ผงาดฟ้าพสุธาสะเทือน Novelas e Histórias

ตื่นขึ้นพร้อมฝันที่สลายไป ฉากที่เปลี่ยนไปเพียงสั้นๆ นั้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงความจริงอะไร

สะบันงากรีดร้องพร้อมกับชยพลคำรามลั่น แรงบีบรัดทำให้กระแสแห่งความหฤหรรษ์พวยพุ่งสร้างความอุ่นวาบไปทั่วทั้งโพรงดอกไม้งาม ก่อนจะเจือปนลงเป็นสายสีขุ่นขาวไปตามลำน้ำที่ไหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ “พะ... พอแล้วนะคะ บีไม่ไหวแล้วนะคะ” สะบันงาละล่ำละลักบอกเพราะคาดคิดว่าอีกไม่กี่นาที

ชั่วลมหายใจเดียว ยังไม่ทันพริบตา ทั่วพสุธาพลันสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น เสียงดังครืนครืนดังไปทั่วบริเวณ ตามด้วยเสียงเปรียะเปรียะราวอัสนีบาตฟาดจากฟากฟ้า ต้นไม้ไกลลิบพากันหักโค่นประหนึ่งถูกน้ำป่าไหลหลากชะล้างทุกสิ่งที่กีดขวาง

พุดซ้อนแหงนหน้ามองดวงจันทร์กลมโตครั้งหนึ่งก่อนจะยกพานดอกไม้ธูปเทียนขึ้นจบเหนือหัว นะนวลจันทร์ กะระณียเมตตังสัตตา เมตตา กรุณา มุฑิตา อุเบกขา จิตตัง จิตตัง เชยยะนารี จักกะวัตติราชามะโนโจรัง มัยตรีจิตตัง ปิยังมะมะฯ

แสงนั้นพุ่งตรงเข้ามาที่ดวงตาของฟ้า ราวกับจะดูดกลืนเธอเข้าไปในความมืดมิดของตู้ปลา แล้วสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวกว่านั้นก็เกิดขึ้น! ภาพสะท้อนของฟ้าปรากฏขึ้นบนผิวน้ำที่ว่างเปล่านั้น แต่ภาพสะท้อนนั้นไม่ได้นิ่งเหมือนกระจกเงา มันกลับเคลื่อนไหวอย่างอิสระ และมีใบหน้าที่บิดเบี้ย ว ดวงตาของฟ้าในภาพสะท้อนเป็นสีดำสนิท และมันกำลัง ส่งเสียงหัวเราะเยาะที่เย็นยะเยือกและน่าขนลุกออกมา!

เงาดำพุ่งชนเต็มแรงจนเกิดเสียง บ้านทั้งหลังสะเทือน เศษฝุ่นร่วงจากเพดาน มันกรีดร้องด้วยเสียงต่ำ น่ากลัวกว่าเดิม ก่อนจะอ้อมวกกลับมาด้านข้างเหมือนสัตว์ล่าเหยื่อ ซินเหยาหยัดตัวนิ่ง ยกยันต์อีกแผ่นขึ้นเหนือศีรษะก่อนปล่อยให้ลอยกลางอากาศ แผ่นยันต์เปล่งแสงแรงจนบรรยากาศรอบต ัวเธอเหมือนมีสายฟ้าระเบิดเงียบๆ “กลับไป!”

รัชชานนท์ร้องครางเมื่อเรือนกายสาวตอดรัดเขาถนัดถนี่ “พี่นนท์...” เธอครางชื่อเขาเมื่อหลวมรวมเป็นหนึ่ง มันยังไม่สุด แต่เขาก็เอาเท่าที่ได้ เพราะมันยังใหม่อยู่ ร่างหนาแช่กายนิ่งให้เธอปรับตัว มองคนที่นอนนิ่งไม่ไหวติงด้วยสายตารักใคร่แต่เธอไม่มองหน้าเขาเลย คิดไปต่างๆ นานา ว่าเข าคงโกรธที่เธอแกล้งเขาวันนั้น

พระสุรเสียงกึกก้องดุจอสนีบาตฟาดผ่ากลางฟ้า “เจ้าครอบครองบุปผาทมิฬ พลังของเจ้าคือรอยร้าวที่จะทำให้ฟ้าพังทลาย”

พวกเขาหลอมรวมกลายเป็นหนึ่งเดียว และไม่มีอุปสรรคใด ๆ จะมาพรากพวกเขาออกจากกันได้อีกแล้ว ภากรเร่งความเร็วสะโพก กระแทกกระทั้นรัวยิบเข้าใส่ช่องทางรักไม่หยุดหย่อน บังคับให้รดาเตลิดเปิดเปิงทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์ชั้นฟ้า กระตุกเกร็งแผ่ความซ่านสยิวเสร็จสมอารมณ์หมายพุ่ งทะยานสู่สรวงสวรรค์ไปพร้อม ๆ กับน้ำรักสีขาวขุ่นที่ฉีดพ่นเต็มช่องทางรักล้นทะลักออกมาทั่วหน้าขาเนียน

เขาไม่รู้ว่านางไปเก็บมันมาตั้งแต่ตอนไหน นอกจากนี้ยังพับกระดาษจนเรียบ และเก็บรักษาไว้อย่างดี นอกจากนี้ยังมี…กระจกสัมฤทธิ์ที่แตกร้าวใบนั้น มือที่ถือกระจกสั่นสะท้าน จากนั้นเขาก็พลิกไปดูที่ด้านหลัง ลายมือประณีตงดงามดึงดูดสายตาของเขา “ขอให้ข้าเป็นดั่งดวงดาว ท่านเป็นดั่งดวง เดือน ให้แสงสว่างแก่กันในทุกค่ำคืน”