ผี Novels & Stories

ยาหยีเลิ่กลั่กมากชีวิตนี้ไม่เคยเจอผีร้องไห้ใส่ แค่เห็นผีได้นี่ก็นับว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ใจมากพออยู่แล้ว ยังมาเจอขั้นกว่าอีกเหรอ "นาย คุณผี เป็นอะไร" ผีเบ้าหน้าหล่อขนาดนี้ทำให้สรรพนามที่ยาหยีใช้เรียกเริ่มเปลี่ยนไป จากน้ำเสียงดุดันหยาบโลนก่อนหน้าก็อ่อนลงหนึ่งระดับ เป ลี่ยนจากไอ้ผีเหี้ยเป็นคุณผีเป็นนายแทนได้ทันทีทันใด

สีหน้าของเฉาเฟิงเรียบเฉยไม่ได้แสดงถึงความหวาดกลัวอันได้ "พวกคุณรู้มั่ยว่า คนคนนี้เขาไม่ใช่มนุษย์ เขาคือปีศาจ" ซีฮ่าวพูดกับชีเหนียงแต่ตายังจ้องที่เฉาเฟิงอยู่

อยู่ ๆ ก็ปรากฏร่างของสตรีผีนางหนึ่งตรงหน้าของลั่วหนิง ฮวา ใบหน้าของมันซีดขาว ไม่มีดวงตาสีดำมีเพียงตาสีขาวโพลน มันแสยะยิ้มให้ลั่วหนิงฮวาราวกับต้องการจะหลอกหลอนให้นางตกใจ แล้วจึงแลบลิ้นยาว ๆ ออกมาตรงหน้านาง ลั่วหนิงฮวาถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง นางเจอผีแบบนี้ มานับครั้งไม่ถ้วน จากแรกเริ่มเดิมทีที่หวาดกลัวจนจิตตก ยามนี้กลับมิสนใจเสียแล้ว

“โอเคจ้ะ” มินตรารับปากก่อนที่พลอยพิชญาจะเดินออกไปทางประตูด้านหลังห้องอาหารที่มีทางเดินเล็ก ๆ ตรงไปยังสวนดอกไม้ของรีสอร์ท แสงจากโคมไฟในยามราตรีอาบไล้ไปทั่วพื้นหญ้าและและดงดอกไม้สีสันลานตาทั้งยังส่งกลิ่นหอมในยามค่ำคืน แสงสว่างทำให้เธอมองเห็นแผ่นหลังของร่างสูงให� �่ที่ยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ เขาเป็นชายชาวต่างชาติอย่างที่มินตราบอก และกำลังยืนหันหน้าไปยังแม่น้ำเจ้าพระยาที่กำลังไหลเอื่อยเบื้องหน้าอย่างเพลินใจ

อันดาตอบกลับไป เธอกับเหนือเวหาไม่รักกันแต่หากจะมีความสัมพันธ์ต่อกันในหลังจากนี้คงมีชื่อเรียกได้ว่า Friends with benefits ซึ่งความสัมพันธ์นี้จะมีแค่ความสุขทางกายและไม่มีความรู้สึกใดๆหรือสถานะอะไรเข้ามาเด็ดขาด

่แค่นั้น กะเพราหมูกรอบเผ็ดนรกแตกหมดลงในชั่วพริบตา อรรถกรณ์นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้ในเวลานี้ทั้งน้ำหูน้ำตาพากันไหลเลอะเปรอะใบหน้าไปหมดไม่เหลือเค้าของคุณอัฐผู้สง่างามเลยแม้แต่น้อยอย่าว่าแต่หน้าเลยที่เปียกตอนนี้ตัวเขาก็เหงื่อโชกไปหมดฝ่ามือหนายกขึ้นพัดที่ใบหน้าริมฝีปากก็เป่า ลมออกมาไม่หยุด

“แต่อย่างเธอน่าจะชื่อใบหนาดมากกว่า รู้จักไหมใบหนาดที่เขาเอาไว้ไล่ผีไง เพราะว่าเธอนะมันน่ากลัวจนผียังต้องหลบเลย” “นี่!” กวิสราเผลอลืมตัวตวาดเขาเสียงดัง ถ้อยคำนั้นเธอได้ยินชัดแจ๋ว เลยลืมตัวแล้วกับความปากจัดของเปลวตะวัน “คุณต่างหากน่ากลัวกว่าผี อีตาโรคจิต ปากจัดเป็นบ้าผู้ ชายอะไร”

"พี่สาว แหกตาดูหน่อยเถอะ นั่นมันหนึ่งในบอสใหญ่ของบ้านมรณะ ชื่อผีโลลิตากระโปรงโลหิตเลยนะ ! " "กระโปรงนั่นไม่ได้เปียกน้ำ มันคือเลือดของผู้เล่นที่โดนชำแหละต่างหาก ! " "กลิ่นเลือดก็ไม่ใช่เพราะเธอเจ็บ แต่เพราะมันเปื้อนอยู่เต็มตัว ! "

ฉันตกใจสะดุ้งสุดตัว ถ้าไม่ใช่มีดเล่มนี้ คงกำจัดผีตนนี้ได้ยาก ซินนาบาร์ที่ทาลงบนมีดไม่ใช่ของธรรมดาเลย อีกทั้งยังจัดทำขึ้นตามสูตรในหนังสือของราชาตัวจริงแห่งเจิ้งหยางที่ว่ากันว่าสามารถฆ่าผีทั่วไปได้ หรือว่า แท้ที่จริงแล้วผีผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ผี? ถ้ามันเป็นวิ ญญาณชั่วร้าย มันจะไม่ง่ายที่จะรับมือแบบนี้

“นังเพื่อนชั่ว! อย่าเจอกันอีกเลย!!” เฮลิคอปเตอร์ขับผ่านท้องฟ้าสีฟ้าเข้มสดใสของอิตาลี ห่างออกมาไกลจากเรือลำยักษ์หลายไมล์ทะเล