ข้าอยากเป็นภรรยาจอมยุทธ์ Novels & Stories

"ฉันเป็นคนคลอดเธอออกมา ฉันให้เธอเรียนโรงเรียนอาชีวศึกษาเธอก็ต้องเรียน! ฉันให้เธอแต่งกับเสี่ยวหวังเธอก็ต้องแต่ง!" "ฉันมีชีวิตแย่ ๆ แบบนั้น เธอถือสิทธิ์อะไรไปมีชีวิตที่ดี? สามีของฉันหนีไปจากฉัน เธอที่สิทธิ์อะไรมีสามีและแม่สามีที่รักเธอแบบนั้น?" "เธอควรจ ะเป็นเหมือนฉัน!"

นาทาเลียมองหน้าอีฟด้วยสายตาแห่งความเจ็บปวด “ไม่ใช่ท่านหญิงนาทาเลีย แต่แค่นาทาเลียจริงๆ ข้าอยากเป็นคนธรรมดาที่ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย อยากจะเดินเท้าเปล่าแล้ววิ่งเล่นในนาข้าวที่พึ่งจะเก็บเกี่ยว อยากจะมีสามีที่เห็นว่าข้าเป็นภรรยาไม่ใช่เห็นข้าเป็นเครื่องมือที่เขาจะใช้เพื่อก้าว ไปสู่เส้นทางแห่งอำนาจ..”

“เพราะงั้น... มันไม่ใช่แค่ว่าเรามีประโยชน์กับคุณกรรึเปล่า แต่พวกเราน่ะ อยากจะมีสิ่งที่ทำให้ภูมิใจในตัวเอง เพื่อให้รู้สึกว่าเหมาะสมที่จะอยู่เคียงข้างคุณกร... พวกเราอยากให้คุณกรรู้สึกภูมิใจที่ได้พวกเราเป็นภรรยาค่ะ!” “เห็นด้วย... ในที่สุดก็เข้าใจ... ฉันอยากจะเป็นคน... ที่คู่ค วรกับคุณกร... ให้มากกว่านี้!”

“ข้าไม่อยากเป็นสตรีที่ต้องพึ่งพาสามีอย่างเดียว หากจะเป็นภรรยาของใครสักคนข้าก็อยากจะเป็นภรรยาที่ยืนเคียงข้างสามีได้โดยที่ไม่ถูกนินทาว่าร้ายในภายหลัง…” เมื่อครู่ เธอบอกว่าไม่อยากพึ่งพาสามี…นั่นเธอหมายถึงเขาอย่างนั้นเรอะ!

เธอเหน็ดเหนื่อยกับการเป็นสาวใช้และไม่ชอบการทำงานเป็นสาวใช้มากๆ เลย แต่ทว่าการเป็นสาวใช้นั้นทำให้เธอมีเพื่อนและเธอน่าจะอยู่ในคฤหาสน์ซากอสได้สบายใจมากกว่าการเป็นนางบำเรอของเขา “ข้ายินดีที่จะเป็นสาวใช้ต่อไปค่ะ..หากนายท่านเมตตาก็ช่วยทำให้ทุกอย่างมันเหมือนเดิม” อย่าฆ่าเธอก็ พอแล้ว เธอยังอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปนานๆ ..

“เลือกเจ้าสาวด้วยตัวเอง” “…” “ผมหวังอย่างยิ่งว่าเธอจะทำหน้าที่ภรรยาได้ดีเหมือนแม่ของผม ที่เป็นทั้งภรรยาที่ดีของคุณพ่อและแม่ที่ดีของลูก ๆ” ศิลาเอื้อมจับมือเล็กของหญิงสาว

"พี่สะใภ้ เรื่องเช่นนั้นมันจะไปมีได้อย่างไร หากท่านทำได้จริง พวกข้าทุกคนคงต้องหลีกทางให้ท่านเป็นจอมยุทธ์อันดับหนึ่งแห่งยุทธภพเสียแล้ว" อวี้หลันเก็บกระบี่เข้าฝักอย่างสง่างาม มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย "จอมยุทธ์อันดับหนึ่งหรือ... ข้าไม่อยากเป็นหรอก" "เช่นนั้นท่านอยากฝึกเพื่ออะไ รเล่า"

"ทำอย่างไรได้ ข้าเป็นบุตรสาวที่ท่านพ่อรักมากที่สุดนี่น่า" หวังลี่จูยักไหล่ ในเมื่อนางเป็นนักรบไม่ได้ เช่นนั้นนางก็จะขอมีสามีเป็นนักรบก็แล้วกัน

"ท่านแม่ลูกใช้เสื้อเช็ดแล้วขอรับ ท่านพ่อบอกว่าเกิดเป็นบุรุษจะทำตัวเหมือนสตรีได้อย่างไร มีครั้งใดบ้างที่ทหารยามออกรบจะได้กินของดี ๆ ต่อให้ตกพื้นคลุกฝุ่นคลุกดิน ก็ต้องกินประทังชีวิต แล้วซีหงซื่อของลูกนับเป็นอะไรได้ เพียงแค่ไม่ได้ล้างก่อน กินได้สบายมาก" "พูดเช่นนี้หมายคว ามว่าเจ้าอยากเป็นทหารเช่นเดียวกับบิดา" "โอ้ว..ลูกไม่ถนัดการใช้แรงงานเช่นเดียวกับพี่ชายและท่านพ่อหรอก ลูกขอเป็นกุนซือวางแผนการรบให้พี่ชายดีกว่า"

“เจ้ารู้หรือไม่ บุรุษเดียวที่ข้าอยากเป็นภรรยาของเขาก็คือ อ๋าวเซียวเหรินผู้นั้น” “ความฝันเจ้าสูงส่ง แต่เชื่อเถอะ หากปรารถนาแล้ว ก็ต้องคว้ามันมาให้จงได้”