ท่านแม่ทัพ ฮูหยินเรียกท่านไปทำนา の小説・ストーリー

“ท่านแม่ทัพช่วยนางไว้จากโจรป่า เพราะหน้าตาที่คล้ายกับฮูหยินน้อยกระมังถึงรับนางเป็นสาวใช้ก่อนที่จะ… นั่นแหละ! ท่านแม่ทัพสั่งไว้แล้วให้เจ้าส่งสาวใช้เข้าไปเป็นสายในเรือนนาง ฮูหยินเป็นพระนัดดาฮองเฮา อย่าให้ความหึงหวงของสตรีทำให้เกิดภัยต่อจวนแม่ทัพเป็นอันขาด”

นางนั่งรอซื่อหลันอยู่หน้าเรือนเล็กของนาง ผ่านเวลาไปครู่ใหญ่จนนางคาดว่าท่านแม่ทัพเฉินคงจะอาบน้ำชำระกายเรียบร้อยแล้ว นางจึงเดินนำหน้าซื่อหลันที่ถือโถน้ำแกงตามหลังคุณหนูของนางไป เมื่อเดินไปถึงเรือนใหญ่อิงฮัวถามพ่อบ้านเหยาว่าท่านอาอยู่ที่ไหน พ่อบ้านบอกว่าท่านแม่ทัพอยู่ในห

แม่ทัพพยักหน้าเล็กน้อย “นางว่าอย่างไรอีก” “ฮูหยินกล่าวว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องในเรือน ไม่จำเป็นต้องให้ท่านแม่ทัพลำบากใจ”

“นายท่านหลีไม่ชมชอบสตรีเจ้าค่ะ” นางหูฝาดไปหรือ? ณ ค่ายทหาร สุดท้ายแล้วเหล่าทหารกล้าที่พึงมีเวลาพักผ่อนได้ไม่นานกลับต้องลุกขึ้นมาจับดาบอีกครั้งเป็นเพราะแม่ทัพหลีไปยั่วยวนโทสะของฉีฮ่องเต้

จู่ ๆ เขาก็นึกถึงคำของเจียงฉินที่เล่าเรื่องราวในยามที่เดินทางมาที่นี่ว่า ‘ท่านแม่ทัพ ทางที่ดีอย่าทำให้ฮูหยินโกรธจะดีกว่านะขอรับ’ สำทับด้วยหลินเนี่ยนเจินที่กล่าวออกมาอย่าเลื่อนลอยว่า ‘รักชีวิตอย่าคิดสู้เมีย’ สินะ

ด้านฟางซินเอ่ยเสนอแนะความคิด เขาถูก 'ท่านแม่' เรียกตัวเข้าพบทันทีที่พ่อบ้านชราแห่งจวนแม่ทัพขึ้นเกี้ยวกลับไป พี่น้องคนอื่นในหอโคมเขียวต่างส่งสายตากรุ้มกริ่ม ผู้คนต่างคิดไปในทางเดียวกันว่า เห็นทีท่านแม่ทัพจะติดใจลีลาของนายโลมอันดับหนึ่งของหอเราแล้วกระมัง

คนถูกเรียกฮูหยินทำหน้าเหวอ นางไม่ยอมนั่งแต่หันมาเถียงเขา “ข้าไม่ใช่สักหน่อย ท่านจะทำให้พวกเด็กๆ เข้าใจผิดแบบนี้ไม่ได้นะ” “ไม่ใช่อย่างนั้นหรือ? ในเมื่อเจ้าเป็นท่านแม่ของเสี่ยวซวงก็เท่ากับเป็น ฮูหยินของข้า ไม่ถูกที่ตรงไหนกัน?”

แม่ทัพฮวนจึงรับนางมาอยู่ในกองทัพ ใหทำงาน นางกลายเป็นแม่ครัวที่ทหารกล้าชื่นชอบฝีมือในการทำอาหารของนางมากนัก และยามนี้นางคือน้องสาวบุญธรรมของหลานฮวน แม่ทัพหญิงหนึ่งเดียวและเป็นลูกศิษย์สายตรงของชินอ๋องที่น้องคนจะรับรู้ นอกจากหนิงอ๋อง จูไห่เฉายิ้มยินดี อีกเพียงสองวันนางจะได้เจอกับบุตรสาวแล้ว เมื่อถึงเวลาค่ำจึงพูดคุยกับฮูหยินใหญ่อย่างอารมณ์ดี หวงเหวินเทียนส่งนางเข้านอนก่อนจะมาหามารดาของตน หวงฮูหยินจับมือเขาขึ้นมาก่อนจะเอ่ย

พวกสาวใช้มองไปทางแม่นม เดิมพวกนางอยู่รับใช้ในห้อง แต่หลังจากนายท่านมา ฮูหยินก็ให้พวกนางออกมา ถ้าไม่เรียกหาห้ามเข้าไปข้างใน ท่านแม่ทัพเพิ่งจากไป ฮูหยินผู้เฒ่าหลินก็เข้าไปแล้ว จนถึงตอนนี้ฮูหยินก็ยังไม่เรียกพวกตนเข้าไป

“เมื่อครู่ผู้ใดบอกว่าจะเชื่อฟังฮูหยินกัน มิใช่ท่านหรอกหรือ? ท่านแม่ทัพ” อาซือหลันหันหน้ากลับมาจ้องมองแม่นางตรงหน้าทันที “แล้วเหตุใดเจ้าจึงกลับมาเรียกข้าว่าท่านแม่ทัพอีกแล้วเล่า? ตั้งแต่ที่ข้าฟื้นมา เจ้าก็เอาแต่เรียกข้าว่าท่านพี่มาตลอดมิใช่รึ?”