Novel & Cerita จงชิง จักรพรรดิเซียนระบบพันธนาการ

สายตาที่จับจ้องมาพร้อมกับรอยยิ้มของเขาทำให้ชญาดารู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนจนเธอต้องหลุบตาลงต่ำไม่กล้าสบตากับเขา “เห็นไหม หนูบอกแล้วพ่อก็ไม่เชื่อ” คนตัวเล็กรีบยืนยันขึ้นอีกครั้ง

“เวลาจะพิสูจน์ให้เจ้าเห็นว่าทุกสิ่งที่ข้าพูดคือความจริง ข้าจะทำให้เจ้าเชื่อใจข้าให้ได้ ข้าคือฮ่องเต้แห่งแคว้นจ้าวเมื่อเปล่งคำใดออกไป ย่อมหมายถึงสิ่งนั้นคือคำปฏิญาณของข้า” เซียวเหวินอี้ประคองดวงหน้างดงามของนางในดวงใจไว้ในอุ้งมือ ยิ้มให้นางอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะแตะริมฝ ีปากจุมพิตนางอย่างดูดดื่ม เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักมากมายที่ต้องการจะบอกให้นางรับรู้ หากได้บัลลังก์กลับคืนมา ผู้ที่จะได้ตำแหน่งฮองเฮาข้างกายฮ่องเต้อย่างเขาคือนางเท่านั้น สตรีคนอื่นจะไม่มีใครเทียบเท่านางได้ “ถ้า... ถ้าวันหนึ่งข้าถูกเซียนจิ้งจอกจับตัวกลับไป ท่านจะลืมข้าหรือไม่”

ตำหนักสิงอวิ๋นถูกควบคุมอย่างสมบูรณ์ในเวลาไม่ถึงหนึ่งถ้วยชาประตูโถงใหญ่เปิดออก เงาร่างสูงในฉลองพระองค์สีดำก้าวเข้ามาอย่างสงบแต่หนักแน่น ผืนผ้าสีเข้มกลืนไปกับความมืด มีเพียงแววตาที่เย็นเฉียบราวเหล็กกล้า เขาคือจ้าวเจิ้งหรง ฮ่องเต้แห่งต้าเยี่ยนในราตรีนี้มิได้สวมอา ภรณ์โอ่อ่า หากแต่งกายคล้ายผู้บุกยึดมากกว่าผู้ครองบัลลังก์มังกร “ไท่ซ่างหวงประทับอยู่ที่ใด”

“ข้าเคยเป็น... ผู้พิทักษ์แห่งพันธะ... และเจ้าคือผู้สืบต่อคำสัญญา...” เสียงนั้นบ่งบอกว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องเปลี่ยนแปลงรับสิ่งที่มันเป็นของตนตั้งแต่มีแรก “ในวันที่งูขาวคลายพันธนาการ... โลกทั้งปวงจะคืนสู่สมดุล...

“บอกข้า มันผู้นั้นเป็นใคร ข้าจะล้างแค้นให้เจ้าเอง…” ฟ่านเมิ่งส่งสายตาออดอ้อนให้กับเจ้าปีศาจหนุ่ม “ซีห่าว เจ้าช่างดีกับข้านัก หากข้ารู้เช่นนี้ตั้งแต่แรก ข้าคงไม่มีสายตาไปมองชายอื่น ไม่ดื้อ ไม่ซุกซนกับเจ้า จะตามใจเจ้าทุกอย่าง ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะทำเพื่อข้าได้ถึงเพียงนี้” แล้วดวงตา ของนางก็แปรเปลี่ยนเป็นความเคียดแค้น “มันผู้นั้น ไอ้มนุษย์ที่ทำร้ายข้า มันมีนามว่า จ้าวตงหยาง พลังชีพของมันแข็งแกร่ง ถ้าเจ้าจัดการมันได้ แล้วสูบกลืนพลังของมัน ข้าคิดว่า เจ้าจะต้องกลายเป็นราชาปีศาจพังพอน ที่มีแข็งแกร่งเป็นแน่”

สิ้นคำ 'ทวนจันทรากระจ่าง' อาวุธเทพที่ใช้ประหัตประหารเทพเซียนผู้ทำผิดกฎสวรรค์พลันปรากฏพร้อมกับแท่นมังกรวัชระ ทวนด้ามมหึมาตั้งตระหง่านท่ามกลางฟ้าดิน ปลายด้านคมกริบวาววับสะท้อนแสงสุริยันแผ่กลิ่นอายกดดันน่าครั่นคร้ามต่อผู้พบเห็น ถูกโซ่ตรวนสายฟ้าเส้นหนาอย่างวัชระม่วงครามจา กแท่นมังกรวัชระพันธนาการแน่นหนาดั่งพยัคฆ์ถูกคุมขังในกรงทอง ไม่อาจแสดงพลังอำนาจที่แท้จริงของตนเองได้

สุดาท้าทาย “แล้วฉันจะเชื่อ พนันกันได้เลยเจ้านายไม่ให้เธอค้างหรอก เค้าลือกันให้แซ่ดว่าเจ้านายหวงเธอมาก”

ฉีเยี่ยนหลี่กอดฮั่วอู๋ซวนเอาไว้อีกครา พร้อมกับกางกรงเล็บที่ยาวกว่ามนุษย์ทั่วไป เป็นกรงเล็กของจิ้งจอกสาว ทว่าก็ยั้งเอาไว้ แล้วครูดแผ่นหลังกับหัวไหล่ของเขาจนเป็นรอย ร่างบางสั่นสะท้าน ความเสียวเกาะกุมครอบครองไปทั้งร่างของนาง ฉีเยี่ยนหลี่เผลอไผลแอ่นตัวเด้งส่วนอ่อนนุ่ มตรงจุดนั้นขึ้นรับเอาแกนแข็งแรงของฮั่วอู๋ซวน

หลงจ่านเหยียนส่ายหน้า “หม่อมฉันผู้สูงวัยมิอาจช่วยชีวิตพระองค์ได้ เพียงแค่ทำให้พระองค์ฟื้นขึ้นมาชั่วคราวเท่านั้น พระองค์ทรงถือครองดวงชะตาจักรพรรดิแห่งแดนมนุษย์ซึ่งอยู่ใต้พระบัญชาของจักรพรรดิจื่อเวย หม่อมฉันผู้สูงวัยไม่อาจเข้าไปก้าวก่ายความเป็นความตายของพระองค์ไ ด้เพคะ” “เจ้ากลัวว่าเราตายไปแล้ว เจ้าจะต้องฝังร่างตายตามไปด้วย?” ฮ่องเต้ตรัสถามเสียงเย็นเยียบ

ปรากฏร่างของสตรีรูปงามสง่าราวเทพธิดา นางคือ ชิงเยว่ เทพแห่งจันทรา ผลึกน้ำแข็งเริ่มสั่นสะเทือน เสียงแตกร้าวดังขึ้นทีละนิด...ก่อนที่มันจะระเบิดออก เผยให้เห็นร่างของมังกรดำที่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ