ของหวงคุณหมอ นิยาย & เรื่องราว

หย่งคังหยิบป้ายหยกที่ห้อยเอวโยนให้เหวินไห่ "ตามหมอหลวงกู้ไปรักษานาง" เขาหันไปจ้องมองต้าหวังกับเจ้าหน้าที่ทุกคนด้วยสายตาดุดัน จวนตระกูลจาง หมอนับสิบวิ่งเข้าออกจวนวุ่นไปหมด " ท่านหมอเป็นอย่างไรบ้าง"

“มันเรื่องส่วนตัวของอายไม่เกี่ยวกับคุณหมอ” “แต่ฉันไม่ชอบ” “นั่นมันก็เป็นเรื่องของคุณหมอไม่เกี่ยวกับอาย” “แต่ฉันหวง” “ในฐานะอะไรคะ คุณหมออย่าลืมสิว่าเรา….”

"หมอหวงหรือจะสู้หมอเทวดา ตอนนี้ตาเฒ่าฝูน่าจะมาถึงหออี้เฉิงหลันแล้ว" แววตาของเยว่อันหนิงมีความหวังขึ้นมาอีกครั้งเมื่อยี่ซูเอ่ยถึงหมอฝูหนานแห่งหุบเขาไร้เงาผู้มีวิชาแพทย์ล้ำเลิศ "เช่นนั้นฝากเจ้าด้วย"

"อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ ท่านหมอหวง" "อรุณสวัสดิ์" หมอหวงตอบทั้งที่ไม่หันมามอง แต่พอหันมาเห็นว่าใครกันที่เข้ามาทักทายก็เบิกตากว้าง "จะ...เจ้านี่เอง!!"

ปรวีร์ ไวยวัจน์ วัย 33 ศัลยแพทย์ออโธปิดิกส์หนุ่มอนาคตไกลควบตำแหน่งผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนที่ครอบครัวถือหุ้นใหญ่ เขาเติบโตมาท่ามกลางความเพียบพร้อมโดยมีพ่อแม่เป็นแบบอย่างที่ดี นิทานเรื่องนี้จึงสอนให้เขารู้ว่า ควรคู่กับคนที่คู่ควร “ดูพ่อแม่เราสิปั้น อยู่กันไปก็รักกันเอง ผิดคำย่าเสียที่ไหน” “ย่าว่าดี ปั้นก็ว่าดีครับ” อะไรก็ตามที่ทำให้ชีวิตของหลานชายที่ได้ดั่งใจย่าที่สุดอย่างหมอปั้นเข้าใกล้คำว่า ‘สมบูรณ์แบบ’ ยิ่งขึ้น เขาย่อมไม่ปฏิเสธ สลิล แปลว่า น้ำ เธอจึงเย็นชื่นฉ่ำเหมือนสายน้ำ เพราะรู้ดีว่าเป็นได้เพียงคนในเงาที่เขาไม่คิดเชิดชูออกหน้า จึงไม่เคยเรียกร้องเกินควร แต่อย่างน้อยก็ขอบคุณ ในวันที่ต้องจากลา เขายังมอบของขวัญล้ำค่าให้เธอ

โหลวซิงอิ๋นได้ยินดังนั้น ก็เลิกคิ้วมองป้าหวังแวบหนึ่ง ป้าหวัง: "หมอเซียวเจิ้งมาแล้วค่ะ" เซียวเจิ้ง เป็นแพทย์ประจำตระกูลเหยียน

นายแพทย์คณิน ภักดีพิศุทธิ์ (หมอวาคิน) ศัลยแพทย์เฉพาะทางด้านผ่าตัดหัวใจและหลอดเลือดมือหนึ่ง หนุ่มวัย 30 ต้นๆ ผู้เพียบพร้อมทั้งรูปลักษณ์และฐานะ จนเป็นที่หมายปองของหญิงสาวมากมาย ทว่าภายใต้หน้ากากอันสมบูรณ์แบบนั้น เขากลับซ่อนรสนิยมทางเพศที่อันตรายและเจ็บปวดเอา ไว้ มันคือ "โรคบ้าๆ" ที่เขารังเกียจตัวเอง และมีเพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่ล่วงรู้ความลับนี้ แม้แต่คนในครอบครัวก็ไม่อาจระแคะระคาย

ฝ่ายคนในกระท่อมนั้นก็เป็นเช่นที่จงเจิ้งกล่าว เพราะต่อให้คนสามคนที่ตัวโตราวกับหมีควายหายไปจากภายในกระท่อมได้ครู่หนึ่งแล้ว พวกเขาก็หาได้ใส่ใจไม่ต่างยังคงถกเถียงต่อปากต่อคำกันหน้าแดงหน้าดำไม่พัก "บัดนี้ข้าคือท่านหมอจาง จางเยี่ยนจื่อ ส่วนท่านคือคุณชายเซียว เซียวอู๋เกอท่านอ ย่าได้ลืมสิ้นไปสิ"

ในขณะที่อี้เฝิงกำลังนวดขาให้ใต้เท้าหวง หมอหลวงที่ยืนปรึกษากันอยู่หน้าห้องก็คุยกันเครียดจัด "ท่านหมอหวัง ท่านเห็นแววตาใต้เท้าหวงเมื่อครู่ไหม มันดูเคียดแค้น แดงก่ำ และหอบหายใจรุนแรง ข้าว่ายาที่พวกเราให้ไปอาจจะไปกระตุ้นลมปราณแตกซ่านเข้าให้แล้ว"

“กวนตีน” “ช่วงนี้อย่าให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้นะครับ ไอ้นี่มันเป็นคนหวงของ” แต่มีเหรอว่าคุณหมอจะสนใจคำด่านั้น “เมียกลับมาสวยแบบนี้ งานนี้มีหน้ามืดตามัว”