ผงาดฟ้าพสุธาสะเทือน นิยาย & เรื่องราว

คืออัปสราหลงฟ้ากายตาพญาเผิ่น เข้าใจว่าโลกเป็นเดิ่นหย่างเซิ่นจนหลงส่าว ผลาผู้ข้าดั่งดินถืกกลิ่นดาว จนว่าลืมคราวความหลังครั้งเก่า ชาติแต่กี้หล่ะแมนเอาหยังทานวัด จังงามจนย้อยหยาดหยาด แสนอัศจรรย์ใจเจ้า หล่ะจักแมนบุญอันดั๋ยจังได้ไกล้หรือไผจ่อง

เซียวหลันใช้มือที่สั่นเทาผสมหยดน้ำค้างเข้ากับแกนพลังงาน แสงสีฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองบริสุทธิ์ นางชูแกนพลังงานขึ้นเหนือศีรษะ พลางท่องสูตรเคมีที่นางแปลงเป็นคำอธิษฐาน "จงกระจายไปตามกระแสลม... จงเป็นโมเลกุลที่ดับเพลิงแค้นในใจคน!" นางปาแกนพลังงานลงในกระถางไฟยักษ ์ของหรงจวินทันที ตูมมมมมม! มิใช่ระเบิดที่ทำลายล้าง แต่เป็นการระเบิดของละอองยาพิสุทธิ์สีทองที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าประหนึ่งพลุไฟขนาดมหึมาก่อนจะกลายเป็นหยาดฝนสีทองที่ตกลงมาปกคลุมไปทั่วทั้งนครจินหลิง

สรวงสวรรค์ไม่อาจทนดูความโสมมนี้ได้อีกต่อไป เปรี้ยง!! สายฟ้าสีม่วงครามขนาดใหญ่ฟาดเปรี้ยงลงมาที่ยอดสูงสุดของหอเทียนถานอย่างแม่นยำ แสงสว่างจ้าบาดตาดับวูบไปชั่วขณะพร้อมกับแรงระเบิดที่ทำให้ฉากผ้าแพรขาวขาดกระจุยกระจายกลายเป็นเศษธุลีปลิวว่อน เผยให้เห็นภาพความเน่าเฟะก

'สุชาติ' ช่วยเร่งฝีเท้าฟ้าสโนว์ทาร์งพสุธาฝนห่าใหญ่ตกกระหน่ำไม่รวมถึงอีกทั้งสายฟ้าในแลบแปล๊บจนน่าพิจารณาเป็นพิเศษ เท้าเปล่าย่ำโคลนดินสายทุ่งนา สายลมกรรโชกแรงจนร่างเซถลาแต่ส่วนใหญ่ฝ่าแรงลมทำให้บ้านทรงไทยหลังใหญ่

ไป๋เทียนหลงรับคำ รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมด ชูหอกสวรรค์จันทราขึ้นเหนือศีรษะ — ทันใดนั้น สายฟ้าฟาด เปรี้ยงลงมากลางหอก พลังสายฟ้าสีน้ำเงินสาดประกายทั่วท้องฟ้าราวฉีกผืนฟ้าแยกเป็นสอง! "ย้ากกกก!"

พวกมันเริ่มสวดคาถา อักขระตามร่างสั่นระริก แทบจะพวยพุ่งออกมารวมกันเป็นวัวธนูตัวสูงใหญ่ราวกับช้าง หายใจแต่ละทีก็เรียกฟ้าคะนองลมกรรโชกทั่วบริเวณ “พยัคโฆ พยัคฆา…” ฟ้าครามพนมมือทำสมาธิ ยันต์เสือคู่ตรงกลางอกคล้ายเรืองแสงตามการเอื้อนเอ่ยให้ยืมพุทธคุณ เขี้ยวเสือโปร่ง ฟ้าที่แปรสภาพเป็นสายสิญจน์พันรอบข้อมือบางของเมียร้อนขึ้นกะทันหันจนคนใส่ต้องยกมากุมไว้

ไม่มีอะไรชวนตื่นเต้นหวือหวาได้อีก ดั่งไฟพิศวาสจุดไม่ติด ไม่ลุกฉายแสงโชนกล้า “คุณรสา ผมไม่ได้หลงนันทา ผมรักนันทา และทุกครั้ง...ขอโทษนะครับ อาจจะฟังหยาบไปสักนิด แต่ผมอยากบอกคุณรสาถึงความสัมพันธ์ของผมกับนันทา ในความรัก ทุกครั้ง...ดั่งไฟพิศวาสมันเต็มล้น...มันร้อน เกินจุดเดือดครับ”

โชคชะตา “คุณธีขา อ๊ะ อ๊า” เสียงครวญครางของหญิงสาวร่างเล็ก ทว่ากลมกลึง โดยเธออยู่ในท่าโก้งโค้งอยู่บนเตียง โดยมีร่างใหญ่เจ้าของชื่อกระแทกกระทั้นเข้าหาอย่างไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องประสานเสียงครวญครางหวานใสและเสียงแหบพร่าของเขา

บทที่สอง เงาดาบหนึ่งฟาดสะท้านสวรรค์ เลือดหยดเดียวสะเทือนภูผานับพัน มันก็คือการออกกระบี่เพียงครั้งเดียวสะเทือนฟ้า สื่อถึงพลังของผู้กล้าที่มีฤทธิ์อันยิ่งใหญ่ การเสียสละหรือความขัดแย้งแม้เพียงเล็กน้อย เลือดหยดเดียวก็สามารถส่งผลสะเทือนไปทั่วแผ่นดิน แฝงถึงพลังแห่งการต่อสู้เพื่อควา มยุติธรรมที่มิใช่เรื่องเล็ก บทที่สาม

ทันศิลาพูดด้วยสีหน้าเศร้า “ถ้าสงสารเธอก็ไม่ควรเปิดเผยไม่ใช่เหรอ” ฟ้าลองถามทันศิลาให้แน่ใจอีกครั้งเพราะชีวิตของหญิงสาวที่เขาพูดถึงคงจะวุ่นวายน่าดู