ผี Novels & Stories

ใครที่เคยอ่านหรือฟังเรื่องผีกันเป็นประจำคงคุ้นเคยกับผีที่มีฉายาลงท้ายว่าแดง โดยมีที่มาจากเลือดที่สาดลงบนสิ่งของสีขาว อย่างเช่น ผีเสื้อแดง ผีชุดแดง ผีโบแดง และเรื่องนี้ของผมก็เหมือนกัน ตัวแดงมาอีกแล้ว แต่ไม่หรอก คราวนี้ไม่เหมือนตัวอื่นๆ เพราะผีตัวนี้ใช้กระเป๋าสีแดงจร ิงๆตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นคนมีชีวิตอยู่ มันเป็นเพื่อนผมเองครับ...

เงาแล้วเงาเล่า หนึ่งคน สองคน สามคน เงาร่างจำนวนมากปรากฏขึ้น ลำตัวยาวรีดูไม่ใช่มนุษย์ สะท้อนแสงสลัวกลายเป็นเงาผี พวกมันยืนนิ่ง มองฉันอยู่ตรงนั้น เสียงหัวเราะคิกคักเริ่มดังขึ้นในอากาศ ฉันชะงักฝีเท้าแล้วรีบหมุนตัววิ่งหนีทันที

เจ้าตัวทำท่าตื่นเต้นพลางชี้ไปที่ข่าวที่แพรพิไลพิมพ์มาให้อ่าน “แล้วแกเชื่อหรือว่ามันมีผีจริง ๆ น่ะ ฉันว่าไม่ใช่ว่ะ มันน่าจะมีอะไรมากกว่านั้น”

ดวงตากลมมองไปตามต้นกำเนิดของเสียง ที่สุดนางก็ได้พบกับผีเสื้อตัวหนึ่ง ไม่ใช่สิ เป็นมนุษย์ตัวเล็กที่มีปีกเป็นผีเสื้อ เหมือนทิงเกอร์เบลล์ “เจ้า...เป็นใคร” ไป๋เสวี่ยถามผีเสื้อตัวน้อยตรงหน้า และมองด้วยแววตาสงสัย ไม่ไว้ใจ “ข้าเป็นผู้ดูแลมิติแห่งนี้เจ้าค่ะ”

จู่ ๆ กันตาก็ร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ ผีในหนังก็โผล่ออกมาวิ่งไล่ฆ่าคน ใบหน้าของเจ้าผีตนนั้นช่างดูน่าสยดสยองเหลือเกิน หญิงสาวหลับตาแน่นด้วยความหวาดกลัว เนื้อตัวเธอสั่นเทิ้มอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ผี…คือสิ่งที่กันตากลัวมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นผีในชีวิตจริงหรือแม้ แต่ผีในหลัง

ส่วนเทวาก็ได้แต่ส่ายหน้าและสมเพชเพื่อนรัก ก็สภาพตอนนี้มันเหมือนซากศพที่เดินได้ มันคงไม่ส่องกระจกดูตัวเอง หรืออาจจะส่องแต่ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองเหมือนซอมบี้เข้าทุกวัน หนวดเคราที่เคยแต่งทรงเข้ากับลุคหน้าลูกครึ่งไทยสเปนของคลังแสงบัดนี้รกรุงรังไม่เห็นหน้า ถ้าไม่รู้จักและสนิท คงจำไม่ได้แล้วว่าคนที่ตนคุยด้วยคือราชาแห่งความบาป ณ ประเทศไทย เวลาล่วงเลยไปจนดึกดื่นค่อนคืนแม่เมียตัวจี๊ดก็ยังไม่กลับมา ใจหนุ่มใหญ่ร้อนรนจนทนไม่ไหวโทรสั่งการลูกน้องตนเองแล้วต่อสายหาเพื่อนที่สเปนทันที

ฉัวะ! การปะทะครั้งที่ 8: ผีดูดกลืน (The Absorber) ลักษณะ/ขนาด: เงาปีศาจที่มองไม่เห็น มีรูปร่างคล้ายหมอกควันที่ลอยอยู่เหนือพื้นเล็กน้อย

“แน่นอนค่ะ มีอะไรที่จะให้ฉันช่วยคะ แต่คราวหน้าคราวหลังอย่ามาไม่ให้สุ้มให้เสียงแบบนี้อีกนะคะ นึกว่าผี” “เป็นผีอาจจะดีกว่าคนก็ได้นะครับ ผีก็แค่หลอกให้กลัว แต่คนทั้งหลอกลวงและหักหลัง” เขาว่ายิ้ม ๆ

ิลหา มันจินตนาการไปไกลถึงขั้นได้โกอินเตอร์ไปฟัดกับดาราเอวีญี่ปุ่น ยุโรป หรือแม้แต่สาวอาหรับไซส์บิ๊ก ทว่า... ความจริงกลับถีบหน้ามันอย่างแรง! สิ่งมีชีวิตที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้านั้นก้าวข้ามทุกขีดจำกัดของความอุจาด ตั้งแต่เกิดมาจนอายุอานามเข้าเลขสาม ไอ้อ๊อดไม่เคยพบเห็นมน ุษย์สายพันธุ์ไหนที่น่าสะพรึงกลัวเท่านี้มาก่อน! นิยามใหม่ของคำว่าตัวท็อป

นี่ลูกน้องของผมมันเป็นอะไรกันไปหมด จะบ้าหรือไงพาผมมาที่วัดเพราะคิดว่าผมโดนผีเข้าสิงเนี่ยนะบ้าไปกันใหญ่ คนอย่างซันเดย์ไม่กลัวผีไม่กลัวอะไรทั้งนั้นที่สำคัญผีมันไม่กล้ามาเข้าสิงผมหรอก เพราะมันกลัวว่าผมจะฆ่ามันตายอีกรอบ ถ้าเป็นผีผู้หญิงละก็ไม่ต้องห่วงจะจับปล้ำซะให้เข็ด ถ้าเป็นผ ีผู้ชายก็ไม่ต้องห่วงผมจะยิงให้ไส้แตกเลยคอยดู