ชุลมุนวุ่นรักเปลี่ยนฮูหยินแม่ทัพอย่างข้าให้เป็นชายาอ๋อง Mga Nobela at Kwento

เรื่องย่อ เยว่หมี่ป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองระยะที่สี่ (ระยะสุดท้าย) ในวัยเพียงยี่สิบเจ็ดปี ไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานอีกต่อไป แม้ครอบครัวจะมั่งมีด้วยทรัพย์สมบัติ ตระกูลมหาเศรษฐี ดังสำนวนที่เขาว่ากัน สุขภาพดีคือลาภ ใครจะคิดว่าสวรรค์ยังเมตตาเยว่หมี่ ตื่นขึ้นมาในยุคโบราณเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายต่างจากยุคที่เธอจากมา ที่สำคัญ ตัวละครทั้งหมดมาจากนิยายที่เธอเพิ่งอ่านจบ!ที่สำคัญกว่านั้นเธอมาอยู่ในร่างของนางร้ายของเรื่องอีก ตายแน่เยว่หมี่ เอาแล้วถ้านี่คือโอกาสที่สองของการใช้ชีวิต เยว่หมี่ขอใช้ชีวิตอย่างสงบ แต่กลับไม่สงบอย่างที่คิด สิ่งที่หลี่เสียวฟางเจอมาทำให้เธอต้องร้ายกาจ! และชายที่เธอรักยังมาหลวงลวงเธออีก เพราะเหตุนี้นางถึงต้องร้าย บทในนิยายทำให้เห็นเพียงพระเอกนางเอกเท่านั้น งานนี้เยว่หมี่ขอสู

"ท่านแม่ทัพมีฮูหยินแล้วอย่างนั้นหรือ แม่นางหลิวเจ้ารู้ได้อย่างไร ว่าท่านแม่ทัพแต่งงานแล้ว" สิ่งที่ได้ยินทำให้หยางหยุนซีตกใจ เขาคิดว่าท่านพ่อจะยกน้องสาวให้แต่งเป็นฮูหยินท่านแม่ทัพเสิ่น แม้ไม่เห็นด้วยแต่ก็ไม่คิดขัดขวาง ถึงอย่างไรเป็นฮูหยินแม่ทัพก็ถือว่ามีเกียรติ แต่แม่นาง หลิวกลับบอกว่า ท่านแม่ทัพแต่งงานแล้ว เช่นนั้นน้องสาวของเขามิกลายเป็นเพียงอนุหรอกหรือ "คุณชายหยาง น้องสาวข้าคือฮูหยินของแม่ทัพเสิ่น"

แต่สุดท้ายเขาก็บ่ายเบี่ยงไม่ยอมรับการแลกเทียบดวงชะตาโดยอ้างว่าตระกูลชุยยังอยู่ระหว่างไว้ทุกข์ให้นายหญิงผู้ล่วงลับ เนื่องจากตอนนั้นฮูหยินสกุลชุยผู้เป็นมารดาของเขาเพิ่งจากไปได้ไม่ถึงปี เมื่อส่งแม่สื่อกลับไปแล้ว ชุยซืออวิ๋นเปลี่ยนร่างเป็นเสือร้ายจับนางขย้ำอย่างไม่ปรานี ท่าทีขอ งเขาหลังจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นแปรปรวนคาดเดาอารมณ์ไม่ถูก

ชิงเหลียนที่ได้รับความรักจากท่านอ๋องอย่างเต็มเปี่ยมถึงสองวัน ท่านอ๋องจัดให้นางถึงใจ จนนางได้ลืมแม่ทัพไป๋ไปจนสิ้นหมดแล้ว บัดนี้จะไม่มีฮูหยินแม่ทัพไป๋อีกต่อไป จะมีเพียงชายาอ๋องลุ่ยเท่านั้น นางขยับยันกายขึ้นหมายจะออกไปข้างนอก หลังขลุกอยู่แต่ในห้องกับท่านอ๋องมาส องวันเต็ม “ตื่นแล้วหรือชายาข้า” ท่านอ๋องที่กอดกลึงกายนุ่มเอ่ยถามหลังจากที่พานางขึ้นสวรรค์

“น่าเสียดายที่ข้าจะไม่เชื่อฟัง ข้าจะเกี้ยวแม่ทัพปีศาจ หว่านล้อมสามีด้วยถ้อยคำหวานซึ้ง ให้ท่านกระชุ่มกระชวยหัวใจทุกชั่วยามทีเดียว” “เจ้าช่างน่ารักใคร่ ฮูหยินข้า ไยข้าแสนโง่เขลา จำนนต่อโชคชะตา ยกเจ้าให้ชายที่มอบความสุขให้เจ้าได้ ในที่สุดเจ้าก็ทำให้ข้าเปลี่ยนใจ...”

แม่ทัพหนุ่มปรบมือช้าๆ แววตาเต็มไปด้วยความชอบใจ "ข้าเป็นชายชาติทหาร เกลียดนักพวกสตรีที่เอาแต่บีบน้ำตาอ่อนแอ ทำตัวเป็นหลิวลู่ลม ข้าชอบสตรีที่ปากกล้าและตรงไปตรงมาเช่นเจ้าฮูหยิน! เรื่องชงชาแต่งตัว ข้ามีบ่าวไพร่เป็นร้อยทำแทนอยู่แล้ว เจ้าไม่ต้องลำบากหรอก อยากนอนตื่นสายแค่ไหนก็ ย่อมได้ จวนของข้าเลี้ยงดูเจ้าได้สบายมาก!" ชิงฮวนอ้าปากค้าง คิ้วปลิงแทบจะหลุดร่วงลงมากองกับพื้น 'บ้าไปแล้ว! เจ้าหน้าอสูรนี่มันสติฟั่นเฟือนหรืออย่างไร! ข้าด่าทอเขาฉอดๆ ถึงเพียงนี้ เขายังจะเอ่ยปากชมข้าอีกหรือ!'

แม่ทัพหนุ่มโน้มกายคร่อมทับ ปลายนิ้วยังวนเล่นบนเต้านุ่มนิ่มอย่างหลงใหล ก่อนจะเริ่มบทรักต่ออย่างเร้าร้อน หลันอวี้จับจ้องร่างแกร่งที่กำลังบำเรอสวาทนางอย่างพอใจ พลันยิ้มเยาะในใจ ครานี้นางได้ร่างกายของเขามาครอบครองแล้ว ไป๋ซูเหยา ข้าต่างหากที่ควรจะได้ตำแหน่งฮูหยินของเขา รอยยิ้มพึงพอใจผุดขึ้นขณะที่ร่างบางสั่นไหวไปตามแรงกระแทกของแม่ทัพหนุ่มอย่างหนักน่วง ……

แม่ทัพผู้เคยยืนกลางสนามรบโดยไม่กะพริบตากลับเสียอาการเพียงเพราะเอ่ยถึงสตรีคนหนึ่ง องค์รัชทายาทยื่นมือมาตบบ่าเขาเบา ๆ “แม่ทัพของข้าที่ไม่เคยพ่ายกลศึกใด...” “…ดูเหมือนจะพ่ายให้ว่าที่ฮูหยินเสียแล้ว” ไป๋หยางเจ๋อหลบสายตา รอยแดงพาดผ่านโหนกแก้มอย่างไม่อาจปิดบัง

แต่ครั้นกระนั้นความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจากช่องทางรักน้อยๆ นี้ ก็ทำให้หยวนเข่อซิงลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นางพยายามเขยิบกายถอยหนีจากท่านแม่ทัพผู้นี้ไปด้วยความ น่าสงสาร “เจ้าจะหลบหนีไปไย ในเมื่อข้ารักปักใจเจ้าจนจะกลืนกินเจ้าเข้าไปทั้งตัวดังนี้แล้ว เจ้าก็ควรเป็นฝ่ายกล ืนกินข้า โอบอุ้มข้าเข้าไปในร่างกายเจ้าสิมันถึงจะถูก ไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ตั้งแต่ก่อนหน้านี้ไปจนวันตาย เจ้าจะต้องเป็นฮูหยินของข้าจางหลี่เฉียงคนนี้ตลอดไปไม่พรากจาก”

หรูหรั่นเซียงนับเป็นฮูหยินผู้ได้รับมหาโชค อดีตแม่ทัพเฉินไม่เปิดรับสตรีหน้าไหนมาให้นางขุ่นข้องหมองใจ ขนาดสาวใช้ข้างห้อง เขายังขับไล่ขายให้พ่อค้าทาส ไม่ยอมให้นางต้องคิดมาก การครองศักดิ์ฐานะฮูหยินแม่ทัพเฉินราบรื่นเรื่อยมา กระทั่งสามีด่วนจากไป บุตรชายขึ้นครองตำแหน่งแม ่ทัพแทน นางกลับต้องประสบ