นักฆ่าสาวตกหลุมรักท่านอ๋องสุดหล่อ Novels & Stories

“คนดีๆ ?? เจ้าหมายถึงท่านอ๋องกวนจิ้งน่ะเหรอ” “อื้ม!!” สาวใช้ตัวน้อยยืนยันหนักแน่น แต่ฉันไม่เห็นด้วย อ๋องกวนจิ้งในซีรีย์เป็นพระเอกไทป์รักเธอคนเดียวแต่โหดกับคนทั้งโลก แถมตัวร้ายก่อนตายก็ท่านอ๋องโดนเฆี่ยนยับ ตัดนิ้วตัดลิ้น สุดท้ายก็เชือดคอ โห้ยยยย คนดี

“เจ้ามีสิทธิ์อันใดไปล้อเลียนท่านอ๋องกับพระชายา” “นางหาใช่พระชายาไม่ ก็แค่สาวใช้อุ่นเตียงของท่านอ๋องเท่านั้น” “แล้วเจ้าเคยเห็นท่านอ๋องทำแบบนี้กับสตรีคนอื่นหรือไม่”

จิ่วโถวเสินมัวในคราบท่านอ๋องเก้ากดสายตาต่ำมองพวกนาง เค้นน้ำเสียงทรงอำนาจตวาดลั่น “บังอาจนัก! ใครมันกล้าดูหมิ่นว่าที่พระชายาของข้า อยากโดนตัดลิ้นโยนให้สุนัขกินนักรึไง!” ลู่เจิ้นหัวที่นั่งคุกเข่าอยู่ถึงกับตัวสั่นเทา ลอบกลืนน้ำลายด้วยความตกตะลึง ไยบุตรสาวกลายมาเป ็นคนรักของท่านอ๋องเก้าผู้ลึกลับ?

น้ำตาแห่งความคั่งแค้นหลั่งริน มือเรียวกร้านคู่นี้ทุ่มเทเพื่อบุรุษที่รักมาโดยตลอด ฮุ่ยเจินไม่สามารถวางใจสตรีชั่วนี้ได้อีก นางสารเลวนี่ต้องได้รับบทเรียน ฮุ่ยเจินยังเชื่อมั่นว่าถึงอย่างไรนายใหญ่ก็ต้องเข้าข้าง นางยืนมองนายใหญ่ประคับประคองซินหลิงเสียกลับที่พัก สายตาของเขาที่ม องนางแพศยาช่างอ่อนโยนอบอุ่นในแบบที่นางมิเคยได้พบพาน ความอิจฉาโลดแล่นไปทั่วสรรพางค์ ลงมือทุบตีเสาไม้อย่างเคียดแค้นพร้อมน้ำตาหลั่งรินไม่ขาดสาย

“ซือเหมี่ยว!” หญิงสาวไม่ได้หันมามองเขา แต่กลับดึงร่างของเขาให้มาหลบอยู่ด้านหลังนาง ก่อนที่นางจะยกเท้าถีบเข้าไปที่กลางอกของนักฆ่าผู้นั้นอย่างแรง แล้วกระชากหอกเล่มนั้นมาถือเอาไว้ในมือ ก่อนจะกระโดดเข้าไปหานักฆ่าที่นอนล้มอยู่บนพื้น แล้วแทงปลายหอกเข้าไปที่กลางอกของมันอย่างร วดเร็ว ไม่นานนักฆ่าคนนั้นก็สิ้นใจตายไปทันที

หลังจากเฟิ่งชูอิ่งสบตากับเขา นางก็ได้สติกลับคืนมา นางนึกขึ้นได้ว่าตรงหน้านางคือตัวร้ายที่ยิ่งใหญ่ในนิยาย แม้แต่พระเอกของเรื่องยังถูกเขาเล่นงานจนเกือบตาย ไม่ใช่คนที่นางจะล่วงเกินได้ นางงุดหน้าลงเล็กน้อยแล้วกล่าวอย่างขัดเขิน “ข้าหลงรักท่านอ๋องมาเนิ่นนาน เมื่อครู่นี้จึ งอดใจไม่ไหว ท่านอ๋องโปรดอภัยด้วยเพคะ!”

โดยเฉพาะฮั่วหยุนเซียว เธอพยายามปลอมตัวถึงขนาดยอมยั่วโมโหฮั่วหยุนเซียว รวมถึงที่ไม่ยอมพูดไปมากกว่าครึ่งคำ ก็เพราะเธอไม่ต้องการให้ฮั่วหยุนเซียวรู้ว่า ตัวเองเป็นนักฆ่าที่ได้ชื่อว่าเป็นคนทรยศที่ตายไปแล้วมาเกิดใหม่ ฮั่วหยุนเซียวมองไปยังนักฆ่าสาวที่พุ่งเข้า มาจับลำคอเขาไว้ แต่ดูเหมือนเธอกำลังมองเขาด้วยความตกตะลึงและเหม่อลอย

พูดจบก็พุ่งตัวมากอดฉันอีกครั้ง ก่อนจะอุ้มร่างฉันขึ้นจนส่วนนั้นของเรามาจ่อโดนกัน แต่เดี๋ยวนะที่บอกให้รับผิดชอบนี่มันอะไรกัน เขาเลิกเป็นนักฆ่าเพื่อจะอยู่กับฉัน งั้นก็หมายความว่าเรื่องของเรามันกำลังเริ่มต้นสินะ "อ๊าง~" "อื้ม ครางเสียงหวานเชียว" น้ำเสียงแหบพร่าเคล้ากระสันเ อ่ยกระชับข้างหูหญิงสาว ที่แท้บริเวณแอ่งลึกนั้นถูกปลายมนเหลี่ยมเข้าจู่โจม ร่างหญิงสาวสะดุ้งในอ้อมกอดแกร่ง ความสยิวแล่นผ่านไปทั่วทุกอณูบนเรือนร่างก่อนจะเจ็บปวดสุดตัวเมื่อแก่นกายหยาบโลนกระแทกแทรกยัดตัวตนเข้ามาอย่างปรานี

ซิ่วอิงดึงตัวท่านอ๋องขึ้นมาหาอีกครั้งและกดศีรษะลงไปที่หน้าอกราวกับสั่ง ท่านอ๋องเองก็รอจังหวะนี้มานาน ลิ้นของเขาทำงานตามคำสั่งนางทันที ฉางรุ่ยหยางตกเป็นทาสของซิ่วอิงอย่างเต็มใจเมื่ออยู่บนเตียงและต้องยอมรับว่านอกจากฟู่ซิ่วอิงแล้ว เขาไม่ต้องการสตรีอื่นอีก “อ๊า า ท่านพี่ ไม่ไหวแล้ว อ๊าา” “อาา….เจ้าอยู่เฉย ๆ ข้าขยับเอง ค่อย ๆ เอนลงมาสิ” “แต่ว่า…” “เชื่อข้าสิ เจ้าไม่เคยลองท่าแน่”

กอดแนบแน่น หงถิงปล่อยน้ำตาร่วงรินคิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำนี้ “ท่านอ๋องรักแต่ทำร้าย รักในชั่วไม่กี่วันอย่างนั้นหรือ” “หงถิงคนดีของข้า เชื่อเถอะว่าตอนนี้ในใจข้ามีแต่เจ้าเท่านั้น” จูบซับน้ำตาที่ไหลริน “ท่านอ๋องรักแต่กักขังรังแก”