Romans & histoires ความรักผสมความเกลียดชัง

�อบกอดปกป้องหนูเล็กของเฮียเมฆตลอดไปเช่นกัน อดีตบอดี้การ์ดมาดกวน ตอนนี้อารมณ์ปั่นป่วนยิ่งกว่าพายุฝน ความสับสนปนทรมานก่อเกิดความเจ็บแปลบแสบทรวงถึงขั้วใจ คำพูดตอกย้ำของเกล็ดมุก เป็นเช่นน้ำใสรินรดหัวใจที่แห้งเหี่ยวให้ฟื้นตื่นด้วยความจริงที่ทำให้สุขใจ แต่เขาหลงลืม บางอย่างไป น้ำใสที่เกล็ดมุกใช้ราดรดมันคงผสมน้ำกรดกระมัง เพราะหลังจากนั้นไม่นาน หัวใจดวงเดิมก็ถูกน้ำกรดกัดกร่อนทำร้ายให้เจ็บปวดทรมาน ด้วยความจริงที่ว่า เมียของเขา หล่อนกำลังเข้าพิธีแต่งงาน

งคงมีร่างหนาของผู้กุมบังเหียนนั่งอมยิ้มเปรมปรีดิ์ไปกับความรักของหนุ่มสาวต่างเชื้อชาติ ความรักที่เริ่มต้นจากความแค้น ความเข้าใจผิด ลงเอยด้วยการผูกหัวใจสองดวงเอาไว้แนบแน่น ไม่น่าเชื่อว่าความเกลียดชังจะแปรเปลี่ยนเป็นความรักได้มากขนาดนี้ ถ้าไม่เกิดขึ้นกับตนเองหรือคนในครอ บครัว คงไม่มีใครเชื่อว่ามันจะเป็นไปได้

จุ๊บ ริมฝีปากร้อนฉกจูบคนป่วยอย่างเอาแต่ใจ ประคองหน้าคนตัวเล็กปรับองศาเล็กน้อยให้พอดีกับรสจูบของเขา จูบที่เต็มไปด้วยความคิดถึง จูบที่บอกให้เธอรู้ว่าเรื่องของเราคือเรื่องจริง และจูบที่แฝงความน้อยใจที่เขามี แอบขบเม้มเบาเบาเป็นการลงโทษที่เธอจำเขาไม่ได้

ความสับสนที่บิดเบือน ดีแลนเริ่มสับสนระหว่างความเกลียดชังกับความรัก เขามักจะนอนกอดอีวาแน่นหลังจากการเผชิญหน้าที่ดุเดือด โดยใช้คำพูดที่โหดร้ายเพื่อปฏิเสธความรู้สึกรักใคร่ที่ก่อตัวขึ้น “ฉันเกลียดเธอ อีวา คาร์เตอร์... เกลียดทุกอย่างที่เป็นของเธอ...” ดีแลนเคยกระซิบข้างหูของเ ธอในยามเช้ามืด “แต่ฉันจะให้เธออยู่กับฉัน... จนกว่าฉันจะเบื่อการแก้แค้นนี้”

ในความสุข มีความทุกข์ซ่อนเร้น ประโยคนี้ไม่เกินจริง แม้กายแนบชิด เสียงครางบ่งบอกถึงความสุขอันเปรมปรีดิ์ ต่างถ่ายทอดความรู้สึกที่มีแก่กันและกัน ทว่าในใจลึกๆ กลับเปี่ยมไปด้วยความเศร้าหมอง โบกทับด้วยรู้สึกผิดที่นับวัน ยิ่งมากขึ้นและมากขึ้น ความตั้งใจของจันทร์สุด

ยอมรับว่าทั้งรักและเกลียด รักเหมือนได้เจออีกครึ่งชีวิตที่เคยหล่นหาย แต่ยังคงเกลียดกับสิ่งที่เธอกระทำกับเขาจนตายทั้งเป็น! »»-------✧-------««

สิบสองปีผ่านวาบไปในชั่วพริบตา ทั้งหวาน เปรี้ยว ขม และเผ็ดร้อน ทุกความรู้สึกปะปนกันไปหมด ถ้าเป็นเมื่อก่อน เจี่ยนจือคงฝืนสายตาให้แข็งกร้าว ทำหน้าเย็นชาแล้วบอกเขาว่า “ไม่เกลียด” จะบอกทั้งเขาและตัวเองว่าจากนี้ไปก็เป็นเพียงคนแปลกหน้าต่อกัน การปล่อยวางอย่างแท้จริงคือการที่ไม่มีทั้ง ความรักและความเกลียดชัง เพราะแม้แต่การเกลียดใครสักคนก็ยังต้องใช้แรง

"เฮียเข้าใจแล้ว" "หนูอยากจะเกลียดคุณแต่หนูก็ทำไม่ได้..คุณมันเลว..อึก" น้ำหนาวจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของแฟนหนุ่มด้วยความเคียดแค้นและเจ็บใจภายในใจทั้งรักทั้งเกลียดในเวลาเดียวกัน

เขามองใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังนั้นด้วยความเจ็บปวดที่ยากจะอธิบาย หัวใจของเขาที่เคยเต็มไปด้วยความหวังและความรัก กลับถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดในคืนแรกของการแต่งงาน “ได้ถ้าคุณอยากให้ผมเกลียดคุณมากขนาดนั้น” อคิณเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความรู้สึกที่ยากจะบ รรยาย “คุณจะได้เห็นเองว่าผมจะทำให้คุณรักผมได้ยังไง”

บเจียนตาย และจะทรมานเธอให้หนักให้สาสมกับความผิดที่เธอก่อไว้กับน้องชายของเขา แต่หัวใจกลับร่ำร้องเรียกหาการสัมผัสแนบชิดจากผู้หญิงคนนี้ ในเวลานี้เขาจึงรู้สึกเหมือนทั้งรักและชังเธอ มันเป็นความรู้สึกสับสนที่ก้ำกึ่งกันจนเขาแยกไม่ออก เขารักและต้องการเธอ ไม่อยากให้เธอต กไปเป็นของชายอื่น ในขณะเดียวกันเขาก็เกลียดเธอ และอยากทรมานเธอให้สาแก่ใจ