ผงาดฟ้าพสุธาสะเทือน Novelas e Histórias

ทันศิลาพูดด้วยสีหน้าเศร้า “ถ้าสงสารเธอก็ไม่ควรเปิดเผยไม่ใช่เหรอ” ฟ้าลองถามทันศิลาให้แน่ใจอีกครั้งเพราะชีวิตของหญิงสาวที่เขาพูดถึงคงจะวุ่นวายน่าดู

พระสุรเสียงต่ำแต่เด็ดขาด ก้องสะท้อนทั่วห้องโถง “ตราบใดที่ข้ายังมีลมหายใจ… ไม่มีใครแตะต้องนางได้!” คำนั้นหนักแน่นจนอากาศคล้ายหยุดไหล แต่แทนที่จะดับไฟ มันกลับเป็นเชื้อเพลิงใหม่ เสียงซุบซิบเข้มขึ้น ฟาโรห์ถูกครอบงำ นางปีศาจจากฟ้า ดาวเคราะห์ร้าย

เปรี้ยงงง!!!... อสนีบาตปรากฏแสงแปลบปลาบอยู่บนเวิ้งฟ้าอันมืดมิด ก่อนที่เส้นสายลวดลายต่างๆ จะสว่างวาบพึ่บพั่บขึ้นมาเป็นระลอกใหญ่ๆ ราวกับจะนำทางให้เงาดำที่เดินแกมวิ่งอยู่บนถนนซึ่งไร้ยวดยานพาหนะได้มองเห็นจุดมุ่งหมายเบื้องหน้า

เมื่อถ้อยคำนั้นสิ้นสุด สายฟ้าฟาดลงมากลางป้ายหินดังสนั่นหวั่นไหวแผ่นดินสะเทือนไกลหล้ายลี้ กลีบดอกพลับพลึงร่วงหล่นลงบนผืนดินเต็มหุบเขาราวกับสายเลือดอาบทา ครื้นนนนน!! ท้องฟ้ามึดครึ้มสลับสว่างจากแสงฟ้าแล่บเป็นระยะ ปฏิกริยาบนเทียบเชิญสามอันสั่นไหวมีรอยปริแตกส่งควันพวยพุ ่งออกมาราวกับปลดปล่อยสิ่งที่ผนึกไว้

ปั่ก! ห้องทั้งห้องสะเทือนด้วยแรงโหมสวาท ร่างนางสั่นไหวตามแรงกระแทก เอวบางบิดเร่าด้วยความเสียวซ่านจนน้ำตาซึม

เจียงเหลียนขยับปลายนิ้วที่สั่นเทาพรรณนาถึงความนัยของคำพยากรณ์นั้น ‘ปักษาฟื้นคืนจากเถ้าถ่าน’ ‘เกศาเงินกู้ตระกูล’ ในตอนนั้นนางหาได้เข้าใจความหมายไม่ จนกระทั่งเสียงกัมปนาทที่สั่นสะเทือนฟ้าดินเมื่อครู่ดังขึ้น พร้อมกับลำแสงสีเพลิงที่พุ่งทะยานสู่ฟากฟ้า... ช่างเหมือนกับนกเฟิงหว งที่กำลังสลัดคราบแห่งความตายเพื่อเกิดใหม่เสียจริง

เธอพูดขึ้นปนเสียงสะอื้น “ฉันทำตามที่เธอขอไม่ได้หรอก ตะวัน!” ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก!! “อย่าเกร็ง!! ธาราธรกัดริมฝีปากหนาของตัวเองและแหงนหน้าเชิดขึ้นเพื่อระบายความเสียวซ่าน ก่อนจะเร่งจังหวะกระแทกสะโพกสอบเข้าใส่รัวเร็วและรุนแรงเมื่อเข้าใกล้ขอบสวรรค์ เขากดสะโพกเร่งจังหวะ เข้าออกถี่รัวก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักขาวขุ่นเข้าไปในตัวเธอทุกอยาดหยด

มะเฟืองห่อปากพ่นลมออกมาเบาๆ ดวงตาคู่งามไหวระริก เธอกำลังตะกายฟ้าจวนเจียนจะคว้าถึงดวงดาวที่เห็นอยู่รำไร “ฉันจะรีดน้ำมะเฟืองหวานออกจนหมดตัว” การุณย์บอกเสียงสั่นพร่า เขาถอดถอนลำเนื้ออกมาช้าๆ ท่อนลำแข็งกร้าวมันวาวเพราะถูกชโลมรดด้วยน้ำหวานสาว

เอ่ยจบนางก็โยนกาสุราขึ้นก่อนจะยกเท้าเตะมันกระเด็นออกไปที่นอกหน้าต่างราวกับกาสุรานั้นเป็นลูกหนังก็ไม่ปาน เซียวจิ้ง "...." ให้ตายเถอะ โชคดีที่นางเตะเป็นกาสุราไม่ใช่หน้าเขา!