ข้ามมิติมาเลี้ยงสามีสัตว์ เมียร้ายกลายเป็นที่รักของทุกคน Novels & Stories

ลืนกินร่างตรงหน้าด้วยความกระหายจนลืมหมดทุกอย่างเหลือเพียงความต้องการที่มีต่อสามี กระแทกร่างเข้าออกอย่างรุนแรงพลิกให้อยู่ในท่าคลานแล้วกระแทกมาจากด้านหลัง เสียงเบาๆที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครวญครางราวกับประสาทสัมผัสกำลังมอดไหม้ แม้จะพยายามกลั้นเสียงหวีดร้องแต่ม ันก็เผลอหลุดออกมาง่ายๆ โดยควบคุมไม่อยู่ โดนกระแทกจนต้องวิงวอนขอชีวิตจนเสียงแหบพร่า จนเสร็จสมอารมณ์หมาย ปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในร่องหวาน ดิ้นพล่านด้วยแรงอารมณ์ จนสำเร็จความใคร่ มารู้สึกตัวอีกคร่าก็สายไปเสียแล้ว นางตกเป็นเมียเฝิงเส้าเฟิง เรียบร้อย

่งโหมกระพือ ทุกคนในบ้านไม่เคยมีความสุขกันสักคน บุรุษผู้นั้นเริ่มเปลี่ยนไป จากที่เป็นบุรุษมาดสุขุมนุ่มลึกจึงเริ่มเสเพลเจ้าสำราญ เมียเอกก็เริ่มเปลี่ยนตาม จากที่เคยเป็นสตรีจิตใจดีงามก็เริ่มใจร้ายกาจขึ้นมา แต่ที่ไม่เปลี่ยนไปก็คือเมียรอง นางร้ายกาจเสมอต้นเสมอปลาย และ

เวลานี้หยางเหวินยังมิเจอสตรีที่ต้องตาต้องใจจึงมิมีปัญหา ทว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่อีกฝ่ายพบเจอสตรีที่ตนเองรัก. แน่นอนว่าสตรีในอนาคตผู้นั้นจะต้องแต่งเข้ามาเป็นฮูหยินใหญ่ของสามีนาง ส่วนซูเมิ่งเป็นสตรีที่แม้มาเกิดในอีกมิติที่เรื่องการมีหลายภรรยาเป็นธรรมเนียมปกติของบุรุ� �มีฐานะ ทว่าจิตใจนางยอมรับมิได้หรอก

ซูเม่ยแสยะยิ้มในที่สุดแม่สามีก็ไม่สามารถต่อว่าเธอต่อได้ ทั้งสามกินอาหารกันเสร็จ ซูเม่ยพาอ้ายเยว่มาที่ห้องของเธอวันนี้เป็นวันแรกที่เธอทะลุมิติมาที่นี่การนอนคนเดียวในที่ไม่คุ้นเคยจึงเป็นเรื่องยาก จึงให้อ้ายเยว่มานอนด้วยคืนนี้

"ก็เพราะฮูหยินรักคุณชายกับคุณหนูมาก ๆ นะสิเจ้าคะถึงยอมสละเสียชีวิตของตัวเองเพื่อให้คุณชายกับคุณหนูรอดปลอดภัย โดยไม่ห่วงตนเองแม้แต่น้อยนี่สินะที่เขาเรียกว่าความรักของมารดา " "ไม่เอาข้าไม่อยากให้ท่านแม่รักข้าแล้ว อยากให้ท่านแม่เกลียดพวกข้าเช่นเดิม หากท่านแม่เป็นอะไรขึ้นม าจะทำเช่นไร" เลี่ยงเฟิงเริ่มกลัว กลัวว่าท่านแม่ที่ตนเองรักจะจากเขาไป

เขาระบายรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความรัก “ฝันเปลี่ยนพี่จากมาเฟียที่ไร้หัวใจ ให้กลายเป็นผู้ชายที่มีความสุขที่สุด” กอหญ้าหันกลับมา มือเรียวประคองใบหน้าคมสันของสามีไว้

ส่วนร่างนี้ดันไปชอบสามีชาวบ้านเขา หยางหมิงจูอะไรนั่นก็เหมือนจะชอบราชครูเว่ยสามีเฮงซวยของร่างเดิมคนนี้ ผู้หญิงสองคนเป็นศัตรูกันเพราะแต่งงานสลับคู่ แต่ผู้ชายสองคนกลับไม่ได้มีใครชอบยายจอมวายร้ายทั้งสองอย่างคุณหนูหยางกับคุณหนูเจียงสักนิด เพราะว่าไอ้อ๋องนั่นกับไอ

รอยฉีกเหมือนผ่านศึกกับฝูงสัตว์ดุร้ายมา นางเพียงเห็นภาพนั้น หัวใจก็หวิวเหมือนถูกดึงลงสู่ด้านล่าง ด้วยสัญชาตญาณรักสัตว์นางจึงอุ้มมันกลับมาที่บ้าน ปฐมพยาบาล ทำแผลให้มัน ให้อาหารมันแม้ตัวเองแทบไม่มีอะไรประทังชีวิตแล้วก็ตาม เมื่อมันลืมตาขึ้นมองนางครั้งแรกตั้งแต่นั ้นก็ไม่ยอมไปไหนอีกเลย

้ว กิริยามารยาทของเจ้าของร่างเดิมก็ยิ่งไม่อาจเทียบได้กับคุณหนูที่เกิดในจวนตระกูลขุนนาง เมื่อนางได้หมั้นหมายกับเว่ยอวี้เซวียนชายหนุ่มรูปงามแห่งยุค จึงกลายเป็นที่เกลียดชังของสตรีเหล่านั้น และนางก็ยังทำเรื่องไม่ดี ตบตีกับเหล่าคุณหนูอยู่บ่อยครั้งและยังดูถูกคนที่ต่ำต้อยกว่า ทำให้ผู้คนต่างพากันก่นด่าสาปแช่งนางอยู่เสมอ ไม่เพียงเท่านั้นนางยังทุบตีบ่าวไพร่ทุกคนที่ทำให้นางไม่พอใจอีกด้วย

เธอรู้มาว่าแมรี่ได้มีคนเอาไปเลี้ยงแล้วเพราะภรรยาของพุดนั้นแพ้ขนสัตว์ซึ่งเธอก็ตกลงแม้ว่าจะไม่อยากทำแบบนั้นก็ตามที “สบายดีคนใหม่ที่เอาไปดูแลก็ดูแลดีมากตัวอ้วนกลมกว่าเดิมอีก”เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็รู้สึกโล่งใจทันทีที่อย่างน้อยแมวของเธอก็เจอกับเจ้าของที่รักมันเ หมือนกันกับเธอ