Romans & histoires ของหวงคุณหมอ

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก เชิดหน้าขึ้นสบตาเขากลับด้วยสายตาที่เย็นชาที่สุดเท่าที่จะเสแสร้งทำได้ “สรรพนามของคุณต่างหากที่กำลังล้ำเส้น กรุณาเรียกฉันว่าหมอเพียงขวัญด้วยค่ะ”

พะพายงงงวยสติยังไม่ครบถ้วนแต่สิ่งที่ได้ยินเมื่อกี้ไม่รู้ว่าหูฝาดไปเองหรือเปล่าคำว่าภรรยาผม? แอ๊ด… “หมอขอตรวจคนไข้ก่อนนะคะเชิญญาติด้านนอกก่อนค่ะ” “ครับๆๆ”

"ไสหัวไป เสี่ยวหงถ้าตามหมอไม่ได้ก็ไม่ต้องตามข้าไม่อยากติดหนี้บุญคุณคนสกุลหวงอีก บอกพวกเขาไปตายซะ" พูดเสร็จก็ไล่ออกมา นางเป็นหวัดเพราะแช่น้ำเย็นนานเกินไป หลี่เสี่ยวหรูให้เสี่ยวหงไปต้มน้ำขิงจากนั้นก็เอาสุรามาเช็ดตัวแล้วหลับไป หวงจื่อหานแอบให้หมอสั่งยาให้นาง แต่ถูกน างปาชามยาทิ้งจนแตกนับสิบใบ หวงจื่อหานท้อใจเด็กคนนี้เวลาโกรธน่ากลัวนัก

“เรื่องใหญ่หมอไม่ค่อยแน่ใจ แต่เรื่องยาวน่ะใช้ได้ ยาวได้ใจเลยล่ะ พร้อมหรือยัง” หนูนายิ้มรับ หล่อนมีเหตุผลใดที่จะไม่พร้อมกันล่ะ ในเมื่อคุณหมอติณณ์บอกอย่างชัดเจนว่า เขาเป็น ‘ผัว’ และหล่อนเป็น ‘เมีย’ ผัวที่เป็นคนแรกของเมีย เป็นคนแรกที่ทำให้เมียเสียวสุดๆ ซึ่งมันจริง “หนูนาพร้อมแล ้วค่ะ คุณหมอขา... ฉีดยาให้หนูนาหน่อย”

แต่คุณชายหวงกลับเอ่ยตอบอย่างมีความสุขว่า “ขอบคุณคำแนะนำของแพทย์เซียนเย่” ผู้จัดการหวังและคนอื่น ๆ ตกตะลึงสุดขีด สิ่งที่ทำให้พวกเขาไม่อยากจะเชื่อยิ่งกว่านั้น ก็คือนายน้อยซูเดิมทีหยิ่งยโสอยู่เสมอ ก็ยังก้าวไปข้างหน้าและพูดอย่างสุภาพ: “สวัสดีครับแพทย์เซียนเย่ ผมเป็นเพื่ อนของน้องหวง ชื่อซูเหวินฮวาครับ!”

หลิวหั่วเข้ามาอย่างรวดเร็ว "ไปเชิญหมอหวังมา เจ้าไปเชิญด้วยตัวเอง" ท่านผู้เฒ่าตกตะลึงไป "หมอหวังอยู่ห่างจากนี่มาก จะไม่ทันกาลเอา" เพราะเสิ่นเสวียนหลายปีนี้ป่วยจนต้องหาหมออยู่ตลอด ดังนั้นหมอเลื่องชื่อในต้าชื่ออันที่จริงพวกเขาก็ล้วนรุ้จักและเรียกมาหมดแล้ว หมอหวังคนนี้วิช าแพทย์ดีจริง แต่ว่าอยู่ห่างจากพวกเขามาก ไม่ได้อยู่ในเมืองจักรพรรดิ แต่อยู่ที่เมืองข้างๆ

“ขอโทษค่ะ ตอนนี้คุณหมอไม่อยู่ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณได้นัดไว้ก่อนรึเปล่าคะ” “ผมชื่อภูริทัต เป็นน้องชายเขา ผมต้องการเจอเขา วันนี้เขาได้เข้ามารึยังครับ” “วันนี้คุณหมอยังไม่เข้ามาเลยค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ”

นางมองเขาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี "เขาเป็นหมอที่เก่งที่สุดที่ข้ารู้จักแล้ว.. หากเขารักษาไม่ได้ ข้าก็จนปัญญา" หวงตงหยางพยายามเค้นเสียงตอบ

ภีร์เอ่ย “ลืมไปแล้วรึไงว่าฉันก็เป็นหมอเหมือนกันไม่ใช่แค่พวกแก เรื่องผลตรวจฉันดูแล้ว ถือว่าค่อนข้างดีสำหรับคนวัยอย่างฉัน” ภพเอ่ย

เสียงทุ้มกระซิบบอกคนข้างกาย ก่อนจะนอนกอดกันหลับไป อังคณาไม่ค่อยพอใจเท่าใดนักที่เห็นว่าพริมาไม่ได้มาตามลำพัง แต่ก็รีบเก็บอาการแล้วเรียกตัวหญิงสาวเข้าไปกอดหอมให้หายคิดถึง “หมอใจร้ายมากเลย วันนี้เจาะแขนแม่อีกแล้ว” คุณนายยกแขนให้เธอดู “เอะอะก็เจาะ ๆ แม่เจ็บไปหมดเลย” “คุณหมอต้องทำตามหน้าที่ค่ะ คุณป้าจะได้หายไว ๆ ไงคะ”