นางเอกห้าว Novels & Stories

เจียงโย่วหนิงกำลังจะจากไป อยู่ ๆ ก็มีคนเรียกนางไว้ นางเหลียวกลับมามอง อดยิ้มตาหยีให้กับผู้มาใหม่ไม่ได้ “น้องห้า” นางคือคุณหนูห้าจ้าวเยว่ไป๋บุตรสาวของอนุภรรยาแห่งจวนเจิ้นกั๋วกง นางกับเจียงโย่วหนิงสนิทกันมาแต่ไหนแต่ไร นางเกิดมามีใบหน้าที่หมดจด ดวงตาใสซื่อ ยามแย้มย ิ้มจะปรากฏลักยิ้มเล็ก ๆ สองข้างที่มุมปาก รูปร่างบอบบาง

ตำหนักฮองเฮา…. "555เรื่องราวที่เล่ามาสนุกสนานยิ่งกว่าหุ้นละคร” “เสด็จแม่รู้ไหมความจริงลูกตั้งใจจะไปร่วมแสดงกับพวกเขา แต่เห็นว่าละครฉากนี้ปล่อยให้ไท่จือกับพี่ห้าเล่นกันไปสองคน อ๋อแล้วยังมีพระชายาคนสวยของพี่ห้าที่นางช่างกล้าเสียจริง คำพูดของนางแต่ละคำล้วนเหมือนคมกระบี่ที่บ าดลึก และยังใช้ฝ่ามือกดลงไปให้จมลึก”

ถังลีมององค์หญิงห้าแม้นางจะไม่สมประกอบแต่นางก็หน้าตาดีอย่างมาก "พระชายา องค์หญิงห้าชนคุณหนูฮวาหรงเจ้า บ่าวเพียงจะจับตัวนางไปให้คุณหนู"

“จำข้าไม่ได้หรือ ข้าเองก็อยู่ในเหตุการณ์วันนั้นด้วย ข้าแซ่โจว นามหยวนหยวน เรียกข้าว่าแม่นางคนที่ห้าเหมือนคนอื่นๆ ที่นี่ก็ได้” ถานชิงหรูมองอีกฝ่ายก่อนพยักหน้า ด้วยท่าทีนอบน้อม“แม่นางคนที่ห้า” “ศิษย์พี่ใหญ่บอกข้ามาดูท่าน ท่านเล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น”

หนึ่งธิดากะพริบตาแล้วเซ ทรุดลงไปนั่งบนเก้าอี้ สุทธิดาเหยียดยิ้มสะใจ หาญไม่เลือกเธอเอง ก็ต้องเจอแบบนี้แหละ สะใจเป็นบ้า โอ๊ย! เธออยากจะขำให้ฟันหลุด สะใจนางพี่สาวหน้าจืดนัก ยืดคอเป็นนางพญาว่าได้ผัวรวย เธอฉุดลงมาตกจากสวรรค์ถึงกับใบ้กินไปเลย

นางเอก รัชมล กูลสกุล ชื่อเล่นเวียงพิงค์หรือหนูผิง อายุ19ปี นิสัยดี อ่อนน้อม เรียบร้อย เก่งงานบ้านงานเรือน ขยัน อ่อนแอ เด็กสาวผู้น่าสงสาร อาศัยอยู่กับพ่อแท้ๆและเเม่เลี้ยงพร้อมกับพี่สาวต่างแม่หนึ่งคน สองคนแม่ลูกลุมกันกลั่นแกล้งเธอเหมือนในการ์ตูนเจ้าหญิงที่เธอชอบดูตอนเป็นเด็ กๆ เธอไม่ได้เรียนหนังสือเพราะเธอต้องทำงานบ้านให้พี่สาวและเเม่เลี้ยงของเธอ เธอมีความฝันที่อยากจะเป็นคุณหมอเพราะพ่อของเธอท่านป่วยหนัก เธออยากจะมารักษาท่าน แต่เธอก็ทำตามความฝันของเธอไว้ไม่ได้

นางเคยเป็นองค์หญิงสิบเอ็ด ผู้เหี้ยม โหดเหี้ยมฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา นิ้วมือเดียวก็สามารถเด็ดชีวิตศัตรูเป็นร้อย แต่ตอนนี้กลับมีความสุขเพียงแค่ยืนมองชายมนุษย์คนหนึ่งคุยกับเด็กในท้องของนางเท่านั้น "จริงสิข้าร่ำรวยมากเลยนะ หากเจ้าคลอดแล้ว เจ้าจะได้เป็นเด็กที่ร่ำรวยจ นผู้คนต่างอิจฉาและแม่ของเจ้า...."

ในเสี้ยววินาทีเป็นตาย พลันมีเกราะเขียวครอบร่างทั้งคู่ไว้ เงาร่างสายหนึ่งทะยานเข้ามาบังเบื้องหน้า ถึงกับเป็นสตรีนางหนึ่ง นางคือเป่ยฮวาซิน สตรีเลื่องชื่อ สิบขวบบรรลุขั้นพิภพ บัดนี้ผ่านไปสิบปีนางบรรลุถึงขั้นราชันย์แล้วรึนี่ โม่เจี้ยนหมิงถึงดับวิญญาณหลุดลอย มอง นางดั่งเทพธิดามาโปรด

หญิงนางนั้นมองจ้าวเหมยฮวาราวกับมองตัวโง่เขลา คล้ายไม่อยากเชื่อว่ายังมีคนที่ไม่รู้จักท่านหญิงของตนอยู่อีก “นี่เจ้าไม่รู้จักท่านหญิงเหมยฮวาอย่างนั้นหรือ ท่านหญิงเหมยฮวาของเราคือองค์หญิงเหยียนซินจูแห่งต้าเหลียว เพราะว่าชนะการประลองสุดยอดสาวงามแห่งสี่แคว้น จึงได้ตำแหน่ง เป็นท่านหญิงเหมยฮวาอย่างไรเล่า”

หลังจากเสร็จสิ้นจากการสนทนากับองค์ชายห้า เฮ่อเหวินจิ่งเหยียนก็ย้อนกลับมายังห้องโถงของงานเลี้ยงอีกครั้ง ในระหว่างที่ก้าวเข้ามาเขาทันได้เห็นด้านข้างของสตรีนางหนึ่งที่อยู่ในชุดสีขาวไข่มุก กำลังพูดคุยกับองค์รัชทายาทแคว้นจ้าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ข้างกายของนางมีเจียงจื่ออิ๋งอ ดีตคนรักของตนและปัจจุบันนางได้กลายเป็นฮูหยินของคุณชายใหญ่ตระกูลกู้ไปแล้ว