Romans & histoires ความรักผสมความเกลียดชัง

น้ำ มองใบหน้าที่อิดโรยของตัวเอง แม้จะอาบน้ำแล้ว แต่ความเหนื่อยล้าจากก้นบึ้งของหัวใจก็ยังคงฉายชัด ความหวาดกลัวในดวงตาเป็นสิ่งที่ซ่อนง่าย แต่ความเกลียดชังนั้นยากที่จะปกปิด มันเอ่อล้นอยู่ในใจฉัน มากมายจนแทบจะระเบิดออกมา ฉันอยากให้เขาเห็น เห็นว่าฉันรังเกียจเขามา กแค่ไหน แต่ฉันต้องแทนที่ความเกลียดชังด้วยความรัก ความรักที่มีต่อดีแลนที่รักของฉัน อย่างน้อยก็ในตอนนี้

ความเกลียดชังที่เคยมี เต็มเปี่ยม บัดนี้มันถูกเจือจางด้วยความเวทนา และ 'ความรัก' ใช่... นางรักศัตรูผู้นี้เสียแล้ว รักในความซื่อตรงที่โง่เขลาของเขา รักในความรุนแรงที่แฝงความหวงแหน และรักในอ้อมกอดที่อบอุ่นที่สุดเท่าที่นางเคยได้รับ

“ง่ายจัง ทั้งที่ทำกับหนูขนาดนั้น ทำกับหนูขนาดนั้นเรียก ‘เกลียด’ มากกว่า ‘รัก’ นะพี่คีย์ วันนั้นพี่ข่มขืนหนู ถึงพี่ไม่ได้ให้คนมารุมโทรม แต่พี่ก็ปล่อยให้คนรุมตบหนู พี่ใจร้ายมากพี่คีย์ หนูอยากจะเกลียดพี่ให้สุดหัวใจ แต่เพราะรักพี่ไง หนูถึงต้องอยู่กับความรู้สึกทั้งรักทั้งเกลียด แบบนี้” น้ำเสียงของจิลลาสั่นเครือก่อนที่น้ำหยดหนึ่งจะหยดลงโดนที่แก้มของผม ผมรีบแหงนหน้ามองใบหน้าที่สะสวยของจิลลา

ราทำร่วมกัน แต่ขณะเดียวกันฉันก็คิดถึงความเลว! ใช่! ความเลว! ความเลวที่เขาทำกับฉัน ฉันคิดถึงความเลวพวกนั้นไปพร้อมกัน ตอนนี้ฉันถึงได้เหมือนทั้งรักทั้งแค้น ทั้งเสียใจและทั้งโกรธเกลียด ทำยังไงก็ไม่หาย ความรักก็ไม่หาย ความเจ็บปวดเสียใจก็ไม่หาย ความโกรธเกลียดก็ไม่หาย ฉันไม่รู้ต้องทำยังไงดี

แต่เพราะชอบมากก็เลยเจ็บมากเป็นพิเศษ การจะเปลี่ยนความรู้สึกจากรักเป็นเกลียดมันทำได้ไม่ยาก แต่ทั้งรักทั้งเกลียดนี่สิ.. จะทำยังไงดี “จีนเกลียดเด็กเลี้ยงแกะ” “.....” “แต่วันนี้.. จีนเป็นเด็กเลี้ยงแกะเองค่ะ”

“เห็นแก่ที่ท่านอายุมากจึงไม่อยากให้เหนื่อยเกินไปนัก เรื่องความรู้สึกของเสวียนซือชิงเดิมทีข้าไม่ควรพูด แต่ท่านเป็นคนฉลาด อีกไม่นานก็คงรู้ว่านางยังรักท่านอย่างมาก เรื่องการปลอมตัวทำงานหนักข้าจึงคิดว่าไม่จำเป็น ขอเพียงท่านอธิบายต่อนางให้เข้าใจ ทุกอย่างจะต้องออกมาราบรื่นอย่างแน่ นอน” “ชิงชิงยังรักข้าอยู่เช่นนั้นหรือ” “รัก แต่แน่นอนว่ายังมีโกรธเกลียดปะปนอยู่ด้วย”

แต่เธอก็รู้ดี ความเกลียดนั้นมีต้นกำเนิดจากรัก รักที่มากเกินไป รักที่เขาใช้เป็นพันธนาการ ทั้งรัก ทั้งเกลียด ทั้งอยากวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด แต่ในขณะเดียวกัน ก็ไม่อาจก้าวออกไปได้อีกแล้ว เพราะหัวใจของเธอ ได้ถูกขังไว้ในกรงทองที่เขาสร้างขึ้น

็คงจะมีแค่ความเกลียดชังเท่านั้น แม้ว่าเมื่อก่อนฉันจะรักเขามากแค่ไหนแต่พอมาเจอแบบนี้ความรักก็เปลี่ยนเป็นความเกลียดได้ รักมากเท่าไหร่ก็เกลียดมากเท่านั้น ฉันไม่เคยเกลียดใครเท่าเขามาก่อนในชีวิตแต่ในเมื่อโชคชะตาทำให้เราต้องกลับมาเจอกันฉันก็ต้องยอมรับชะตากรรมซึ่งฉันก็หวัง ว่าไม่นานเวรกรรมที่ทำร่วมกันมากับเขาจะหมดไปฉันคงต้องหมั่นทำบุญเยอะจะได้เจอเขาแค่ชาตินี้ชาติเดียว

บไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม่เคยบอกเธอว่า การที่ทำงานตลอดเวลา ช่วยให้ไม่คิดถึงพ่อมากนัก และย่าก็คงเหมือนกัน เห็นความรักของปู่ที่มีต่อย่า และความรักของพ่อที่มีต่อแม่แล้ว ทำให้เธอคิดว่าบางทีไม่อยากแต่งงาน ไม่อยากผูกพันธ์ไม่อยากรักใคร กลัวเวลาผิดหวัง กลัวต้องจากกัน รู้ว่าตัว เองถ้ารักก็รักมาก นิสัยคงเหมือนย่ากับแม่

หญิงสาวตอบชายหนุ่มกลับไปอย่างมั่นใจ พร้อมกับยกยิ้มหวานออกมาให้กับเขา ใครจะไปคิดว่าเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นมามากมายในชีวิตของเขาและเธอ จะนำพาให้พวกเขามีวันนี้...เรื่องราวเริ่มต้นจากความแค้น แต่บรรจบกันด้วยความรัก ถึงแม้จะไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ลิขิต แต่โชคชะตาก็ทำให้ ทั้งคู่มีกันไปตราบนานเท่านาน