Novel & Cerita การหักหลัง

“จากลูกหนี้ของเราครับ เหมือนว่าไอ้เจ้าสัวมันไปโกงดอกเบี้ยลูกหนี้ครับ...เลยทำให้ยอดกู้ตก เพราะลูกหนี้มองว่าเราโกงดอกเบี้ย” “รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไงกับคนที่หักหลังฉัน” แฟรงค์พูดเสียงเรียบใบหน้าเคร่งขรึม ธาวินเงยหน้ามองผู้เป็นนายก่อนจะพยักหน้ารับ

หนึ่งในสมาชิกระดับสูงเสนอความคิดเห็น “เราต้องหาทางดึงเงินกลับมา ไม่ว่าอย่างไร และคนที่หักหลังเราต้องถูกจัดการจนหมด!”

นนนี่หลบสายตาภพ "แม่กูป่วยหนัก เป็นมะเร็งระยะสุดท้ายต้องใช้เงินรักษามหาศาลพ่อของมึงยื่นข้อเสนอให้กู เขาจะจ่ายค่ารักษาให้แม่กูทั้งหมด แลกกับการที่กูต้องหักหลังมึง" ภพทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ความรู้สึกเจ็บปวดจากการถูกเพื่อนรักหักหลังมันรุนแรงเสียยิ่งกว่าตอนที่ถูกพ่อไล ่ออกจากบ้านเสียอีก "แล้วมึงก็เลือกเงิน มากกว่ากูงั้นเหรอ"

“ไม่ ไม่จำเป็นแล้ว ไม่มีความจำเป็นที่ฉันต้องใช้หนี้แทนคนที่หักหลังฉัน หนี้ของฟ้าฉันจะจัดการให้ จะโอนเข้าบัญชีให้หลังจากนี้” “โอเค! ถามเอาจากฟ้าได้เลย ฟ้ามีบัญชีฉันอยู่แล้ว ส่วนเธอ…” นัยน์หันไปมองหน้าเพียงขวัญที่อ้าปากค้าง อึ้งจนพูดไม่ออกที่ได้ยินว่าสถานะใหม่ของเธ อคือคนที่หักหลังเพื่อน “เงินต้นสองแสน…จะจ่ายได้ยัง?”

บาร์เอ่ย "คะ??" "เพื่อนพี่คนที่มีรอยสักที่คอไม่รู้ลิสจำหน้าได้มั้ย มันเป็นคนหักหลังพี่ ส่งข่าวให้ไอ้ฟิว และมันก็เป็นคนทำให้พี่ต้องทำลิสเจ็บวันที่ลิสถูกทำร้าย ถ้าไม่มีหนอนบ่อนไส้ พี่ไม่มีทางพลาดแน่ แต่รอบนี้พลาดเพราะคำว่าเพื่อน พี่เลยไมไ่ด้ระวังตัวเท่าที่ควร"

ความผูกพันจากความบังเอิญก่อกำเนิดเป็นสายใยแน่นเหนียว ทักทอสู่ความรักนิรันดร์ ดังคำปฏิญาณ Until the death do us apart ‘จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน’ จบบริบรูณ์

มือเล็กยื่นไปจับมือของเพื่อนที่ตอนนี้กำลังโทษว่าเป็นความผิดของตัวเองอยู่ “เอาน่า ยังไงเรื่องก็เกิดขึ้นมาแล้ว เราก็ย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ด้วย สู้ทำปัจจุบันให้มีความสุขไม่ดีกว่า” แม้วงหน้านั้นจะมีความเศร้าหม่นหมองแฝงอยู่ แต่ประกายในดวงตากลับแวววาวเปี่ยมด้วยควา มสุขจนปกปิดไม่มิด แพรพนัสจะต้องคิดอะไรกับฉัตรจักรแล้วเป็นแน่

ตอนนี้เหมือนผมกลายเป็นผู้ร้ายที่จ้องหาหนทางเอาคืน “เขาไม่ได้เรียกว่าหักอก...แต่มันเป็นการหักหลัง” “ต่างกันตรงไหน สุดท้ายเธอก็มานั่งเสียใจจนน้ำตาตกในเหมือนเดิม” ผมแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ...เพราะสุดท้ายแล้วผู้หญิงก็ยังอ่อนไหวกับเรื่องไร้สาระพวกนี้อยู่วันยังค่ำ

ร่างบางถามเสียงแผ่ว ถึงจะรู้ว่าตัวเองผิดอยู่บ้างแต่ถ้าถูกหักเงินมันก็น่าเสียดายอยู่ไม่น้อย "หัก" "คุณดีแลน…" ปลายฝนก้มหน้าลงเรียกชื่อเขาเสียงแผ่วกว่าเดิม ก็นึกว่าจะเข้าใจเสียอีก

ฉันว่าเธอคงโดนคนที่มีผลประโยชน์ร่วมกันหักหลังมั้ง” เควินนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียงคนป่วย “ฉะ... ฉันไม่ได้ร่วมทำอะไรกับใครถึงต้องหักหลังกัน” ซาร่าหน้าซีดเผือด ปฏิเสธเป็นพัลวัน “ฉันขอพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อมนะ การที่ฉันให้ลูกน้องไปช่วยเธอเอาไว้ได้ทัน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก แต่� �ันคิดเอาไว้แล้วว่าเธอจะโดนฆ่าปิดปาก เพราะกุมความลับของใครบางคนเอาไว้” เควินพูดตรงๆ