คุณหนูร่านราคะ Novels & Stories

​ “คะ” รัศมีแขทำตาโต เขากำลังเอ่ยถึงฉายาของเธอใช่ไหม สาวน้อยทำปากยื่น แล้วเอ่ยเสียงห้วนๆ “ค่ะ ลูกหมีเป็นปีศาจ แล้วก็ยังจะเป็นอยู่นะ”

"ชื่ออะไรจ๊ะหนู" คนตรงหน้่าถามอย่างเป็นมิตรขณะที่ฉันนั่งลงตรงโซฟาฝั่งตรงข้าม "หนูชื่อฟาเรนท์ค่ะ" ฉันตอบยิ้ม ๆ "เป็นแฟนตาธันเหรอลูก คบกันนานแล้วเหรอทำไมแม่ไม่เห็นรู้เลย"

กัวเหมยฮวาสาวใช้ส่วนตัวยื่นผ้าเช็ดหน้ามาให้คุณหนู นางมักจะเรียกคุณหนูของนางว่าคุณชายน้อยเช่นเดียวกับชาวเมืองเป่าจู คราแรกที่เรียกขานคุณหนูเช่นนั้นนางเคยโดนนายท่านลงโทษสั่งโบยไปสามครั้ง ครั้นนายท่านพบว่าคนทั้งเมืองก็เรียกคุณหนูเช่นเดียวกับนาง ครั้งต่อมาที่นางเรียกอีก จึงมิได้ถูกลงโทษ

เธอตอบเสียงเบา แต่ก็ยิ้มตามความเป็นห่วงของเขา “พี่อยากให้เรียกแทนตัวเองว่า หนู ได้ไหมคะ” “ได้ค่ะ” กระต่ายพนักหน้าตอบรับอย่างว่าง่ายเพราะเธอแพ้คำว่า คะ ค่ะ ของเขาเอาเสียมากๆ

คุณหนูแกล้งถามด้วยความอยากรู้ “ใครบ้างล่ะครับที่ไม่รู้จักคุณคิมหันต์… ซุปตาร์ชื่อดังตัวแม่… เอ๊ย… ตัวพ่อ”

สาวใช้นามว่าเสี่ยวอิ๋ง เดินวนเวียนอย่างกระวนกระวายอยู่ภายในเรือนของคุณหนู ตอนนี้ใกล้จะสว่างแล้ว พวกสาวใช้ที่ทำหน้าที่ยกอ่างล้างหน้าเข้ามาก็จะต้องสังเกตเห็นแน่ๆ ว่าคุณหนูหายตัวไป “หากความแตกล่ะก็ ข้ากับคุณหนูคอขาดเป็นแน่” ภายในห้องนอนของคุณหนูนั้นปกติดี เครื่องเรือนมีเท่าที่ จำเป็นแต่ก็มีรสนิยมดี สมฐานะคุณหนูสกุลใหญ่ที่มีชื่อเสียงของเมืองหลวง คุณหนูไม่ว่าจะเป็นผู้ใดล้วนแล้วแต่ได้รับการอบรมว่าจะต้องเก็บเนื้อเก็บตัว เรียนรู้ศิลปะความรู้แขนงต่างๆ เพื่อเป็นคุณหนูในห้องหอรอคอยบุรุษที่คู่ควรเหมาะสมมาสู่ขอไปเป็นศรีภรรยา

จากแอดมินเพจบันเทิงสายเผือกตัวแม่ ลืมตาอีกทีเจียงซือซือกลับทะลุมิติมาเป็นคุณหนูสายรองผู้ไร้ตัวตน แถมยังพ่วงมากับ “ระบบกินเผือกระดับจักรวาล” ที่ยิ่งขุดความลับคนอื่นได้มากเท่าไร นางก็ยิ่งมีเงิน มีของกิน และมีชีวิตดีขึ้นเท่านั้น แต่ปัญหาคือระบบดันเกิดบั๊ก จนเสียงในใจของนางกระจายออกไปให้คนรอบตัวได้ยินเสียอย่างนั้น จากความลับสาวใช้ แม่เลี้ยง ขุนนาง สนม ไปจนถึงแผนกบฏระดับแผ่นดิน ทุกคนที่ถูกนางมองหน้าต่างพากันหน้าซีด เพราะไม่มีความลับใดรอดพ้นสายตาของคุณหนูสามเจียงไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น คนที่ได้ยินเสียงในใจนางชัดที่สุดกลับเป็น “เซียวอี้หราน” เจิ้งกั๋วกงผู้เย็นชาดุจพญายมหน้าหยก จากที่คิดจะใช้คุณหนูสายเผือกเป็นหน่วยข่าวกรองส่วนตัว ไฉนสุดท้ายกลับกลายเป็นว่าแม่ทัพผู้ไม่เคยหวั่นไหวต่อผู้ใด ดันตกหลุมรัก

เสียงหนูบัว " อ่า อืม เป็นไงหืม ไหนว่าของพี่ไม่ใหญ่ " ชายหนุ่มถามหญิงสาวออกไป เมื่อเขาได้คิดถึงคำพูดของเธอที่กล้ามาว่ามังกรของเขาเล็กกว่าของผัวเธอเขาต้องสั่งสอนเธอสะบ้าง

"เจ้าจะบ้าหรือ ข้าก็พูดไปเช่นนั้น จะรักได้อย่างไรเขาน่ากลัวเพียงนั้น ไม่ใช่หนุ่มหล่อในฝันเลยสักนิดหนวดเคราเฟิ้มเหมือนโจรราคะแบบนั้นใครจะรักลง ก็แค่พูดขำ ๆ ให้คนคิดจริงจังก็เท่านั้นเผื่อพวกเขาจะเห็นใจข้าบ้าง" "อ้อ คุณหนูยอดเยี่ยมอีกแล้ว แต่คุณหนูขอรับท่านอ๋องล่วงเกิน คุณหนูเพียงนั้นแล้วนะขอรับ จะไม่แต่งได้อย่างไร"

ไป๋รั่วซีเรียกสาวใช้เสียงเบา “เพคะพระชายา” ฟู่เหนียงรับรู้ถึงภาระของคุณหนูของนางที่เพิ่มขึ้น