พรหมลิขิ นิยาย & เรื่องราว

คืนที่พรหมลิขิตและแอลกอฮอล์นำพาให้ลูกของศัตรูมาพัวพันกันในสถานการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด “เรื่องของพ่อกู... กับพ่อของพราวตะวัน” คิรากรพึมพำเบาๆ ดวงตาคมทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ก่อนจะกลับมาพูดกับนทีด้วยน้ำเสียงปกติ

[บทบรรยายพิเศษ] CHAT TAWAN: เจย์ ช่วยพูดกับพริมหน่อยได้ไหมว่าอย่าเข้าไปยุ่งกับพี่ติณณ์ “อ่านไรวะ ทำหน้าเครียดเหมือนคนขี้ไม่ออก กูถามไรก็ไม่ตอบ” ไบรท์หันมาถาม เมื่อเขาเห็นเจย์นั่งเงียบไม่ยอมตอบคำถามที่ตนถามก่อนหน้านี้ว่า 'ไอ้ป้องมันหายไปไหน' “เพื่อนสนิทพริมคนที่ชื่อตาหวานส่งข้อความมา หาผมว่ะเฮีย”

เสียงดุๆ ของเธอ แต่ไม่ได้ทำให้เขากลัว พ่อลูกสี่ แบบที่น้องปราบแนะนำ คือ คำแนะนำชั้นยอด ที่เขาคาดไม่ถึงเลย "พี่ขอนะ " เขาบอกเธอเสียงอ้อน แล้วมองหน้าเธอ ด้วยสายตาหลงใหล แม่ค้าขายขนมตัวเล็ก ที่เขาประทับใจ เติบโตมาได้ดี และตอนนี้ เธอกำลังอยู่ใต้ร่างกายของเขา พรหมลิขิ ต ที่ชื่อ ทิสา ชักนำมาให้ได้เจอ เรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น มีทั้งดีและร้าย แต่สำหรับเขาแล้ว ทุกอย่างที่เลวร้าย จบลงไปหมด และตอนนี้ เขามีครอบครัว ที่แสนอบอุ่น กับเธอ

ฉันกระซิบพลางน้ำตาคลอด้วยความตื้นตัน ​"ไม่ใช่ความผิดพลาดหรอกนิน... มันคือ 'พรหมลิขิต' ที่พวกเราสร้างขึ้นมาเองต่างหาก" คุณอัครพูดพลางรวบตัวฉันและเตชินท์เข้ามาไว้ในอ้อมกอดเดียวกัน

ณชญาดาเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวที่อยู่ติดกับโซฟาที่วันวรุณนั่ง “ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉันชื่อวันวรุณ” “ณชญาดาค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักคุณวันวรุณ”

พริ้มผู้อ่อนโยน มีนิสัยชอบความเรียบง่าย ไม่เคยมีความคิดอยากเด่นอยากดัง มีหรือจะคัดค้านพระประสงค์นั้น แล้ววันที่พริ้มไม่คิดว่าจะมีในชีวิต นั่นคือการได้เป็นหม่อมของท่านชายศารทูล ภุชงค์ ซึ่งมีพระนามเรียกเล่นในวงพระสหายว่า “ท่านเสือ” เพราะศารทูล พระนามจริงของท่าน แปลว่า เสือ โคร่ง ก็มาถึง

“แต่ท่านพ่อกับท่านแม่...” “พวกเขาไหนเลยกล้าผิดใจกับตระกูลหม่า เจ้ารู้หรือไม่ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลหม่า เป็นถึงอดีตประมุขตระกูลหม่าที่เคยเป็นถึงหมอเทวดาแคว้นจ้าว แม้แต่ฮ่องเต้ยังส่งของขวัญมาร่วมอวยพรนางทุกวันครบรอบ คนในเมืองอู่โจวต่างก็เคารพและให้เกียรตินาง เพราะนางเป็นสตรีแต่ก ลับสร้างชื่อเสียงคุณงามความดีอย่างนับไม่ถ้วน”

พริมรตายิ้มร้าย “ในเมื่อมันเป็นลูกสาวของพลฤทธิ์ เลือดชั่วๆ มันคงอยู่ในตัวมันไม่น้อย รตาจะพิสูจน์ให้พี่คิมเห็นเองค่ะว่าอีใบพลูมันก็แค่ผู้หญิงหิวเงินที่หวังจะฮุบสมบัติลดาวัลย์เพื่อล้างหนี้ให้พ่อมัน”

ชวาลาตอบด้วยน้ำเสียงยังไม่คลายจากอาการเหนื่อยหอบ ชวาลา พิริยะศักดิ์ บุตรชายคนเดียวของเจ้าพระยาพิริยะศักดิ์ ข้าราชการสำคัญในกระทรวงมหาดไทย มารดาคือหม่อมราชวงศ์ประกายดาว สกุลเดิมพรหมกุล พระญาติในเสด็จพระองค์หญิงตำหนักริมน้ำ ซึ่งเป็นเสด็จป้าของท่านชายดนัยเทพรัง สรรค์ ชวาลาเป็นพระสหายของท่านชายมาตั้งแต่สมัยเรียนอยู่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง จนกระทั่งไปเรียนต่อต่างประเทศด้วยกัน สนิทสนมรักใคร่กันมากจนแทบจะเข้าไปกินนอนอยู่ในตำหนักริมน้ำที่ท่านชายทรงพำนักอยู่ “อ้าว...นั่นไงมาพอดี”

เขาว่า ทำให้ลัลนาแทบจะร้องไชโยออกมาอย่างดีใจ หญิงสาวมองเจ้าตัวน้อยในอ้อมแขนเจ้านาย ก่อนจะชวนคุยด้วยน้ำเสียงหวานใส นัยน์ตากลมโตของเธอมองจับจ้องคนตรงหน้าอย่างปลื้มๆ ยิ่งได้มองก็ยิ่งละสายตาไม่ได้ คนอะไรหล่อเหลาประทับใจเสียจริงๆ เอ...หรือว่าพรหมลิขิตจะส่งเขามาให้เรานะ