ท่านแม่ทัพ ฮูหยินเรียกท่านไปทำนา นิยาย & เรื่องราว

ซินเหมย “จวนแม่ทัพใหญ่หรือ เช่นนั้นฮูหยินเจ้าไปจัดการเรื่องแม่สื่อ ส่วนข้าจะไปปรึกษากับรองแม่ทัพหยวนเสียหน่อย” “เจ้าค่ะท่านพี่”

ได้ยินดังนั้น พ่อบ้านก็มีสีหน้าดีขึ้นและรีบพูดต่อ “บ่าวอยากรบกวนฮูหยิน ช่วยดูแลท่านแม่ทัพขอรับ” “ให้ข้าดูแลท่านแม่ทัพ? ทำอย่างไรเล่า? ปกติเขาไม่เคยเรียกพบข้าด้วยซ้ำ”

“อืม ดียิ่ง ไปทำงานต่อเถอะ เดี๋ยวข้านำขนมไปให้ท่านแม่กินด้วยมือตัวเอง” “เอ่อ... เจ้าค่ะท่านแม่ทัพ เชิญท่านแม่ทัพที่ศาลากลางสระบัวเลยเจ้าค่ะ ตอนนี้ฮูหยินน่าจะนั่งปักผ้าอยู่ที่นั่น” “ขอบใจมาก เจ้าไปทำงานเถอะ”

“จิ้นอ๋องขอรับ สตรีที่ท่านส่งไปเย้าแหย่ท่านแม่ทัพถูกพาตัวกลับมาแล้วขอรับ” “เร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ” “ฮูหยินฝากความมายังท่านด้วยขอรับ” “นางว่าอย่างไรเล่า พอใจหรือไม่ที่ข้าจัดการเรื่องพวกนี้แทนนาง”

“เจ้าใจเย็น ๆ ก่อนเถิดฮูหยิน ข้าจะให้คนไปถามข่าวคราวให้” “ท่านพ่อท่านแม่ อย่าได้กังวลใจไปเลยเจ้าค่ะ ข้าจะนำอาหารไปส่งที่ค่ายทหารพอดี เดี๋ยวข้าไปดูพี่ใหญ่ให้”

จ้าวเยว่เอ่ยขึ้นและทำท่าจะกระตุกม้าให้เดินไป “ไม่ได้นะขอรับ ข้าให้คนไปบอกท่านแม่ทัพ ว่าฮูหยินจะชมรอบ ๆ ค่ายเท่านั้น” “ไม่เป็นไรหรอกน่า เชื่อมือข้าเถอะ”

“ท่านพ่อบ้านโจวแจ้งบ่าวรับใช้ทุกคน ว่าท่านแม่ทัพมีคำสั่งให้เชื่อฟังฮูหยินเจ้าค่ะ หากฮูหยินบอกว่าได้ก็คือได้ ไม่ก็คือไม่ คำสั่งจากฮูหยินก็เหมือนออกจากปากท่านแม่ทัพ...” ลี่จินหยุดพูดไปครู่หนึ่ง เพราะนางต้องกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ “ฮืออ... คุณหนูเจ้าคะ ท่านแม่ทัพดีกับคุณหนูของบ่า วมากจริง ๆ แค่รู้ว่าท่านแม่ทัพดีกับคุณหนูไม่ทำเหมือนอย่างที่คนอื่นทำ แค่นี้บ่าวก็ตายตาหลับแล้วเจ้าค่ะ ฮือ ๆ”

ฮุ่ยหมิ่นเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง "ไม่ได้ เช่นนั้นแม่จะรีบจัดการให้เจ้า" ฮูหยินไป๋เรียกสาวใช้ข้างกายให้ไปตามแม่สื่อฝีมือดีของเมืองหลวงมาพบนางโดยด่วน

เสียงใสดังสนั่นไปทั่วจวน นางกำนัลผู้หนึ่งวิ่งตรงเข้ามาด้วยท่าทางตื่นตระหนก "ท่านแม่ทัพ ให้ข้าน้อย หลินหลิน มาปรนนิบัติรับใช้ฮูหยินเจ้าค่ะ" "อะไรอีกเนี่ย! แล้วข้ากลายเป็นฮูหยินของเขาตั้งเมื่อไหร่?" "เอ่อ...ท่านแม่ทัพทรงรู้ว่าฮูหยินเอ่ยถามเช่นนี้ เลยให้ข้าน้อยตอบไปว่า เอ่อ...เมื่ อยามราตรีอันเร่าร้อนของเราสองเจ้าค่ะ" นางกำนัลเอ่ยขึ้นอย่างไร้เดียงสา

นางจึงดึงแม่ทัพสือนั่งลงอย่างสงบ หลิงอวี๋เดินกลับไปที่ที่นั่งของตน แล้วเอ่ยอย่างใจเย็น “แม่ทัพสือ เมื่อครู่ข้าบอกกับฮูหยินสือไปแล้วว่าที่เรียกท่านมาในวันนี้มิใช่เรื่องนี้ แต่ข้าดีใจมากที่ท่านเป็นฝ่ายเริ่มที่จะสารภาพกับข้าเอง!”