Novel & Cerita จงชิง จักรพรรดิเซียนระบบพันธนาการ

องค์ชายสามหน้าถอดสี ร้องเสียงหลง "ใครกล้าขยับ...หัวของมันหลุดออกจากบ่าแน่!" หรงเยี่ยนคำรามเสียงต่ำ ทหารองครักษ์ขององค์ชายสามที่ตั้งท่าจะบุกเข้ามาถึงกับหยุดกึกเมื่อเห็นนายของตนถูกจับเป็นตัวประกัน เซี่ยวซินเดินเข้าไปหยิบ'ตราลัญจกรจักรพรรดิ' ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานขึ้นมาพลา งชูขึ้นสูง

กายโฉมสะคราญล่มปฐพีลุกขึ้นมุ่งหมายไปต่อกรกับบุรุษที่ครั้งหนึ่งยอมละทิ้งเกียรติคุกเข่าวิงวอนเขามิให้แตะต้องหลินม่านเถียนทว่าคนผู้นั้นกลับท้าทายอำนาจของจ่างกงจู่หนึ่งเดียวของหนานซ่งเช่นนางโดยการสะบั้นสัมพันธ์นั้นไปจนสิ้น "ฝ่า...บาท" นางกำนัลคนสนิทกับองครักษ์ผู้ ติดตามก้มหน้าคุกเข่าต่อหน้าองค์เหนือหัวกันทุกผู้มีเพียงเซี่ยจิ่นเหยาที่กระทำเพียงย่อกายลงเท่านั้น

เซียวจื่อเซียนเดินลงจากบัลลังก์มากุมมือนางไว้ท่ามกลางสายตาขุนนางที่เหลือที่ต่างพากันหมอบกราบด้วยความยำเกรง "ชิงเยียน... เจ้าคือพรล้ำค่าที่สวรรค์ประทานมาให้ข้าและแผ่นดินชิงจริงๆ"

นัยน์ตาสีดำขลับของจวินชิงอวี่ทอประกายความมั่นใจและสติปัญญาที่มองขาดในทุกหมากอาภรณ์สีแดงเพลิงของเขาดูราวกับจะพริ้วไหวได้เองแม้ไร้ลม ภายใต้แสงจันทร์เช่นนี้ บุรุษผู้มีรูปโฉมงดงามเหนือปุถุชนดูประหนึ่งเทพเซียนที่จุติลงมา ลั่วชวงหวงยืนอยู่ในระยะที่ใกล้กับจวิน ชิงอวี่มาก นางลอบคิดในใจว่า ยามที่เขาทำตัวเสเพลเขาก็ดูเจ้าเล่ห์เย้ายวนอย่างเหลือล้น ทว่า…เมื่อใดที่เขาเริ่มจริงจัง กลิ่นอายแห่งอำนาจบารมีของจักรพรรดิที่แฝงอยู่นั้นกลับแผ่ซ่านออกมาจนสัมผัสได้ “ถ้าอย่างนั้น ท่านช่วยบอกข้าทีเถิดว่าในห่อผ้านั้นบรรจุสิ่งใดไว้ ?”

วทั้งปาก “พี่คิน ปล่อยหวา...อื้อ~” คนถูกกดไว้ใต้ล่างขยับตัวไม่ได้เลย ร่างหนักที่โถมทับเธออยู่นี้ราวกับจะบดขยี้เธอให้จมลงไปกับที่นอน อคินซุกไซ้ไปทั่วทั้งเรือนร่างราวกับเสือร้ายที่โหยหิว การขาดสติทำให้เขายิ่งกระทำอะไรต่อมิอะไรไปอย่างที่ใจปรารถนา ทั้งปลดเปลื้องและระบายความอ ัดอั้นใจให้กลายเป็นความกระสันที่มีต่อคนในอาณัติ โดยไม่เปิดโอกาสให้ร่างที่ดิ้นขลุกขลักใต้ลำตัวแกร่งนั้นหลุดพ้นจากพันธนาการไปได้เลย

ตาเฒ่าพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาสั่นพร่าด้วยความอาลัย "พันธนาการที่ผูกเจ้าไว้กับโลกใบเดิมกำลังจะขาดสะบั้นลง จางซุนเสวี่ย เจ้าคงอยากให้นางได้เป็นอิสระอย่างแท้จริงแล้วสินะ" เซียวจิ่งอันมองจี้หยกที่หม่นแสงลงด้วยความสับสน "ข้าจำได้ว่าจี้หยกนี้คือตัวแทนของท่านแม่เจ้า หรือว่าดว งวิญญาณของนางกำลังจะบอกอะไรเรา"

ชีวิตที่ปลอดภัย สงบสุข และหลุดพ้นจากกงจักรแห่งอำนาจที่จ้องจะทำลายเขา นางพร้อมจะสวมหัวโขนเป็นนางปีศาจเพื่อปกป้องชายที่นางรักเพียงคนเดียวตลอดไป ภายในท้องพระโรงอันโอ่อ่าตระการตา บรรยากาศกลับหนักอึ้งและคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตึงเครียด องค์ฮ่องเต้ หลี่เซว ียนหยวน ทรงประทับอยู่บน บัลลังก์มังกร ด้วยสีพระพักตร์ที่เคร่งเครียดถึงขีดสุด พระหัตถ์ที่วางอยู่บนพนักพิงรูปมังกรนั้นสั่นระริกเล็กน้อยด้วยความกริ้วปนวิตกที่มิอาจสะกดกลั้น

เสียงของเขาราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยอำนาจกดขี่ เพลงผ้ากัดริมฝีปากแน่น พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้เสียงสั่น เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่เพียงแค่ 'เงิน' แต่มันคือ พันธนาการ ที่จะผูกมัดเธอให้ตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ "เก็บของซะ เธอต้องย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของฉันตอนนี้"

พระราชโองการสมรสพระราชทานจึงเกิดขึ้นทันที ภายใต้ดวงหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรา กิริยานุ่มนวลอ่อนโยน ซือเร่อกำลังฉีกยิ้มกว้างอยู่ในใจ พันธนาการเริ่มต้นจากเผด็จศึกลูกมังกรผู้สุภาพสง่างาม...เป้าหมายคือรัดรึงตำแหน่งอันสูงส่งยิ่งใหญ่ในใต้หล้า

ณรงค์บอกเสียงห้วนๆ มือกำเข้าหากันแน่น แสดงออกให้รู้ว่าโกรธแค้นแทนเพื่อนรักมากแค่ไหน “อ้อ...ผมลืมแนะนำไปเลย นี่คือคุณเวลัญจ์ ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของวสันต์ครับ” “สวัสดีครับ ผมสารวัตรทรงยศ เป็นเจ้าของคดีของคุณวสันต์ครับ” ทรงยศแนะนำตัวเองหลังจากรับไหว้หญิงสาวเรียบร้อยแล้ว