Novel & Cerita ซาตาน

ใต้อาณัติครั้งที่ 16 And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, (Revelation 20:7) และเมื่อเวลาหนึ่งพันปีนั้นล่วงไปแล้ว ซาตานจะได้รับการปลดปล่อยออกจากคุกของมัน (วิวรณ์ 20:7) +++++ แองเจโลจับลำคอของฟ้าที่กำลังฮีตด้วยสีหน้าเย็นชาไร้อารมณ์ ไม่ได้สนใจเลยว่ากลิ่นฟีโรโมนของอีกฝ่ายจะยั่วยวนมากแค่ไหน เพราะสำหร

ตื๊ด “ สวัสดีครับคุณพ่อ // ครับลูกเอง “ แอตลาส ที่รับโทรศัพท์มาจากแฮ๊คจากนั้นเขาก็กล่าวสวัสดี คุณพ่อหรือที่เรียกอีกอย่างว่าหลวงพ่อซาตานนิค ของโบสถ์ซาตานิคนั้นแหละ ฮาเวิทน์เมื่อได้พูดกับลุกชายที่เป้นลูกชายเพื่อนรักที่ตายจากไป นั้นเลยทำให้ฮาเวิทน์รู้สึเป็นห่ว

เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวจึงยกตัวเธอขึ้น เอามือวางข้างๆ แขนของเขาเพื่อยันตัวขึ้นเล็กน้อย “ก็คุณเป็นซาตาน จะไม่ให้ฉันคล้อยตามคุณได้อย่างไง หรือว่าคุณอยากให้ฉันเป็นนางฟ้าล่ะ” ออสเตนเอ่ยถามเขา

​เจเดนโอบกอดร่างระหงของเธอไว้แน่น ฝังจูบลงบนเรือนผมสีดำเงางามของเธออย่างแสนรัก "เราทำมันด้วยกันต่างหาก กวินตรา... คุณคือหัวใจและลมหายใจของผม และจากนี้ไป ไม่มีใครบนโลกนี้ที่จะพรากเราออกจากกันได้อีกแล้ว" ​ทั้งคู่แลกเปลี่ยนจูบอันแสนหวานและลึกซึ้ง ท่ามกลางแสงอาทิตย ์ยามเย็นที่ส่องประกายระยิบระยับทาบทาเมืองหลวงเบื้องล่าง เป็นการปิดฉากความแค้นอันยาวนาน และเปิดประตูต้อนรับอนาคตอันรุ่งโรจน์ของสองซาตานผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งวงการการเงินอย่างแท้จริง

เธอสวนกลับทั้งที่ร่างสั่นสะท้าน “เออ กูคือซาตาน แล้วมึงก็ควรสวดอ้อนวอนให้ซาตานตนนี้” เขากระแทกเน้น ๆ จนเธอหลุดเสียงครางออกมา “อ๊ะ~ อ๊ะ~ คิงส์ จะ...จุก”

ใช่แล้ว ชายตรงหน้าเขาคือซาเวียส์ ราชาปีศาจของเผ่าอีกาผู้มากด้วยเลห์และเป็นถึงมือขวาของซาตานแห่งโลกปีศาจ การที่เขามาอยู่ที่นี่ต้องไม่ใช่เรื่องบังเอิญและไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน “นั่นสิทำไมกันน้า ออกมาเที่ยวเล่นที่โลกมนุษย์อย่างเจ้าบ้างก็ดีไม่ใช่เหรอ ให้ข้าอุดอู้ อยู่แต่ในโลกปีศาจน่ะน่าเบื่อจะตายไป”

เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ ฉันยืดแขนให้เขาใส่กุญแจ แอบสั่นนิดๆ ด้วยความหวาดกลัว เขาล็อกกุญแจมือทั้งสองข้าง แล้วเขาก็เดินมองฉันรอบเตียง ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังอยู่ในนรก และคนตรงหน้าไม่ใช่ออสตินที่ฉันรู้จัก เขาคือ ซาตาน ในร่างของมนุษย์ "คุณรู้ไหมว่าผมเป็นห่วงคุณแค่ไหน" เขา เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่ดุดัน เขาค่อยๆ เอาลายด้ามแส้ลูบไล้บนความเป็นหญิง หนักๆ เหมือนกับว่ามันจะเข้าไปในนั้น แต่ก็เอามันออกไปจากตัวฉัน ฉันเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ฉันรู้ค่ะ"

เธออ้อนวอนเขาอีกครั้งเผื่อเขาจะนึกสงสารเธอบ้าง แล้วปล่อยเธอเป็นอิสระ "หมดเวลาสำหรับเด็กดื้ออย่างเธอแล้วละนิ๊กกี้ เตรียมตัวรับบทลงโทษจากพี่ให้ดี เพราะพี่ไม่ใช่เทพบุตรบนฟ้าแต่เป็นซาตาน ซาตานที่จะกระชากวิญญาณของเธอออกจากร่าง ถ้าเธอยังดื้อรั้นก็จะโดนจัดหนัก แบบนี้จนกว่ากี้จะหายดื้อ!...."

‘ไม่นะกอหญ้า เธอรักเค้าไม่ได้ ชอบก็ไม่ได้ จำไม่ได้หรือไง เขาทำอะไรไว้บ้าง เขาคือซาตานในคราบเทพบุตรเท่านั้น’ หญิงสาวเตือนตัวเอง ก่อนที่กอหญ้าจะตกใจเสียงกรีดร้องยาวนานของเพื่อนสาวคนสนิท พัชราใช้มือปัดไปมาก่อนร้องเสียงโหยหวน กอหญ้าเข้าไปเขย่าเพื่อนสาว “พัช แกเป็นอะไร� �ันร้ายเหรอ” พัชราน้ำตาไหลพรากกอดกอหญ้าแน่น “ ทำไม ทำไมนะญ่า ทำไม ทำไม” พัชราร้องไห้สะอึกสะอื้นกอดหญิงสาวแน่นตัวสั่นเล็กน้อย กอหญ้าลูบไหล่เพื่อนสาวไปมาอย่างปลอบใจ

คฤหาสน์ลิเบอรี ขณะนี้คาร่ากำลังเฝ้ารอโดมินิกอย่างใจจดใจจ่อ เธอบินมาหาคู่หมั้นหนุ่มที่อเมริกาได้สองวันแล้ว แต่ก็ไม่เห็นแม้เงาของโดมินิก จนคุณนายซาร่า ลิเบอรี มารดาของชายหนุ่ม ต้องโทรไปตามพ่อลูกชายตัวดีให้มาหาว่าที่ลูกสะใภ้ของนางที่บ้าน โดยการออกคำสั่งอย่างเผด็จการ เม ื่อมารดาสุดที่รักแต่ทว่าโหดยื่นคำขาดมาแบบนี้มีหรือเพลย์บอยหนุ่มจะไม่ยอมทำตามโดยดุษฎี