จักรพรรดินักรบผู้ทรงพลัง Novels & Stories

“การที่เดินไม่ค่อยมีแรงเป็นเพราะอาการประชวร ตอนสมัยไท่ซ่างหวงหนุ่ม ๆ ถือได้ว่าเป็นนักรบผู้กล้ามีวรยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของเป่ยถัง พระองค์ทรงฝึกฝนทั้งกำลังภายนอกและภายใน ตอนนี้พระองค์อายุมากแล้ว มีโรคมากมายรุมเร้า แต่การใช้กำลังภายในแกะสลักนั้นยังคงมีอยู่เพ คะ” “มีกำลังภายในของพวกนี้จริง ๆ เหรอ?” หยวนชิงหลิงถามอย่างอยากรู้อยากเห็น ในนิยายกำลังภายในเคยพูดว่าหากฝึกฝนกำลังภายในจนไปถึงระดับสูง สามารถใช้กลีบดอกไม้โปรยปรายหรือใบไม้ปลิดปลิวทำร้ายผู้คนได้

ศึกรบแต่ละครา กลยุทธ์พิชิตเหล่าศัตรูแต่ละครั้ง ล้วนเป็นหมิงเฉิงที่นำทัพขึ้นหน้าอย่างอาจหาญเปี่ยมพลังเต็มไปด้วยความสามารถไร้ขีดจำกัด เขาเป็นนักรบมังกร เป็นพยัคฆ์คำรามราวราชันย์แห่งขุมนรก ในขณะที่ราชองครักษ์ของเขาผู้นี้ลอบเป็นกุนซือผู้ฉลาดปราดเปรื่องอยู่เบ ื้องหลังความสำเร็จ เป็นผู้คุมบังเหียนเดินหมากทางการเมืองที่แท้จริง

รชายคนโตจะได้รับตำแหน่งรัชทายาท องค์ชายคนอื่นๆ ก็ไม่เคยคิดจะแย้งชิงหรือแข็งข้อเหมือนราชวงศ์อื่น เพราะมีข่าวลือว่าบุตรชายคนแรกของตระกูลจะได้รับพลังลึกลับบางอย่าง ไม่มีใครล่วงรู้แน่ชัดว่าคือสิ่งใด ว่ากันว่าจ้าววหยุ่นหลงนั้นมีร่างกายแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้า ฟันแทงไม่เข้าทนไฟ นอ กจากร่างการจะแข็งแกร่งแล้ววรยุทธเก่งกาจเหนือผู้ใด เพราะเหตุนี้ไม่ว่าจ้าวหยุ่นหลงกีธาทัพไปทำสงครามแย้งชิงดินแดนที่แคว้นใด ก็ไม่มีแคว้นใดหยุดทัพของพระองค์ได้เลย ไม่เว้นแม้กระทั้งแคว้นเว่ย

ฝ้าจับจ้องรูปร่างสูงใหญ่เกินบุรุษ เต็มไปด้วยความองอาจและผึ่งผาย เส้นเสียงเต็มไปด้วยอำนาจและเหี้ยมหาญดั่งเช่นนักรบเจนจัดสงคราม ใบหน้าหล่อเหลาหากแต่งดงามราวอิสตรีรับกับดวงเนตรคู่สวยเต็มไปด้วยความแข็งกล้าและดุดัน ลักษณะเช่นนี้หาใช่บุคคลต่ำต้อยด้อยวาสนาแม้แต่น้อย ต รงกันข้ามมีวาสนาเต็มไปด้วยอำนาจและบารมีระดับจักรพรรดิเลยทีเดียว

หวังพึ่งของเก่า ขายของเก่า และไม่มีทางรังแกคนอ่อนแอ “สาวน้อย ชายชราเป็นจักรพรรดิดาบที่แข็งแกร่ง! ท่านพ่อของเจ้าไม่สอนการมีเมตตาต่อผู้อื่นหรือ?” ดวงตาของชายชราผู้นั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจ รวมทั้งแรงกดดันก็เพิ่มขึ้นเอ่อล้น นับตั้งแต่เขาได้เลื่อนระดับขึ้นมาเป็นจักรพรรดิแ ห่งดาบ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่ไว้หน้าเขา

ชายหนุ่มผู้โชคดี เดินถือดอกไม้ ไปบนเวที ใบหน้าหล่อเหลา แดงก่ำ ด้วยความอาย ที่จู่ๆ ก็ได้มาแบบไม่ทันตั้งตัว "รบกวน แนะนำตัวครับ " "ผมชื่อ นักรบครับ เป็นเพื่อนร่วมงาน ของเจ้าบ่าว " "คุณนักรบ ได้รับช่อดอกไม้ ตำนานเขาบอกว่า จะได้แต่งงาน เป็นคนต่อไป คุณนักรบ คิดยังไงครับ "

ฐานชั้นในของพระราชวังจนดังไปถึงด้านนอก กองทหารเกียรติยศทั้งสิบหกแปดธงและสิบหกกองทัพเปล่งเสียงกึกก้องดังกระหึ่มไปทั่วทั้งแผ่นดิน “ข้าทรงพระเจริญหมื่นๆ ปี!” “ข้าจงทรงพระเจริญหมื่นๆ ปี!” บัดนี้องค์รัชทายาทหลี่หลงจี ได้ขึ้นครองราชย์สมบัติกลายเป็นสมเด็จพระจั กรพรรดิ และทรงมีพระนามว่าถังเสวียนจง นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่หกแห่งราชวงศ์ถัง ฉลองพระองค์มังกรพลิ้วไหวต้องสายลมโบกสะบัดไปมา ประหนึ่งกำลังยินดีกับเจ้าแผ่นดินและเจ้าชีวิตพระองค์ใหม่แห่งจักรวรรดิมังกรผืนนี้

หน้าตาแบบนี้คงมีแต่ในวังหลวงเท่านั้น เขาอาจจะเคยเห็นนางที่ไหนสักแห่งในนั้น ถึงได้รู้สึกคุ้นตาเช่นนี้ “แล้วท่านเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาถามข้าแบบนี้” คนผู้นี้คงเป็นทหารสินะถึงได้กร่างใส่ชาวบ้านแบบนี้ “ข้าแซ่เกา ชื่อของข้าคือหรงซาน”

ทรงพลัง สะท้อนถึงความเกรี้ยวกราดและความเจ็บปวดของการถูกหักหลังในอดีตชาติ ในขณะที่มือขวาบรรเลงทำนองที่แหลมสูง เฉียบคม และทรงอำนาจ เปรียบเสมือนสุ้มเสียงของจักรพรรดินีที่กำลังประกาศศึกสงคราม ความแตกต่างอย่างสุดขั้วระหว่างเรือนร่างอันบอบบางงดงามกับพลังเสียงดนตรีอันมหาศาลและ

แสงตะวันสาดส่องลงมากระทบใบหน้าคมสันของหนานกงจื่อหาน โอรสองค์แรกของจักรพรรดิแคว้นหนาน มีสถานะเป็นถึงจิ้งอ๋อง ผู้ปกครองหัวเมืองตะวันตก ภายในลานฝึกยุทธ์ เสียงดาบฟาดฟันกลางอากาศ เสียงฝีเท้าเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแม่นยำ มือที่จับดาบมั่นคงและเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งการ สังหาร บ่งบอกได้ว่า เจ้าของดาบแกร่งกล้ามากเพียงใด ไม่นานนักเขาก็เอาชนะคู่ต่อสู้อย่างง่ายดาย พร้อมกับเสียงสรรเสริญดังก้องอาณาเขต