ท่านแม่ทัพ ฮูหยินเรียกท่านไปทำนา Novels & Stories

นางไม่เข้าใจ ท่านแม่ทัพเป็นอะไรเนี่ย ร่างสูงถอนหายใจมองร่างบางที่ตอนนี้แววตาฉายแต่ความงุนงงและเอียงคอสงสัยในสิ่งที่ตนจะสื่อ เขาหงุดหงิดมานานแล้วที่คนตัวเล็กเรียกชื่อทุกคน ไม่ว่าจะเป็นไอ้เฉิงไห่หน้าจืด จื่อโม่ เหวินหงหรือเหมยเอ๋อร์ หากแต่พอกับเขาดันเรียกแต่ท่านแม่ทัพ ท่านแ ม่ทัพอย่างนู้น ท่านแม่ทัพอย่างนี้ น่าน้อยใจนัก

“ข้าเคยบอกเจ้าแล้วกี่ครั้ง หากท่านแม่ทัพไม่เรียกหา อย่าริอ่านเสนอหน้าไปเจอ คราวนี้เจ้าผิดที่ไม่ฟังคำสั่งข้า” “นายหญิงผู้เฒ่า ข้าแค่อยากเจอท่านแม่ทัพ” ฟู่หว่าอดมิได้ที่จะเริ่มปล่อยโฮเรียกความสงสารจากฮูหยินผู้เฒ่าปั๋วเฉิน “จากนี้บ่าวรู้สำนึกแล้ว จะไม่ไปรบกวนท่านแม่ทัพอ ีกเจ้าค่ะ นายหญิงผู้เฒ่า บ่าวผิดไปแล้ว” หรูหรั่นเซียงกลอกตาดำขึ้นฟ้า นึกคิดในใจช่างเอือมระอาผู้มีคุณ

มือหนาของแม่ทัพใหญ่เลื่อนมากอบกุมมือเล็กของฮูหยินคนใหม่ของเขาไว้แน่น หยางจวิ้นข่ายก้มลงกระซิบข้างใบหูที่ขึ้นสีเรื่อของซูเจียวจิน "ลาก่อน... ฮูหยินไร้ศักดิ์" รอยยิ้มของเขาสว่างไสวประดุจดวงอาทิตย์ในฤดูเหมันต์ "ยินดีต้อนรับกลับบ้าน... ยอดรักแม่ทัพไร้พ่าย"

คำพูดนั้นทำให้คนฟังถึงกับนิ่งงัน “ข้าเป็นฮูหยินอย่างนั้นหรือ แถมยังเป็นฮูหยินของท่านแม่ทัพอีกด้วย” เช่นนั้นหากเป็นถึงท่านแม่ทัพก็ต้องร่ำรวยและมีอำนาจมากเลยสิ แล้วเหตุใด...

“ถ้าอิ่มแล้ว งั้นเจ้าพาฮูหยินเจ้าไปพักผ่อนเถอะ” แม่ทัพใหญ่ซ่งเอ่ยขึ้นมาทันที หันไปบอกให้บุตรชายพาภรรยากลับเรือนไปพักผ่อน ก่อนที่ฮูหยินของเขาจะทำเสียบรรยากาศไปมากกว่านี้

“แล้วตอนที่กลับมาท่านแม่ข้าไม่ได้เอ่ยสิ่งใดกับเขาเลยรึ” “ไม่ได้กลับพร้อมกันเจ้าค่ะ ตอนนี้ท่านแม่ทัพยังอยู่ร่วมงานเลี้ยงเจ้าค่ะ” “ดี เจ้าจำได้หรือไม่ว่าฮูหยิน คุณหนูจวนใดบ้างที่เอ่ยถากถางท่านแม่ข้า”

ฮวาเอ๋อแทบไม่อยากจะมอง ท่านเสนาบดีจางเรียกบ่าวเข้ามา สั่งให้ไปตามาคุณหนูมาที่นี่บอว่าท่านแม่ทัพมามีเรื่องอยากจะถาม ครู่ใหญ่ฮวาเอ๋อก็เดินเข้ามาพร้อมกับเหม่ยเอ๋อ คราวะท่านลุงและท่านแม่ทัพตงหยางเจ้าค่ะ หนิงฮวาย่อตัวทำความเคารพสองแม่ทัพอย่างอ่อนช้อย

ฮูหยินยิ้มอย่างสง่างดงาม พูดกับแม่ทัพสวีหวย “ท่านแม่ทัพ ภรรยาของเฉิงจื่อเซียวรองแม่ทัพของท่าน เป็นหลานสาวของข้า ข้าขอไปเยี่ยมสักหน่อยได้หรือไม่?” สวีหวยจ้องมองฮูหยินเฉินอยู่นาน ก่อนจะพยักหน้า แล้วพูดกับแม่ทัพที่อยู่ด้านหลังว่า “ไปเรียกเฉิงจื่อเซียวมา!”

“พ่อบ้านซือท่านออกมาข้างนอกเร็วเข้า!” “อะไรของพวกเจ้าเนี่ยเรียกอยู่ได้ ข้ายุ่งอยู่ไม่เห็นหรืออย่างไร” “ฮูหยินมาแล้ว ท่านแม่ทัพพาฮูหยินกลับมาแล้ว”

“พวกท่านรีบเตรียมการเถิด ข้าขอศึกษาแผนงานของท่านแม่ทัพอยู่ที่นี่” “หากฮูหยินต้องการสิ่งใด โปรดเรียกใช้ทหารได้ ทหารของแม่ทัพซุนก็เสมือนคนของฮูหยิน” “ขอบคุณทุกท่านมาก”