนุษย์ กูไม่แปลกใจหรอกว่า ทำไมพ่อกับน้องมันถึงได้กลัวมันนัก มันวางแผนอะไรก็ทำตามซะทุกอย่าง แม้กระทั่งหักหลั งกู หักหลังมึงกับพ่อที่ทำงานอย่างซื่อสัตย์ กูเลยต้องเป็นคนเร่ร่อน ลักขโมยของไปขายแลกเงิน เอามาใช้ประทังชีวิต”

#ดาวเดือนหรือตำแหน่งหลานลุง #เงินใต้โต๊ะยู #ขอความโปร่งใสในมหาวิทยาลัย คอมเม้นท์บางส่วน “เพื่อนเราคือผู้เข้าแข่งขัน แต่คะแนนถูกดึงออกแบบดื้อๆ” “ใครมีหลักฐานอะไรอีก แชร์เลย!” “ไม่มีใครเอ่ยชื่อ แต่ทุกคนรู้ว่าเรื่องนี้ ‘ใครได้เปรียบ’” . . . ท่านอธิการบดีแถลงข่าว – แต่ไ� �ยังไม่ดับ

ฉันว่า “แต่จะหักหนึ่งคะแนนเพราะลากคุณล้ม” “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันหักคืนจากความน่ารักของเขาแล้ว”

ฉันพูดต่อ "นั่นคือราคาของการหักหลังครอบครัว แล้วคุณล่ะ? คุณหักหลังต่อคำสาบานของเรา" "แคทเธอรีน—" เสียงของฉันเบาหวิวราวกับเสียงกระซิบ แต่มันกลับเชือดเฉือนไปทั่วห้องราวกับใบมีด "เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับมายา ไม่เกี่ยวกับตระกูลคู่แข่ง แต่มันคือคุณ... คุณเป็นคนทำลายเราเอง"

คำพูดนั้นเหมือนจะให้ความหวัง แต่มันกลับเป็นเพียงความหวังจอมปลอมที่เขาโยนลงมาเพื่อรอดูอีกฝ่ายดิ้นรน ณัฐชนนขยับตัวเล็กน้อย ท่าทีของเขาดูสบายใจเสียจนน่าใจหาย ราวกับเรื่องที่กำลังจะพูดเป็นเพียงการคุยสารทุกข์สุกดิบธรรมดา ไม่ใช่การชี้ขาดชะตากรรมทางธุรกิจ "แต่ที่ผมไม่เลือกบริษ ัทคุณ... เพราะคุณหักหลังผม" คำว่า 'หักหลัง' ถูกพ่นออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าหนักแน่นเหมือนเสียงระฆังที่ดังกังวานในหัวของธาวิน ณัฐชนนไม่ได้แสดงท่าทีโกรธขึ้ง เขาไม่ยี่หระ ไม่ตีโพยตีพาย แต่นั่นแหละคือการเอาคืนที่ 'เจ็บ' และ 'นิ่ม' ที่สุดในแบบของเขา

คนมีความหลังฝังใจเรื่องการถูกหักหลัง ที่มีสาเหตุเริ่มต้นมาจากแม่ผู้ให้กำเนิดยังทำใจไม่ได้ และเรื่องการกระทำอันชั่วช้าของอรอุมากับแสงฉานมันก็หนักหนาเกินไปสำหรับเขา คนที่เขาไว้ใจมากที่สุดหักหลังเขาอย่างเลือดเย็น มันไม่ง่ายนักหรอกที่จะทำใจยอมรับความจริง ในเมื่อเขาฝังหัวตัวเอ งแบบโง่เง่ามาโดยตลอดว่าสองคนนั้นจะไม่มีวันหักหลังเขา แต่แล้วความจริงที่ได้รับรู้ก็ทำให้ทุกอย่างกลับพลิกคว่ำหงายไปหมด “แต่เราควรจะคุยกันตอนนี้ และคุณก็ควรจะยอมรับความจริงได้เสียที ว่ายัยอรอุมาเป็นชู้กับไอ้แสงฉาน เขาสองคนร่วมมือกันหักหลังคุณ เขาสองคนสวมเขาให้คุณ”

คนอายุมากกว่ายังเถียง "เหอะ โลกสวยจังเลยนะคะ อะไรกันคือหักหลัง? ในวงการนี้นะอาแป๊ะ มันมีแต่เรื่องผลประโยชน์เท่านั้นแหละค่ะ จริงอยู่แรกเริ่มเดิมทีทุกคนหอบเสื่อผืนหมอนใบ คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน..แต่ใช่ว่าฝ่ายหนึ่งต้องยอมให้ตลอด? อั๊วถามจริงเหอะ พวกอาแป๊ะเคยคิดที่ จะพัฒนาสิ่งที่พ่อสร้างไว้ให้บ้างมั้ย หรือดีแต่อยู่ไปวันๆ คนอื่นเขาเดินไปข้างหน้า ส่วนตัวเองยังย่ำอยู่กับที่!"น้ำเสียงเรียบเรื่อยเย็นชา ทำผู้อาวุโสทั้งสองพูดไม่ออก ดวงตาที่มองผู้หญิงตรงหน้าล้วนแปรเปลี่ยนไป

‘ความแตกแยกภายในของคุณ! ‘มีบางคนหักหลังเรา! ‘นั่นคือสิ่งที่เขาหมายถึง’ "ขอบคุณ..." "ถ้าคุณต้องการขอบคุณผม คุณอาจให้บางสิ่งบางอย่างที่เป็นประโยชน์ตอบแทนผมได้นะ"

"ผมไปตรวจสอบที่เกิดเหตุแล้ว ขาตั้งที่รองรับอุปกรณ์ไว้มีมุมหนึ่งถูกคนทำหัก เป็นเพราะจุดตัดจะเรียบและเป็นแนวทแยง" เจียงเหยียนเหยียนยานยกมือขึ้นค้ำคางของเขาแล้วพูดขึ้นอีก: "ถ้าหากผมเดาไม่ผิด ของสิ่งนั้นสามารถยืนหยัดได้จนถึงตอนที่เราปรากฏตัว ก็แสดงว่าตอนนั้นมีคนอยู่ ด้านหลังอุปกรณ์"

เหล่าคนยกของพากันก้มหัวขอโทษแล้วรีบพูดสิ่งของชดเชยทันที "ถ้าทำแบบนั้นเงินเดือนทั้งชีวิตน่าจะหมดไปแล้วหลายปี ไปทำงานที่มันไม่ต้องยกของแทนและหักไปสามเปอร์เซ็นต์ของราคาน่าจะประมาณเกือบสิบปี แบบนี้น่าจะช่วยให้มีเงินมากกว่า" จินฮานตัดสินใจเสร็จสรรพด้วยความเด็ดขาด เพราะการ หักทั้งหมดเลยคงไม่มีประโยชน์ หักทีละนิดแต่ยาวนานน่าจะทำให้มีกินมีใช้มากกว่า "ขอบคุณครับ คุณชายใหญ่"