จวน Novels & Stories

… ย่านการค้าตรอกจูเชวี่ย เมืองหลวงจิงเฉิง บรรยากาศยามบ่ายคล้อยคึกคักไปด้วยผู้คน พ่อค้าแม่ขายตะโกนเรียกลูกค้าเซ็งแซ่ รถม้าของชนชั้นสูงวิ่งสวนกันขวักไขว่ ทว่าเป้าหมายของคุณชายฉู่หาใช่ร้านเครื่องประดับหรือโรงเตี๊ยมชื่อดัง แต่เป็นอาคารไม้สามชั้นที่ตั้งตระหง่านอยู่สุดปลาย ถนน ป้ายชื่อสลักอักษรสีทองอร่าม ´หอซิงหยวน´ ภายนอกดูคล้ายหอนางโลมและโรงน้ำชาชั้นเลิศ ทว่าเบื้องหลังกลับเป็นศูนย์รวมข่าวกรองและตลาดมืดที่ใหญ่ที่สุดในแคว้นต้าฉู่ สถานที่ซึ่งคนยุคปัจจุบันอย่างนางเรียกว่าเครือข่ายข้อมูลใต้ดิน

“อาเซียง หากท่านยังอยู่ ข้าจะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง นางพึมพำเบา ๆ เสียงล้อรถม้ายังคงดังต่อเนื่อง ไม่มีใครตอบคำพูดนั้น จวนโหวตั้งอยู่ทางเหนือของเมือง กำแพงสูงทอดยาวล้อมพื้นที่กว้างใหญ่ ประตูหลักทาสีแดงเข้ม ประดับหมุดทองเหลืองเรียงเป็นระเบียบ เหนือประตูแขวนป้ายไม้ลงรักส ีดำ ตัวอักษรสีทองเขียนชื่อจวนอย่างสง่างาม ทหารยามยืนเฝ้าทั้งสองด้าน โคมแดงถูกแขวนตลอดแนวทางเดิน ขบวนเจ้าสาวหยุดลงหน้าประตู เสียงดนตรีมงคลดังขึ้นอีกครั้ง

เมื่อลืมตาขึ้นมาโดยไร้ความทรงจำ นางกลับถูกบุรุษรูปงามผู้หนึ่งบอกว่า ตนคือ “ลี่หนิงหนิง” สตรีอุ่นเตียงที่ต้องใช้เรือนร่างตอบแทนบุญคุณของเขา หวงเฟยเทียน ท่านอ๋องผู้เปี่ยมด้วยราคะ ไม่เพียงครอบครองนางทุกค่ำคืน แต่ยังเปิดทางให้หยวนเปา องครักษ์หนุ่มคนสนิท เข้ามาร่วมเสพสุขกับร่างกายของนางอย่างเร่าร้อน ทว่าในจวนอ๋องแห่งนี้ บุรุษทั้งสองมิใช่ผู้เดียวที่ปรารถนานาง... พระชายาจื่ออิน สตรีสูงศักดิ์ผู้หลงใหลได้ทั้งชายและหญิง ก็หมายตาจะลิ้มลองความหอมหวานจากเรือนร่างของนางเช่นกัน...

เขตชานเมืองเมืองเหวินจิง ในจวนหลังใหญ่อันเงียบสงบ มีลานเรือนที่ลึกมาก ๆ อยู่

ตกลงใครกันแน่ที่เป็นหน้าม้า ในขณะนั้นเอง มีคนมาเคาะประตู หลินหว่านหรูเปิดประตูและเห็นชายวัยสี่หรือห้าสิบคนหนึ่ง “สวัสดี คุณคือคุณหลินใช่ไหม” “ใช่ค่ะ แล้วคุณคือ?” “ผมคือ จางเฉียง รองผู้จัดการทั่วไปของเครือบริษัทเทียนเฟิงกรุ๊ปสาขาหนานเจียง”

จวนแรก ตั้งอยู่ใกล้ค่ายทหาร มีพื้นที่กว้างขวาง รายล้อมด้วยต้นไม้ร่มรื่นและธารน้ำใสสะอาดที่ไหลผ่านด้านหลังที่ดิน เหมาะสำหรับการเพาะปลูกและพักผ่อนหย่อนใจ ตัวจวนสร้างด้วยไม้เนื้อดี ประณีตบรรจง ท่านจะได้สัมผัสกับความสงบและเป็นส่วนตัว แม้จะอยู่ใกล้ค่ายทหาร จวนนี้ราคา 500 เหรียญทอ งขอรับ จวนที่สอง: ตั้งอยู่นอกกำแพงเมือง มีพื้นที่กว้างขวางสุดลูกหูลูกตา เหมาะสำหรับการทำการค้า เพราะตั้งอยู่บนเส้นทางค้าขายหลัก ผู้คนมากมายต้องผ่านไปมา จึงเหมาะแก่การทำธุรกิจการค้า ท่านจะได้ทั้งความสงบและโอกาสในการสร้างความมั่งคั่ง ราคา 1,000 เหรียญทองขอรับ

จวนพักตากอากาศนอกเมือง ท่านอ๋องพานางขี่ม้าออกมานอกเมือง ลัดเลาะมาตามเชิงเขาที่เงียบสงบ ด้านหน้าคือประตูจวนขนาดใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่ติดชายป่าของชิงโจว ซึ่งแทบจะไม่มีบ้านเรือนอยู่แถวนี้ แต่จวนนี้กลับมีขนาดใหญ่ และเต็มไปด้วยบ่าวไพร่มากมาย ซึ่งรอทั้งคู่อยู่ “อันหล ิน เรามาถึงแล้ว” นางยังไม่ยอมคุยกับเขา แม้ว่าจะรู้สึกตื่นเต้นกับจวนหลังนี้ อีกทั้งสวนที่พึ่งตกแต่งด้วยดอกโบตั๋น และเบญจมาศหลากสี ซึ่งล้วนแต่เป็นดอกไม้โปรดของนางทั้งสิ้น

ไหลเยี่ยนฟางจึงรีบสั่งให้บ่าวรับใช้ไปเชิญแขกผู้สูงศักดิ์เข้ามาพบที่เรือนจินหยวน ซึ่งเป็นเรือนพักส่วนตัวและเป็นเรือนหลักของจวนตระกูลจง เพื่อเป็นการให้เกียรติและรักษาหน้าให้อีกฝ่ายอย่างถึงที่สุด เมื่อถังอวี่ถงก้าวเท้าเข้าสู่เขตรั้วจวนตระกูลจง บรรยากาศรอบกายพลันเปลี่ยนจา กความพลุกพล่านสู่ความโอ่อ่าหรูหราที่แฝงไปด้วยระเบียบวินัยอันเคร่งครัด ทว่าเมื่อนางเดินลึกเข้าไปจนถึงหน้าเรือนหลัก หญิงสาวก็ต้องชะงักฝีเท้าพลางเงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่อ ที่จำหลักด้วยอักษรทองคำล้ำค่า ‘เรือนจินหยวน’

“กูก็แค่พูดไปงั้น มึงกลับเถอะ กูจะดูบัญชีของอาทิตย์ที่แล้ว แล้วก็จะไปชั้นใต้ดิน” “แสดงว่าเมื่อคืนไม่อิ่มสินะ” ไอ้ขาบแซวเพื่อนรักเมื่อได้ยินคำว่า ‘ชั้นใต้ดิน’ ก็ชั้นใต้ดินของผับแห่งนี้คือซ่องที่คนมีเงินและมีอิทธิพลแวะเวียนมาใช้บริการกัน “ให้ตายเถอะไอ้ขาบ ในหัวมึงมีแต่ เรื่องเซ็กซ์รึไงวะ”

ท่ามกลางความกระอักกระอ่วน ชายชราร่างผอมสูงผู้หนึ่งก็ก้าวออกมา ใบหน้าอีกฝ่ายมีแววตื่นเต้นยินดีฉายชัด อวิ๋นซือและทุกคนต่างรู้จักกันดีว่าเขาคือใคร ‘ฉิงซื่อผิง’ เถ้าแก่หอฟู่เถิง ร้านเครื่องประดับที่เก่าแก่ที่สุดในเมืองหลวง สายตาในการคัดเครื่องประดับของเขา แม้แต่ฮองเฮาในวัง หลวงยังตรัสยกย่องว่าเป็นที่หนึ่ง