พระชายา Novels & Stories

ภูบดินทร์ไม่เคยมีโอกาสจะได้เห็นอะไรแบบนี้สักครั้ง ภาพช่องทางสีชมพูสวยที่สุด น่ารักที่สุด ปรากฏแก่สายตา ลิ้นและริมฝีปากไม่ปล่อยให้เธอต้องร้องขอ เค้าจูบเลียสัมผัสกลิ่นและรสชาตินี้ละเลียดชิมพร้อมฟังเสียงหวานร้องครวญครางออกมา ชาติที่แล้วเค้าทำอะไรมา ชาตินี้เมียเค้าถึ งสวยเซ็กซี่ที่สุด มือหนาบีบเคล้นหน้าอกและเม็ดสีหวาน ดอกแก้วร้องครางออกมาไม่เป็นภาษา ก่อนจะปล่อยน้ำออกมา ให้เค้าได้ชิมอีกครั้ง สายตาคมดุเต็มไปด้วยอารมณ์ดีและความรู้สึก ที่มองหญิงสาวบนเตียง " ชอบมั้ย ฟินหรือเปล่า "

พระชายาจี้สะบัดมือเขา แล้วเดินตรงไปที่ฉู่หมิงหยางอย่างช้า ๆ และมองนางแบบนั้น ฉู่หมิงหยางทำทีเหย่อยิ่ง เหลือมองนางอย่างวางท่าและแค่นหายใจใส่ “แพศยา!” พระชายาจี้ตบหน้านางทันที และกล่าวอย่างเยือกเย็นว่า “อยากได้หลักฐานงั้นรึ? ผ้าที่ใช้ทำตุ๊กตาเป็นผ้าไหมลายเมฆจากโจว

พระชายาเซียนซี "ขอพระทัยเพค่ะ/ขอพระทัยเพค่ะ/ขอพระทัยเพค่ะ" "ไป๋หลินเจ้านี้ฉลาดจริง ๆ คิดคำพูดที่น่ากลัวได้อย่างไร" จวินอ๋อง

สองเสียงประสานกันร้องเสียงหลง เมื่อเห็นแววตาของพระชายาพวกนางก็ร้องไห้ออกมา พระชายาจะให้ซินซินไปตามคนมาช่วย “ฮ่าฮ่าฮ่า อย่าได้แม้แต่จะคิดเลยพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่หลงกลพระองค์หรอก”

ปริญญ์เดินไม่กี่ก้าว ก็ไปโผล่หน้าตาหยีคุยกับผู้ช่วยหน้าขาวที่กำลังควบมอเตอร์ไซค์รออยู่ “ตักบาตรค่ะ” “.................” ปริญญ์ทำสีหน้าคาดไม่ถึงด้วยความอึ้ง ดังนั้นคนที่เธอเพิ่งจะเดินผ่านมา ก็เป็นฝ่ายอธิบายว่า “เราจะตักบาตรให้ช้างเชือกที่เราช่วยไม่ได้ที่นี่น่ะ ถ้าล้มวันจันทร์แบบคุณ ยายแพงพวย ก็จะตักทุกวันจันทร์เป็นเวลาสามเดือน แต่ก็จะมีแค่พี่และผู้ช่วยนี่แหละ”

เสวี่ยเหมยเอ่ยขึ้น แสงตะวันตกดินมาพร้อมกับสายลมเย็นพัดผ่าน ผ้าคลุมสีแดงถูกโบกปลิวออกอย่างไหวเอนไปตามแรง จนเผยให้เห็นใบหน้างามเฉิดฉายกว่าผู้ใดในแคว้นฝูหยวน ดวงหน้าน้อยกำลังมองมายังกลุ่มโจรริมฝีปากเล็กฉีกรอยยิ้มกว้างสดใส ชาวบ้านต่างก็ได้ประจักษ์กันถ้วนหน้าว่าพระช ายาชินอ๋องนั้นงามกว่าผู้ใดที่เคยพบเห็น แม้จะบอกว่าสตรีที่ขึ้นเกี้ยวมาแทนนั้นงามสง่าเพียงไรแต่ก็งามได้เพียงเสี้ยวเดียวของพระชายาเท่านั้น! ทางจิตใจล้วนไม่ต้องเอ่ยถึง ดูอย่างโจรภูเขาพวกนี้ ถึงกับต้องหารถม้าคันใหญ่เพื่อมาส่งนางอย่างดี

“งั้นคุณ…ชื่ออะไรคะ” “อคิราห์…ข้าชื่ออคิราห์” ศศินาขมวดคิ้ว ยิ่งมองดูใบหน้าอีกคนเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด กรอบหน้างดงามไร้ที่ติ ดวงตาคมที่เด่นชัดที่สุดบนใบหน้า กับชื่อที่อีกคนเพิ่งบอกมา ทำไมเหมือนพระเอกในนิยายยุคโบราณที่เธอเพิ่งอ่านจบเลยล่ะ มันจะบังเอิญ เกินไปแล้วรึเปล่า

แม้ว่าพระชายาจะมิได้มีท่าทียินดียินร้ายกับคุณชายผู้นั้น แต่เขาก็เข้าใจดีว่าคงมิมีสามีที่ไหนเมื่อเห็นบุรุษอื่นเกี้ยวพาราสีภรรยาของตนแล้วจะมิรู้สึกโกรธ เวลาผ่านไปได้สักพักเหลยคังก็เห็นเพ่ยเพ่ยลุกขึ้นยืนพร้อมกับสตรีที่ลงมาจากรถม้าตระกูลหลิวโดยมีคุณชายผู้นั้นคอยเดินตามมิ ห่าง พวกเขากำลังเดินไปยังซุ้มพ่อค้าแม่ค้าที่ขายโคมลอยอยู่ในงาน

พระชายาหงเตี๋ยเป็นบุตรสาวคนโตของเสนาบดีหง นิสัยมักใหญ่ใฝ่สูงไม่ต่างจากบิดายิ่งได้มาแต่งงานกับองค์ชายรองด้วยแล้ว ความทะเยอทะยานของนางยิ่งชัดเจน แม่ทัพแดนเหนือนี้เงียบไป ใช้ความคิดอย่างหนัก หากพระชายาเป็นผู้เข้าไปลงมือในครั้งนี้เองก็อาจจะผิดพลาดจากแผนที่วา งไว้ได้ "องค์ชายลองใจเย็นก่อน ตอนนี้วังหลังกำลังเข้มงวดมาก พระชายาเป็นผู้ขอเข้าเฝ้าทั้งที่ปกติไม่ได้ไปหาบ่อยนักอาจจะเป็นที่สงสัยได้ แต่ไม่ไปเลยก็ดูจะเป็นการเมินเฉยมากเกินไป หมากครั้งนี้ต้องวางให้ดี"

พระชายาแย้มพระโอษฐ์บางๆ ก่อนจะส่ายพระพักตร์ไปมา เมื่อเห็นสาวงามคนโปรดของโอรสองค์โตดูจะหวาดกลัวพระองค์อยู่ไม่น้อย “มีนา เจ้าไม่ต้องทำท่าหวาดกลัวข้านักหรอก ข้าไม่ใช่ยักษ์ใช่มารเสียหน่อย” พระชายาแห่งองค์ฟาตินรับสั่งหยอกเย้าพร้อมสายพระเนตรทอดมองดูมีนาด้วยความเอ็นดู